ଅଵୈମି ତ୍ଵାମପି ନୃପଦ୍ଵିଜୋଽଭୂଃ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି
ମୁଁ ଜାଣେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ରାଜା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୈକୁଂଠଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ମନୋରମାନ୍
ସେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି ଆନନ୍ଦମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ—
ଵୃଦ୍ଧକାଲାଵନୀପାଲ ତେନୈଵ ସୁକୃତେନ ଚ
ସେଇ ସୁକୃତ ଫଳରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ତୁମେ ରାଜା ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଶୃଣୁ ରାଜେଂଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସମୁଦୀରିତମ୍
ଏବେ, ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ତାହା ଆଉ ଶୁଣ।
ସୁକୃତଂ ନୈଵ ସତତମାଖ୍ଯାତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ
ଭଲ କାମ କେବେ ବାରମ୍ବାର କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଗୋପନୀଯଂ ନିଧାନଵତ୍ 4.1.24.
ସେଥିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ସେଗୁଡିକୁ ଧନର ଭଳି ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିଶ୍ଚିତଂ ଵିଶ୍ଵନାଥେନ ପ୍ରେରିତେନ ତ୍ଵଯାଽନଘ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ତୁମେ ଏହା କରିଛ, ଓ ନିର୍ମଳ।
ଵୃଦ୍ଧକାଲେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଲିଂଗମେତନ୍ମହୀପତେ
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ 'ବୃଦ୍ଧକାଳେଶ୍ୱର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ରାଜନ।
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ପୂଜନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାନ୍ନତେଃ
ଏହାକୁ ଦେଖିବା, ଛୁଈବା, ପୂଜା କରିବା, ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ନମସ୍କାର କରିବା ଦ୍ୱାରା—
କୂପଃ କାଲୋଦକୋ ନାମ ଜରାଵ୍ଯାଧିଵିଘାତକୃତ୍
ଏଠାରେ 'କାଳୋଦକ' ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ ଓ ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରେ।
କୃତକୂପୋଦକସ୍ନାନଃ କୃତୈତଲ୍ଲିଂଗପୂଜନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଇ କୂଆଁର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେଇ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରନ୍ତି—
ନ କୁଷ୍ଠଂ ନ ଚ ଵିସ୍ଫୋଟା ନରଂଘା ନ ଵିଚର୍ଚିକା
ସେମାନେ କୁଷ୍ଠ, ଫୋଡା, ଗଠି କିମ୍ବା ଚର୍ମରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ନାଗ୍ନିମାଂଦ୍ଯଂ ନୈଵ ଶୂଲଂ ନ ମେହୋ ନ ପ୍ରଵାହିକା
ପାଚନ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ, ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ମଧୁମେହ କିମ୍ବା ଅତିସାର ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଭୂତଜ୍ଵରାଶ୍ଚ ଯେ କେଚିଦ୍ଯେ କେଚିଦ୍ଵିଷମଜ୍ଵରାଃ
ଭୂତପ୍ରେତ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଜ୍ୱର କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଅସମାନ୍ୟ ଜ୍ୱର—
ତଵାଗ୍ରତୋ ମମ ଜରା ପଲିତଂ ଚ ଯଥାଵିଧି
ତୁମ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ, ମୋର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଧଳା କେଶ ଯଥାଯଥି ଅଛି।
ଵୃଦ୍ଧକାଲେଶ୍ଵରେ ଲିଂଗେ ସେଵିତେନ ଦରିଦ୍ରତା 4.1.24.
ବୃଦ୍ଧକାଳେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ସେବା କଲେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର ହୁଏ।
ଉତ୍ତରେ କୃତ୍ତିଵାସସ୍ଯ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
କୃତ୍ତିବାସଙ୍କ ସହର ଭାରାଣସୀର ଉତ୍ତର ଅଂଶରେ, ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ମହୀପାଲଂ ହସ୍ତେ ଧୃତ୍ଵା ତପୋଧନଃ
ଏପରି କହି, ସେ ତପସ୍ଵୀ ଋଷି ରାଜାଙ୍କୁ ହାତ ଧରିଲେ—
ମହାକାଲ ମହାକାଲ ମହାକାଲେତି କୀର୍ତନାତ୍
‘ମହାକାଳ, ମହାକାଳ, ମହାକାଳ’ ବୋଲି ପୁନିପୁନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ—
ଇତ୍ଥଂ ଭଵିତ୍ରୀ ତେ ମୁକ୍ତିଃ କୈଟଭାରାତିଦର୍ଶନାତ୍
ଏପରିଭାବେ, କୈଟଭ ଦାନବଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ମୁକ୍ତି ହେବ।
ଇତି ସଂହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ ସ ଵିପ୍ରୋ ଭଗଵତ୍ତଦ୍ଗଣଵକ୍ତ୍ରତୋ ନିଶମ୍ଯ
ଭଗବାନଙ୍କ ସେବକଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆନନ୍ଦରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲେ—
ମାଯାପୁର୍ଯାଂ କୃତପ୍ରାଣତ୍ଯାଗ ପୁଣ୍ଯବଲେନ ଚ
ମାୟାପୁରୀରେ ନିଜ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ—
ଵୈକୁଂଠଲୋକାଦାଗତ୍ଯ ପତ୍ତନେ ନଂଦିଵର୍ଧନେ
ବୈକୁଣ୍ଠ ଲୋକରୁ ଆସି, ସେ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ ନାମକ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ—
ତେଷୁ ରାଜ୍ଯଂ ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ଭାରାଣସୀ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ—
ଏତତ୍ପୁଣ୍ଯତମାଖ୍ଯାନଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଶିଵଶର୍ମଣଃ
ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିବଶର୍ମାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର କଥା—
ଯାମାକର୍ଣ୍ଯ ନରୋ ଭୂଯାଦ୍ଵିରଜା ଜ୍ଞାନଭାଜନମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ମଣିଷ ନିର୍ମଳ ହୁଏ ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ପାତ୍ର ହୋଇଯାଏ—
ଗିରିଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଶ୍ରୀସଂଜ୍ଞଂ କଲଶୋଦ୍ଭଵଃ
ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, କଳଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶ୍ରୀନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହା କଲେ—
ସର୍ଵର୍ତଂ କୁସୁମାଢ୍ଯଂ ଚ ରସଵତ୍ଫଲପାଦପମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଋତୁ ରହିଛି, ଅନେକ ଫୁଲ ଫୁଲିଛି, ରସଭରା ଫଳ ଲଗା ଗଛ ଅଛି—
ନିଵୀତଶ୍ଵାପଦଗଣଂ ସସରିତ୍ପଲ୍ଵଲାଵୃତମ୍
ସେଠାରେ ବନ୍ୟପଶୁମାନେ ରହନ୍ତି, ନଦୀ ଓ ଜଳାଶୟରେ ଢାକିଯାଇଛି—
ନାନାପତତ୍ରିସଂଘୁଷ୍ଟଂ ନାନାମୁନିଜନୋଷିତମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ, ବିଭିନ୍ନ ମୁନିମାନେ ବସିଛନ୍ତି—