ପ୍ରାସାଦଃ କାରିତଃ କେନ ଜାନାସ୍ଯେଷ ତତୋ ଵଦ
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି କିଏ ତିଆରି କରାଇଛି? ତୁମେ ଜଦି ଜାଣ, ମୋତେ କୁହ।
ପୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମିତି ତେ ନାଥ ତଦା ଵୃଦ୍ଧ ତପସ୍ଵିନା
ସେ ବୃଦ୍ଧ ତପସ୍ବୀ ତୁମକୁ ଏଭଳି ପଚାରିଥିଲେ, ନାଥ।
ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯ ଇହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵେତଯା ସହ କାଂତଯା
ଏଠାକୁ ଏହି ପ୍ରିୟା ସହିତ ଏକ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ ଆସିଛି।
ପ୍ରାସାଦସ୍ଯାସ୍ଯ ଜଟିଲ ସ୍ଵଯଂକାରଯିତା ଶିଵଃ
ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିଜେ ଶିବ ତିଆରି କରାଇଛନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡା ଜଟା ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନରପତେର୍ଵାକ୍ଯଂପ୍ରାହ ଜଟାଧରଃ
ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜଟାଧାରୀ ଏମିତି କହିଲେ।
ପଶ୍ଯେଯଂ ତ୍ଵାମହଂ ନିତ୍ଯମୁପଵିଷ୍ଟଂ ସୁନିଶ୍ଚଲମ୍ 4.1.24.
ମୁଁ ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ବସିଥିବା ଦେଖେ।
ମମାଗ୍ରେ ତତ୍ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଦି ଜାନାସି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ତୁମେ ଯଦି ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ଜାଣ, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ସେଥିରେ କୁହ।
କର୍ତା କାରଯିତା ଶଂଭୁଃ କିମତଥ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ଶମ୍ଭୁ ହେଉଛନ୍ତି କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ—ମୁଁ କିଛି ମିଥ୍ୟା କୁହୁଛି କି?
ଇତି ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିତେ ଜୋଷଂ ସ ପୁନର୍ଵୃଦ୍ଧତାପସଃ
ତୁମେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଏଠାରେ ରହିଥିବା ବେଳେ, ସେ ବୃଦ୍ଧ ତପସ୍ବୀ ପୁଣି—
ଇତି ତେନ ଚ ନୁନ୍ନସ୍ତ୍ଵଂ ଵାର୍ଯାନୀଯ ଚ କୂପତଃ
ସେ ଭଳି ପଚାରିବା ପରେ, ତୁମେ ଖୁଆଁରୁ ପାଣି ଉଠାଇଲେ।
ତଦଂବୁପାନତୋ ଭୂଯାତ୍ସୁପାର୍ଵଣ ଶଶିପ୍ରଭଃ
ତାପରେ, ପାଣି ପିଇବା ପରେ, ସୁପାର୍ବଣ, ତୁମର ଅଭା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ଜାତାଶ୍ଚର୍ଯେଣ ଭଵତା ପୁନରେଵାଭ୍ଯଭାଷି ସଃ
ଏହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ତୁମେ ପୁଣି ସେଠିକୁ କହିଲେ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯାତ୍ର ଜରସଂ ନ ଵୋ ଭ୍ରାଜସି ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏଠାରେ ବୟସ୍କତା ଛାଡିଦେଇ, ତୁମେ ଆଗରୁ ଭଳି ଚମକୁନାହାଁ।
ତପୋଧନ ଉଵାଚ ଵୃଦ୍ଧକାଲକ୍ଷିତିପତେ ଜାନେ ତ୍ଵାଂ ସୁମହାମତେ
ତପସ୍ବୀ କହିଲେ: ବୟସ୍କ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ବଡ଼ ମନ୍ତି ଥିବା।
ଜନ୍ମନୋଽସ୍ମାଦିଯଂ ରାଜନ୍ନାସୀଦ୍ଵିପ୍ରସ୍ଯ କନ୍ଯକା
ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କନ୍ୟା ଥିଲେ।
ତେନ ଦତ୍ତା ଵିଵାହାର୍ଥଂ ନୈଧ୍ରୁଵାଯ ମହାତ୍ମନେ 4.1.24.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ମହାତ୍ମା ନୈଧ୍ରୁବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଵୈଧଵ୍ଯଂ ପାଲଯଂତ୍ଯେଷା ମୃତାଽଵଂତ୍ଯାଂ ଶୁଭଵ୍ରତା
ଅବନ୍ତୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ଶୁଭବ୍ରତା ଜଣେ ବିଧବା ରହିଲେ।
ପରିଣୀତା ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍ପତିଵ୍ରତରତା ସଦା
କିନ୍ତୁ ରାଜା, ସେ ପତିନିଷ୍ଠା ନାରୀକୁ ତୁମେ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାମଥାଵଂତ୍ଯାଂ ମଥୁରାଯାମଥାପି ଵା
ଅୟୋଧ୍ୟା, ଅବନ୍ତିକା କିମ୍ବା ମଥୁରାରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ—
ଅପି ପାତକିନୋ ଯେ ଚ କାଲେନ ନିଧନଂ ଗତାଃ
ଯେମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସମୟ ଆସିଲାପରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ—
ଅଵୈମି ତ୍ଵାମପି ନୃପଦ୍ଵିଜୋଽଭୂଃ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି
ମୁଁ ଜାଣେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ରାଜା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୈକୁଂଠଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ମନୋରମାନ୍
ସେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି ଆନନ୍ଦମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ—
ଵୃଦ୍ଧକାଲାଵନୀପାଲ ତେନୈଵ ସୁକୃତେନ ଚ
ସେଇ ସୁକୃତ ଫଳରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ତୁମେ ରାଜା ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଶୃଣୁ ରାଜେଂଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସମୁଦୀରିତମ୍
ଏବେ, ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ତାହା ଆଉ ଶୁଣ।
ସୁକୃତଂ ନୈଵ ସତତମାଖ୍ଯାତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ
ଭଲ କାମ କେବେ ବାରମ୍ବାର କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଗୋପନୀଯଂ ନିଧାନଵତ୍ 4.1.24.
ସେଥିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ସେଗୁଡିକୁ ଧନର ଭଳି ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିଶ୍ଚିତଂ ଵିଶ୍ଵନାଥେନ ପ୍ରେରିତେନ ତ୍ଵଯାଽନଘ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ତୁମେ ଏହା କରିଛ, ଓ ନିର୍ମଳ।
ଵୃଦ୍ଧକାଲେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଲିଂଗମେତନ୍ମହୀପତେ
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ 'ବୃଦ୍ଧକାଳେଶ୍ୱର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ରାଜନ।
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ପୂଜନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାନ୍ନତେଃ
ଏହାକୁ ଦେଖିବା, ଛୁଈବା, ପୂଜା କରିବା, ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ନମସ୍କାର କରିବା ଦ୍ୱାରା—
କୂପଃ କାଲୋଦକୋ ନାମ ଜରାଵ୍ଯାଧିଵିଘାତକୃତ୍
ଏଠାରେ 'କାଳୋଦକ' ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ ଓ ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରେ।