ଵିଜିତାନେକସମରଃ ଶ୍ରୀସଂତର୍ପିତମାର୍ଗଣଃ
ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ତୀରମାନେ ଧନ ଓ ଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସଂତତାଵଭୃଥକ୍ଲିନ୍ନ ମୂର୍ଧଜଃ କ୍ଷିତିଷର୍ଷଭଃ
ଯଜ୍ଞର ଶେଷ ସ୍ନାନରେ ମୁଣ୍ଡ ଭିଜା, ସେ ରାଜା ସମସ୍ତ ଭୂମିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପଦାରଵିଂଦଂ ଗୌଵିଂଦଂ ହୃଦି ଧ୍ଯାଯନ୍ନତଂଦ୍ରିତଃ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ହୃଦୟରେ ଅବିରତ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା,
କଦାଚିଦୁପଵିଷ୍ଟଃସନ୍ମଧ୍ଯେ ରାଜସଭଂ ଦ୍ଵିଜ
ଏକଥର, ରାଜସଭାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବାବେଳେ,
ତତ୍କର୍ମଭାଵିସଦୃଶୈସ୍ତଦାତ୍ଵମଭିନଂଦିତଃ
ସେ ସମୟର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କର୍ମଫଳ ଅନୁଯାୟୀ ସେ ଆଦର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀମଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଜଗତାଂ ଗୁରୁଃ 4.1.24.
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଗୁରୁ ଏବଂ ଦେବତା,
ନୈଃଶ୍ରେଯସୀଂ ଚ ସଂପତ୍ତିଂ ଯୋ ଦେଯାତ୍ସ୍ମରଣାଦପି
ଯିଏ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି,
ଯେନ ପୁଣ୍ଯେନ ତେ ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାଜ୍ଯମକଂଟକମ୍
ଯାହାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟରେ ତୁମେ ବିଶାଳ ଏବଂ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ,
ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ସୁଲଭମାଯୁଃ ପୁତ୍ରାଂବରାଗନାଃ
ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ସହଜରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ପୁଅ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ନାରୀ ମିଳେ,
ନାମଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେଶିତୁର୍ଵିଭୋଃ
ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କର ନାମ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ,
ତ୍ଵଂ ଵୃଦ୍ଧକାଲୋ ଭୂପାଲଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵେତ୍ଯାଶୀଃ ପରଂପରାମ୍
ତୁମେ ବୃଦ୍ଧ ରାଜା ହୋଇ, ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଆଶୀର୍ବାଦଟିକୁ ପରମ୍ପରାରେ ଦେଉଥିବା ଉଚିତ ।
ଆକାରଗୋପନଂ କୃତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଧନଂ ବହୁ
ନିଜ ଇଚ୍ଛାକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଦେଇ,
ଅନଂଗଲେଖଯା ରାଜ୍ଞ୍ଯା ତତଃ କାଶୀଂ ଗମିଷ୍ଯସି
ତାପରେ ରାଣୀଙ୍କ ଚିଠି ନେଇ, କାଶୀକୁ ଯିବା ।
ସ୍ଵନାମ୍ନା ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଂଗଂ ନିର୍ଵାଣକାରଣମ୍
ସେଠାରେ ନିଜ ନାମରେ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ହେଉଥିବା ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରି,
ଵିଧାଯ ଵିଧିଵତ୍ତତ୍ର କଲଶାରୋପଣାଦିକମ୍
ସେଠାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କଳଶାରୋପଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି,
ମହାଧ୍ଵଜପତାକାଶ୍ଚ ଚ୍ଛତ୍ରଚାମରଦର୍ପଣମ୍ 4.1.24.
ବଡ଼ ବଡ଼ ଧ୍ୱଜ, ପତାକା, ଛତା, ଚାମର ଓ ଦର୍ପଣ ସହିତ,
ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମୈଃ ପରିକ୍ଷୀଣକଲେଵରଃ
ବ୍ରତ, ଉପବାସ ଓ ନିୟମରେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହୋଇ,
ଅତୀଵଜୀର୍ଣଵପୁଷଂ ପରିପିଂଗଜଟାନ୍ଵିତମ୍
ଅତି ବୃଦ୍ଧ ଦେହରେ, ପିଙ୍ଗଳ ଜଟା ପିନ୍ଧି,
ଭାରଂ ଶରୀରଯଷ୍ଟେଶ୍ଚ ଦୃଢଯଷ୍ଟ୍ଯାଂ ସମର୍ପ୍ଯ ଚ
ଶରୀରର ଭାର ଏକ ଦୃଢ଼ ଲାଠିରେ ଦେଇ,
ଉପଵିଶ୍ଯ ସମୀପେ ତେ ପ୍ରକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯେଵମନୁକ୍ରମାତ୍
ନିକଟରେ ବସି, ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବ ।
ପ୍ରାସାଦଃ କାରିତଃ କେନ ଜାନାସ୍ଯେଷ ତତୋ ଵଦ
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି କିଏ ତିଆରି କରାଇଛି? ତୁମେ ଜଦି ଜାଣ, ମୋତେ କୁହ।
ପୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମିତି ତେ ନାଥ ତଦା ଵୃଦ୍ଧ ତପସ୍ଵିନା
ସେ ବୃଦ୍ଧ ତପସ୍ବୀ ତୁମକୁ ଏଭଳି ପଚାରିଥିଲେ, ନାଥ।
ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯ ଇହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵେତଯା ସହ କାଂତଯା
ଏଠାକୁ ଏହି ପ୍ରିୟା ସହିତ ଏକ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ ଆସିଛି।
ପ୍ରାସାଦସ୍ଯାସ୍ଯ ଜଟିଲ ସ୍ଵଯଂକାରଯିତା ଶିଵଃ
ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିଜେ ଶିବ ତିଆରି କରାଇଛନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡା ଜଟା ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନରପତେର୍ଵାକ୍ଯଂପ୍ରାହ ଜଟାଧରଃ
ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜଟାଧାରୀ ଏମିତି କହିଲେ।
ପଶ୍ଯେଯଂ ତ୍ଵାମହଂ ନିତ୍ଯମୁପଵିଷ୍ଟଂ ସୁନିଶ୍ଚଲମ୍ 4.1.24.
ମୁଁ ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ବସିଥିବା ଦେଖେ।
ମମାଗ୍ରେ ତତ୍ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଦି ଜାନାସି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ତୁମେ ଯଦି ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ଜାଣ, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ସେଥିରେ କୁହ।
କର୍ତା କାରଯିତା ଶଂଭୁଃ କିମତଥ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ଶମ୍ଭୁ ହେଉଛନ୍ତି କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ—ମୁଁ କିଛି ମିଥ୍ୟା କୁହୁଛି କି?
ଇତି ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିତେ ଜୋଷଂ ସ ପୁନର୍ଵୃଦ୍ଧତାପସଃ
ତୁମେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଏଠାରେ ରହିଥିବା ବେଳେ, ସେ ବୃଦ୍ଧ ତପସ୍ବୀ ପୁଣି—
ଇତି ତେନ ଚ ନୁନ୍ନସ୍ତ୍ଵଂ ଵାର୍ଯାନୀଯ ଚ କୂପତଃ
ସେ ଭଳି ପଚାରିବା ପରେ, ତୁମେ ଖୁଆଁରୁ ପାଣି ଉଠାଇଲେ।