ତସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପସ୍ଯ ରୂପାତୀତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱର ସ୍ୱରୂପ, ଯାହାର ଆକାର ସମସ୍ତ ଆକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି—
ନିରାକାରୋପି ସାକାରଃ ଶିଵ ଏଵ ହି କାରଣମ
ନିରାକାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆକାରବନ୍ତି, ଶିବ ଏକା ତାହାର କାରଣ।
ଯଥା ତେନାଖିଲଂ ହ୍ଯେତତ୍ପାର୍ଵତୀପତିସାତ୍କୃତମ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ତଥା ମୃଡାନୀକାଂତେନ ଵିଷ୍ଣୁସାଦଖିଲଂଜଗତ 4.1.23.
ମୃଡାନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଯଥାଶିଵସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯଥାଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ଶିଵଃ
ଯେପରି ଶିବ, ସେପରି ବିଷ୍ଣୁ; ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ, ସେପରି ଶିବ।
ଆହୂଯ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନ୍ସମସ୍ତାନ୍ଦେଵତାଗଣାନ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ନିଜସିଂହାସନସମଂ କୃତ୍ଵା ସିଂହାସନଂ ଶୁଭମ୍
ନିଜ ସିଂହାସନ ସମାନ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନ ରଖିଲେ।
ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ କୋଟିଶଲାକଂ ଚ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଵିନିର୍ମିତମ୍
ସେହି ସିଂହାସନ ମୃଦୁ ଓ ଅନେକ ଖୁଟି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି।
କଲଶେନ ଵିଚିତ୍ରେଣ ହ୍ଯୁପରିଷ୍ଟାଦ୍ଵିରାଜିତମ୍
ଉପରେ ଏକ ଅତି ଶୋଭାମୟ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରମଯୈରମ୍ଯୈଶ୍ଚାମରୈଶ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତମ୍
ସୁନ୍ଦର କପଡ଼ା ତାନ୍ତୁ ଓ ଆକର୍ଷକ ବିଶ୍ରାମ ପଙ୍ଖା ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତୀର୍ଥପାଥୋଭିଃ ପଂଚକୁଂଭୈର୍ମନୋହରୈଃ
ଦୃଶ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପଞ୍ଚଟି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଘଡ଼ା ରହିଥିଲା।
ଦେଵାନାଂ ଚ ତଥର୍ଷୀଣାଂ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଫଣିନାମପି
ଦେବତା, ଋଷି, ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଵୀଣାମୃଦଂଗାବ୍ଜଭେରୀ ମରୁ ଡିଂଡିମଝର୍ଝରୈଃ
ବୀଣା, ମୃଦଙ୍ଗ, ପଦ୍ମ, ଭେରି, ବାୟସାଜ୍ଯ ଓ ଝାଞ୍ଜ ଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତ ହେଉଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଘୋଷମହାରାଵୈରାପୂରିତନଭୋଂଗଣେ 4.1.23.
ବ୍ରହ୍ମନାଦ ଓ ବଡ଼ ଧ୍ୱନିରେ ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଆବଦ୍ଧମୁକୁଟଂ ରମ୍ଯଂ କୃତକୌତୁକମଂଗଲମ୍
ଏକ ଶୋଭାମୟ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ମଙ୍ଗଳ ଓ ଉତ୍ସବର ଚିହ୍ନ ଥିଲା।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ମହେଶେନ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡମଂଡପେ
ମହେଶ୍ୱର ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଣ୍ଡପରେ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଦେଵେଶଃ ପ୍ରମଥୈଃ ସହ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣମ୍
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରମଥମାନେ ସହିତ ଶାରଙ୍ଗଧରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ମମ ଵଂଦ୍ଯସ୍ତ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରଣମତ୍ଵମମୁଂ ହରିମ୍
ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ମୋ ପାଇଁ ପୂଜ୍ୟ; ତୁମେ ସେ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।
ତତୋ ଗଣେଶ୍ଵରୈଃ ସର୍ଵୈଂର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଗଣପତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମରୁତମାନେ ମିଶିଥିଲେ।
ଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ସଗଂଧର୍ଵୈର୍ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ବିଦ୍ୟାଧର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପତତ୍ରିଭିଃ କିଂନରୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମୈଃ
ପକ୍ଷୀ, କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତତୋହରିର୍ମହେଶେନ ସଂସଦି ଦ୍ଯୁସଦାଂ ତଦା
ତାପରେ ହରି ଓ ମହେଶ୍ୱର ସେ ସମୟରେ ଦେବମଣ୍ଡଳର ସଭାରେ ଥିଲେ।
ତ୍ଵଂ କର୍ତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ପାତା ହର୍ତା ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ ଓ ସଂହାରକ।
ଦାତା ଧର୍ମାର୍ଥକାମାନାଂ ଶାସ୍ତା ଦୁର୍ନଯକାରିଣାମ୍ 4.1.23.
ତୁମେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର ଦାତା, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ଶାସକ।
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିଃ କ୍ରିଯାଶକ୍ତିର୍ଜ୍ଞାନଶକ୍ତିସ୍ତଥୋତ୍ତମା
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନଶକ୍ତି ତୁମରେ ଅଛି।
ତ୍ଵଦ୍ଦ୍ଵେଷ୍ଟାରୋ ହରେ ନୂନଂ ମଯା ଶାସ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ହରି, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହେବେ।
ମାଯାଂ ଚାପି ଗୃହାଣେମାଂ ଦୁଷ୍ପ୍ରଣୋଦ୍ଯାଂ ସୁରାସୁରୈଃ
ଏହି ମାୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଯାହାକି ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଦୂର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵାମବାହୁର୍ମଦୀଯସ୍ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣୋସୌ ପିତାମହଃ
ତୁମେ ମୋର ବାମ ହାତ, ଓ ଡାହାଣ ହାତ ହେଉଛନ୍ତି ପିତାମହ।
ଵୈକୁଂଠୈଶ୍ଵର୍ଯମାସାଦ୍ଯ ହରେରିତ୍ଥଂ ହରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବୈକୁଣ୍ଠର ଶାସନ ଲାଭ କରି, ହରି ନିଜେ ହର ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ଦେଵୋସୌ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵା ଗଦାଧରଃ
ସେଇ ସମୟରୁ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱୀ ଓ ଗଦାଧାରୀ ଦେବତା ଏପରି ହୋଇଗଲେ।