ମଯା ସୃଷ୍ଟାନି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଚଉଦ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି,
ପୁରା ଯମସ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ବହୁକାଲଂ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍ 4.1.22.
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଯମ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଚରାଚରସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ଯାନି କର୍ମାଣି ତାନି ଵୈ
ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର କର୍ମମାନେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ,
ପ୍ରଵେଶୋ ଯମଦୂତାନାଂ ନ କଦାଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯମଦୂତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି କେବେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ ନାହିଁ,
ସ୍ଵଯଂ ନିଯଂତା ଵିଶ୍ଵେଶସ୍ତତ୍ର କାଶ୍ଯାଂ ତନୁତ୍ଯଜାମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିୟନ୍ତା, ସ୍ଵୟଂ ଶାସକ, କାଶୀରେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଛାଡିଥିଲେ ।
ତତ୍ର ପାପଂ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଦାରୁଣା ରୁଦ୍ରଯାତନା
ସେଠାରେ କେହି ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯାତନା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ।
ପାପମେଵ ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ମତିରସ୍ତି ଯଦୀଦୃଶୀ
ଯଦି କାହାର ମନ ଏପରି ଅଛି, ତେବେ ସେମାନେ କେବଳ ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଅପି କାମାତୁରୋ ଜଂତୁରେକାଂ ରକ୍ଷତି ମାତରମ୍
ଏକ ଜୀବ ଯଦି ଅତି ଇଚ୍ଛାରେ ଆକୁଳ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମାତାକୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ପରାପଵାଦଶୀଲେନ ପରଦାରାଭିଲାଷିଣା
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅପବାଦ କରିବାରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଚାହାନ୍ତି,
ଅଭିଲଷ୍ଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଧନଂ ଚାତ୍ର ପ୍ରତିଗ୍ରହୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଧନ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି,
ପରପୀଡାକରଂ କର୍ମ କାଶ୍ଯାଂ ନିତ୍ଯଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
କାଶୀରେ ସଦା ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈଶ୍ଵେଶ୍ଵରୀଂ ଭକ୍ତିଂ ଯେଽନ୍ଯଦେଵପରାଯଣାଃ 4.1.22.
ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଛାଡି ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି—
ନ ଯୋଗେନ ଵିନା ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗସ୍ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଶୀଲନମ୍ 4.1.22.
ଯୋଗ ବିନା ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ; ଯୋଗ ହେଉଛି ତତ୍ତ୍ୱର ଅନୁଷ୍ଠାନ ।
ଉକ୍ତେତି ଵିରରାମାଜଃ ଶୃଣ୍ଵତୋର୍ଗଣଯୋସ୍ତଯୋଃ
ଏପରି କହି ଅଜ ନିଶ୍ଚଳ ହେଲେ, ଦୁଇ ଗଣ ଶୁଣୁଥିଲେ ।
ଶିଵଶର୍ମୋଵାଚ ସତ୍ଯଲୋକେଶ୍ଵର ଵିଧେ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରପିତାମହ
ଶିବଶର୍ମା କହିଲେ: ସତ୍ୟଲୋକର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପିତାମହ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ।
ପିପୃଚ୍ଛିଷୁସ୍ତ୍ଵଂ ନିର୍ଵାଣଂ ଗଣୌ ତତ୍କଥଯିଷ୍ଯତଃ
ତୁମେ ଶିଷ୍ୟ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ଗଣମାନେ କହିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ ।
ନେତଯୋର୍ଵିଷ୍ଣୁଗଣଯୋରଗୋଚରମିହାସ୍ତି ହି
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୁଇ ଗଣ ପହଞ୍ଚିପାରିବା ଉପରେ ଅଛି ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସତ୍କୃତାସ୍ତେ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ଭଗଵଦ୍ଗଣାଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ଭଗବତ୍ ଗଣମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ।
ପୁନଃ ସ୍ଵଯାନମାରୁହ୍ଯ ଵୈକୁଂଠମଭିତୋ ଯଯୁଃ
ପୁନି ନିଜ ଯାନରେ ଚଢି, ସେମାନେ ଭାଇକୁଠ ଦିଗରେ ଯାଇଲେ ।
ପୃଚ୍ଛାମ୍ଯନ୍ଯଚ୍ଚ ଵାଂ ଭଦ୍ରୌ ବ୍ରୂତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତଦପ୍ଯହୋ
ମୁଁ ଆଉ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି, ମଙ୍ଗଳମୟ ଦୁଇଜଣ, ଦୟାକରି ପ୍ରେମରେ ଏହା କହିଦିଅ ।
କାଂଚ୍ଯଵଂତୀ ଦ୍ଵାରଵତୀ କାଶ୍ଯଯୋଧ୍ଯା ଚ ପଂଚମୀ
କାଞ୍ଚୀ, ଅବନ୍ତୀ, ଦ୍ୱାରାବତୀ, କାଶୀ ଓ ଅୟୋଧ୍ୟା ପଞ୍ଚମ ଅଟି ।
ଵିହାଯ ଷଟ୍ପୁରୀଶ୍ଚାନ୍ଯାଃ କାଶ୍ଯାମେଵପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ଅନ୍ୟ ଛଅଟି ସହରକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ କେବଳ କାଶୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଇତି ସର୍ଵଂ ମମ ପୁରଃ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତମ୍
ତୁମର କୃପାରେ, ଏହା ସବୁ ମୋ ସାମ୍ନାରେ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଇଛ।
ଯଥାର୍ଥଂ କଥଯାଵସ୍ତେ ଯତ୍ପୃଷ୍ଟଂ ଭଵତାନଘ 4.1.23.
ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବା ପ୍ରକାରେ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହ। ଓ ପାପହୀନ ଜଣେ, ମତେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଉତ୍ତର ଦିଅ।
ଵିପ୍ରାଵଭାସତେ ଯାଵତ୍କିରଣୈଃ ପୁଷ୍ପଵଂତଯୋଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି ଫୁଲ ଧରିଥିବା ଦୀପର କିରଣ ବିକିରଣ ହେଉଛି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ଵିଯଚ୍ଚ ତାଵଦୁପରି ଵିସ୍ତାରପରିମଂଡଲମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକାଶ ଏକ ବୃତ୍ତାକାର ରୂପରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି।
ଭାନୋଃ ସକାଶାଦୁପରି ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷ୍ଯଃ କ୍ଷପାକରଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପରେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଦୂରରେ, ରାତିକୁ ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି।
ଉଡୁମଂଡଲତଃ ସୌମ୍ଯ ଉପରିଷ୍ଟାଦ୍ଦ୍ଵିଲକ୍ଷତଃ
ଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳର ଉପରେ, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବ ଥିବା, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଦୂରରେ ତାରାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ମାହେଯାଦୁପରିଷ୍ଟାଚ୍ଚ ସୁରେଜ୍ଯୋ ନିଯୁତଦ୍ଵଯେ
ତାରାମାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳର ଉପରେ, ଦୁଇ ନିୟୁତ ଦୂରରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ଲୋକ ଅଛି।
ଦଶାଯୁତସମୁଚ୍ଛ୍ରାଯଂ ସୌରେଃ ସପ୍ତର୍ଷିମଂଡଲମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପରେ ଦଶ ଆୟୁତ ଦୂରରେ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳ ଅଛି।