ସପ୍ତଧାତୁମଯୀ ଭୂତତନୌ ପାପାନି ଯାନି ଵୈ
ସପ୍ତ ଧାତୁ ଦେହରେ ଯେଉଁ ପାପ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୂର ହୁଏ ।
ପୁଣ୍ଯରାଶିଂ ଚ ଵିପୁଲଂ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ 4.1.22.
ଏଠାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିପୁଳ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଉପଲବ୍ଧ କରେ ।
ସ୍ନାଯାଦ୍ଯୋଭିଲଷନ୍ମୋକ୍ଷଂ କାମାନନ୍ଯାନ୍ଵିହାଯ ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରି ନିସ୍ସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ ।
ତୀର୍ଥରାଜଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଯୋଽନ୍ଯସ୍ମାତ୍କାମମିଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠାରେ ତୀର୍ଥରାଜ ପ୍ରୟାଗକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଇଚ୍ଛା କରେ ।
ସତ୍ଯଲୋକେ ପ୍ରଯାଗେ ଚ ନାଂତରଂ ଵେଦ୍ମ୍ଯହଂ ଦ୍ଵିଜ
ସତ୍ୟଲୋକ ଓ ପ୍ରୟାଗ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ତଫାତ ନାହିଁ, ଦ୍ୱିଜ ।
ତୀର୍ଥାଭିଲାଷିଭିର୍ମର୍ତ୍ଯୈସ୍ସେଵ୍ଯଂ ତୀର୍ଥାଂତରଂ ନହି
ଯେଉଁ ମାନବ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଖୋଜିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଯଥାଂତରଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂପେତ୍ଵିତରସେଵକେ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ତଫାତ ଅଛି,
ଯଥାକଥଂଚିତ୍ତୀର୍ଥେଽସ୍ମିନ୍ପ୍ରାଣତ୍ଯାଗଂ କରୋତି ଯଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠି ଯେ କୌଣସି ଭାବରେ ଜୀବନ ଦେଇ ଯାଉଛି,
ଯସ୍ଯ ଭାଗ୍ଯଵତଶ୍ଚାତ୍ର ତିଷ୍ଠଂତ୍ଯସ୍ଥୀନ୍ଯପି ଦ୍ଵିଜ
ଏଠାରେ ଯିଏ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ରହିପାରିଛି, ତାଙ୍କର ଅସ୍ଥିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜ,
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦି ପାପାନାଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚିକୀର୍ଷୁଣା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ,
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ମହୋଦଯମଭୀପ୍ସୁନା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବହୁତ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକ କଣ,
ପ୍ରଯାଗତୋପି ତୀର୍ଥେଶାତ୍ସର୍ଵେଷୁ ଭୁଵନେଷ୍ଵପି 4.1.22.
ପ୍ରୟାଗରୁ ଆସିଥିବା, କିମ୍ବା ତୀର୍ଥର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ଠାରୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ,
ପ୍ରଯାଗାଦପି ଵୈ ରମ୍ଯମଵିମୁକ୍ତଂ ନ ସଂଶଯଃ
ପ୍ରୟାଗଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅବିମୁକ୍ତ ଅଧିକ ମନୋହର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ,
ଅଵିମୁକ୍ତାନ୍ମହାକ୍ଷେତ୍ରାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ ସମଧିଷ୍ଠିତାତ୍
ଅବିମୁକ୍ତ, ଏହି ମହାକ୍ଷେତ୍ର, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ,
ଅଵିମୁକ୍ତମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରମପି ବ୍ରହ୍ମାଂଡମଧ୍ଯଗମ୍
ଏହି ଅବିମୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ,
ଯଥାଯଥା ହି ଵର୍ଧେତ ଜଲମେକାର୍ଣଵସ୍ଯ ଚ
ଏକ ମହାସାଗରର ଜଳ ଯେପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥାଏ,
କ୍ଷେତ୍ରମେତତ୍ତ୍ରିଶୂଲାଗ୍ରେ ଶୂଲିନସ୍ତିଷ୍ଠତି ଦ୍ଵିଜ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ତ୍ରିଶୂଳର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶିବ ବସିଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜ,
ସଦା କୃତଯୁଗଂ ଚାତ୍ର ମହାପର୍ଵସଦାଽତ୍ର ଵୈ
ଏଠି ସଦା କୃତୟୁଗ ରହିଛି; ଏଠି ସଦା ମହାପର୍ବ ହେଉଛି,
ସଦା ସୌମ୍ଯାଯନଂ ତତ୍ର ସଦା ତତ୍ର ମହୋଦଯଃ
ଏଠି ସଦା ଶାନ୍ତ ମାର୍ଗ ଅଛି; ଏଠି ସଦା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି,
ଯଥାଭୂମିତଲେ ଵିପ୍ର ପୁର୍ଯଃ ସଂତି ସହସ୍ରଶଃ
ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯେପରି ହଜାର ହଜାର ସହର ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ମଯା ସୃଷ୍ଟାନି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଚଉଦ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି,
ପୁରା ଯମସ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ବହୁକାଲଂ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍ 4.1.22.
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଯମ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଚରାଚରସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ଯାନି କର୍ମାଣି ତାନି ଵୈ
ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର କର୍ମମାନେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ,
ପ୍ରଵେଶୋ ଯମଦୂତାନାଂ ନ କଦାଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯମଦୂତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି କେବେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ ନାହିଁ,
ସ୍ଵଯଂ ନିଯଂତା ଵିଶ୍ଵେଶସ୍ତତ୍ର କାଶ୍ଯାଂ ତନୁତ୍ଯଜାମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିୟନ୍ତା, ସ୍ଵୟଂ ଶାସକ, କାଶୀରେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଛାଡିଥିଲେ ।
ତତ୍ର ପାପଂ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଦାରୁଣା ରୁଦ୍ରଯାତନା
ସେଠାରେ କେହି ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯାତନା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ।
ପାପମେଵ ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ମତିରସ୍ତି ଯଦୀଦୃଶୀ
ଯଦି କାହାର ମନ ଏପରି ଅଛି, ତେବେ ସେମାନେ କେବଳ ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଅପି କାମାତୁରୋ ଜଂତୁରେକାଂ ରକ୍ଷତି ମାତରମ୍
ଏକ ଜୀବ ଯଦି ଅତି ଇଚ୍ଛାରେ ଆକୁଳ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମାତାକୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ପରାପଵାଦଶୀଲେନ ପରଦାରାଭିଲାଷିଣା
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅପବାଦ କରିବାରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଚାହାନ୍ତି,
ଅଭିଲଷ୍ଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଧନଂ ଚାତ୍ର ପ୍ରତିଗ୍ରହୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଧନ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି,