ତଵୋପହାରଂ ଭକ୍ତ୍ଯାଯ ସେଵତେ ଯଜପୂରୁଷ 4.1.21.
ଯିଏ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ତୁମ ପାଇଁ ଉପହାର ଭାବେ ସେବା କରେ—
ସ ଚୈଵାଵଭୃଥସ୍ନାତଃ ସ ଚ ଗଂଗାଜଲାପ୍ଲୁତଃ
ସେ ଯେପରି ଅନ୍ତିମ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଯେପରି ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ନ୍ୟାସ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେମିତି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଶାଲଗ୍ରାମ ଶିଲା ଯେନ ପୂଜିତା ତୁଲସୀ ଦଲୈଃ
ଯିଏ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାକୁ ତୁଳସୀ ପତ୍ରରେ ପୂଜା କରେ—
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୂଦ୍ରୋ ଵା ଯଦି ଵେତରଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ହେଉନାହିଁ—
ଶଂଖଚକ୍ରାଂକିତତନୁଃ ଶିରସାଂ ମଂଜରୀଧରଃ
ଯାହାର ଦେହରେ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରର ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଶିରରେ ମାଳାର ମଞ୍ଜରୀ ଧରିଛି—
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଦ୍ଵାଦଶଶିଲାଃ ଶାଲଗ୍ରାମସ୍ଯ ଯୋଽର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପୂଜା କରେ—
ତୁଲସୀ ଯସ୍ଯ ଭଵନେ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପରିପୂଜ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ପ୍ରତିଦିନ ତୁଳସୀର ପୂଜା ହୁଏ—
ହରିନାମାକ୍ଷରମୁଖଂ ଭାଲେ ଗୋପୀମୃଦାଂକିତମ୍
ଯାହାର ମୁଁହରେ ହରିନାମର ଅକ୍ଷର ଅଛି, ଭୃକୁଟିରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମାଟିର ଚିହ୍ନ ଅଛି—
ଗୋପୀମୃତ୍ତୁଲସୀ ଶଂଖଃ ଶାଲଗ୍ରାମଃ ସଚକ୍ରକଃ
ଗୋପୀମାନେ, ମାଟି, ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଶଂଖ ଏବଂ ଚକ୍ର ସହିତ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା।
ଯେ ମୁହୂର୍ତାଃ କ୍ଷଣା ଯେ ଚ ଯା କାଷ୍ଠା ଯେ ନିମେଷକାଃ
ଯେଉଁ ସମୟ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, କ୍ଷଣ, ଏବଂ ନୟନର ଝିଂପି—
କ୍ଵ ଦ୍ଵଯକ୍ଷରଂ ହରେର୍ନାମ ସ୍ଫୁଲିଂଗସଦୃଶଂ ଜ୍ଵଲେତ 4.1.21.
ହରିଙ୍କ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ନାମ, ଯାହା ଅଗ୍ନିର ଚିଙ୍ଗାରି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ—
ଗୋଵିଂଦ ପରମାନଂଦଂ ମୁକୁଂଦଂ ମଧୁସୂଦନମ
ଗୋବିନ୍ଦ, ପରମ ଆନନ୍ଦ, ମୁକୁନ୍ଦ, ମଧୁସୂଦନ—
ନ ନମାମି ନ ଚ ସ୍ତୌମି ନ ପଶ୍ଯାମୀହ ଚକ୍ଷୁଷା
ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେନି, ସ୍ତୁତି କରେନି, ଏଠାରେ ନଜରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖେନି—
ଜଲେ ସ୍ଥଲେ ଚ ପାତାଲେପ୍ଯନିଲେ ଚାନଲେଽଚଲେ
ପାଣିରେ, ଭୂମିରେ, ପାତାଳରେ, ପବନରେ, ଅଗ୍ନିରେ ଏବଂ ପାହାଡ଼ରେ—
ତୃଣେସ୍ତ୍ରୈଣେ ଚ ପାଷାଣେ ତରୁଗୁଲ୍ମଲତାସୁ ଚ
ଘାସରେ, ହରିଣରେ, ପାଥରରେ, ଗଛରେ, ଝାଡ଼ି ଏବଂ ଲତାରେ—
ସର୍ଵେଷାଂ ହୃଦଯାଵାସଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସାକ୍ଷୀ ତ୍ଵମେଵ ହି
ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତୁମେ ବସିଛ, ସାକ୍ଷାତ୍ ସାକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରରାମାସୌ ଶିଵଶର୍ମନ୍ଧ୍ରୁଵସ୍ତଦା
ଏଭଳି କହି ଶିବଶର୍ମା ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ପରିଜ୍ଞାତୋ ମଯା ସମ୍ଯକ୍ତଵହୃତ୍ସ୍ଥୋ ମନୋରଥଃ
ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା, ମୁଁ ସେଠିକୁ ସଠିକ ଭାବେ ବୁଝିପାରିଛି।
ଅନ୍ନାଦ୍ଭଵଂତି ଭୂତାନି ଵୃଷ୍ଟେରନ୍ନସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଖାଦ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ବର୍ଷାରୁ ଖାଦ୍ୟ ହୁଏ।
ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକ୍ରସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ଗ୍ରହର୍କ୍ଷାଦେଃ ସମଂତତଃ
ଗ୍ରହ, ତାରା ଓ ଏହା ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଲୋକ ଚକ୍ର ସବୁଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ।
ମେଢୀଭୂତସ୍ତୁ ଵୈ ସର୍ଵାନ୍ଵାଯୁପାଶୈର୍ନିଯଂତ୍ରିତାନ୍ 4.1.21.
ସମସ୍ତେ ବାୟୁର ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ଏକଠା ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
ଆରାଧ୍ଯ ଶ୍ରୀ ମହାଦେଵଂ ପୁରାପଦମିଦଂ ମଯା
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲି, ତେଣୁ ଏହି ପଦବୀ ପାଇଲି।
କେଚିଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗଂ ଯାଵତ୍କେଚିନ୍ମନ୍ଵଂତରଂ ଧ୍ରୁଵ
କିଛି ଚାରିଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି, କିଛି ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ଧୃବ।
ମନୁନାପି ନ ଯତ୍ପ୍ରାପି କିମନ୍ଯୈର୍ମାନଵୈର୍ଧ୍ରୁଵ
ମନୁ ମଧ୍ୟ ଯାହା ପାଇପାରିଲେନି, ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନେ କିପରି ପାଇପାରିବେ, ହେ ଧୃବ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଵରାନ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ସ୍ତଵେନାନେନ ତୋଷିତଃ
ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଵରଂ ଯସ୍ତୁ ପଠିଷ୍ଯତି ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିକୁ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ପଢ଼ିବେ—
ନ ତସ୍ଯ ସଦନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପରିତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏହି ଗୃହରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ କେବେ ବି ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧ୍ରୁଵସ୍ତୁତିରିଯଂ ପୁଣ୍ଯା ମହାପାତକନାଶିନୀ
ଏହି ଧ୍ରୁବଙ୍କ ନିର୍ଗୁଣ ଷ୍ଟୁତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ବଡ଼ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ କରେ।
ମହାପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ଜନନୀ ମହାସଂପତ୍ତିଦାଯିନୀ ୮୮ !। ଯସ୍ଯାଽସ୍ତିପରମା ଭକ୍ତିର୍ମଯି ନିର୍ମଲଚେତସଃ
ଏହା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟର ଜନନୀ ଏବଂ ବଡ଼ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଏମିତି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କର ମନ ପବିତ୍ର ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଅଛି।
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥସ୍ନାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ 4.1.21.
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—