ଇତି ଗୌର୍ଯୋଦିତା ଦୁର୍ଗା ଜୁଗୁପ୍ସାକୁଲମାନସା
ଗୌରୀଙ୍କର ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନ ଘୃଣାରେ ଭରିଗଲା ।
ତୀର୍ଥମୁତ୍ପାଦ୍ଯତାଂ ଦେଵି ନଵଂ ପାପଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏକ ନୂତନ ତୀର୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ଯାହା ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ଇତୀରିତା ଗୌତମେନ ଦୁର୍ଗା ଦୁରିତଶଂକିନୀ
ଗୌତମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ଗା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ ।
ପାତାଲାଵଧି ନିର୍ଭିନ୍ନାତ୍ପାଷାଣତଲତସ୍ତତଃ 1.3.2.20.
ତାପରେ, ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଥିବା ପଥର ତଳରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ମମଜ୍ଜ ସାପି ଗଂଭୀରେ ତସ୍ମିନ୍ନଂଭସି ପାଵନେ
ସେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଡୁବିଗଲା ।
ତାଵନ୍ମହିଷକଂଠସ୍ଥଂ ଲିଂଗଂ ତଦ୍ଗଲିତଂ ତଲେ
ଏହି ସମୟରେ ମହିଷର ଗଳାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା ।
ଉନ୍ମମଜ୍ଜ ତତୋ ଦୁର୍ଗା ତୀର୍ଥାଂଭୋଧୂତକଲ୍ମଷା
ତାପରେ ଦୁର୍ଗା ତୀର୍ଥର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟି ଦୂର ହୋଇ ବାହାରିଲେ ।
କୃତପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ନତ୍ଵା ପାପନାଶନମୀଶ୍ଵରମ୍
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଏବଂ ପାପ ନାଶକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ।
ଏଵଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷନିରତପାପାଂ ତାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଵତୀ
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ।
ମହିଷାସୁରସଂହାରେଂଽଜସା ସ୍ଵନୁମତିଃ କୃତା
ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସମ୍ମତି ଦେଲେ ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଭକ୍ଷଯାମାସ ତସ୍ଯ ଲିଂଗମିଦଂ ଶିଵମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଭକ୍ଷଣ କଲେ ।
ତ୍ଵଦ୍ଧ୍ଯାନମେଵ ଜଗତାଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ତୁମେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ।
ଅଥାପି ଲୌକିକଂ ଵୃତ୍ତମଵଲଂବ୍ଯ ତ୍ଵଯେରିତମ୍
ତଥାପି ଲୋକର ଚାଳ ଅନୁସରି ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ଅନ୍ତଃକରଣକାଲୁଷ୍ଯକ୍ଷାଲିନୀ କାଚନ କ୍ରିଯା 1.3.2.20.
ମନର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରିବାକୁ ଏକ ବିଶେଷ କ୍ରିୟା ଅଛି ।
ଅରୁଣାଦ୍ରିରଯଂ ସାକ୍ଷାଦନଲାଦ୍ରିସ୍ତିରୋହିତଃ
ଏହି ଅରୁଣାଦ୍ରି ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି, ଅଗ୍ନି ପର୍ବତରେ ଲୁଚିଥିବା ।
ତତ୍ସପର୍ଯାତପଶ୍ଚର୍ଯା କାର୍ଯା କାତ୍ଯାଯନି ତ୍ଵଯା
କାତ୍ୟାୟନୀ, ତୁମେ ଏଠାରେ ପୂଜା ଓ ତପସ୍ୟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ଗୌତମେନାଂବା ତଦାପ୍ରଭୃତି ଦାରୁଣା
ଗୌତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ ମା ଏହି ସମୟରୁ ।
ତପଶ୍ଚଚାର ପଂଚାନାମଗ୍ନୀନାଂ ମଧ୍ଯମାଶ୍ରିତା
ପାଞ୍ଚଟି ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରେ ଉଭା ହୋଇ ତପସ୍ୟା କଲେ ।
ରେଜେ ହୈମୀ ଶଲାକେଵ ଦ୍ଯୋତମାନା ଗିରୀଂଦ୍ରଜା
ଗିରିରାଜ କନ୍ୟା ସୁନା ଦଣ୍ଡ ପରି ଚମକୁଥିଲେ ।
ସା କାର୍ତ୍ତିକୀ ପୌର୍ଣମାସୀ ସମାପେଦେ ଶୁଭା ତିଥିଃ
କାର୍ତ୍ତିକୀର ଶୁଭ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ତିଥି ଆସିଗଲା ।
ଅଦର୍ଶି କିମପି ଜ୍ଯୋତିରନୁପାଧିକଵୈଭଵମ୍
ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲୋକ ଦେଖାଗଲା, ଯାହାର ଅପୂର୍ବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିଲା ।
ଉପାସ୍ଯମାନମଭିତୋ ଦେଵୈର୍ଦିଵ୍ଯର୍ଷିସଂଗତୈଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଏହାକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।
ମହାପ୍ରଦୀପମାଲୋକ୍ଯ ଵିସ୍ମଯଂ ପ୍ରାପ ପାର୍ଵତୀ ଅରୁଣାଦ୍ରୀଶ୍ଵରଂ ନାଥଂ ତୁଷ୍ଟା ତୁଷ୍ଟାଵ ଶୈଲଜା
ବଡ଼ ପ୍ରଭା ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ; ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଅରୁଣାଦ୍ରୀର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମସ୍ତେ ମେରୁଚାପାଯ କୈଲାସାଚଲଵାସିନେ 1.3.2.20.
ମେରୁ ପର୍ବତର ଧନୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୈଳାସ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵରୁଣାଦିସୁରାର୍ଚ୍ଯାଯ ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସେ
ବରୁଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଜଯ ଜହ୍ନୁସୁତାଚନ୍ଦ୍ର ଲେଖାଲଂକୃତଶେଖର
ଜହ୍ନୁର ଝିଅ ଗଙ୍ଗାର ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଯେଉଁଠି ଶିରୋପରି ଶୋଭା ପାଉଛି, ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ଶୈଲସୁତାସଂଗସଂଭୃତାନଂଗଵୈଭଵ
ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ସହ ଏକତ୍ର ହେଇ କାମଦେବଙ୍କର ମହିମା ଦେଉଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ସଂଧ୍ଯାସମୋପେତସଂଭୃତାନଂଦତାଂଡଵ
ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଆନନ୍ଦ ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ହେରଂବଜନକ ଜଯ ଷଣ୍ମୁଖଵତ୍ସଲ
ହେରମ୍ବଙ୍କର ପିତା, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ଅତି ଆଦର କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମୁହୁସ୍ତସ୍ମିଞ୍ଜ୍ଯୋତିଷି ନ୍ଯସ୍ତଲୋଚନାମ୍
ପାର୍ବତୀ ବାରମ୍ବାର ସ୍ତୁତି କରି, ସେଇ ପ୍ରଭାରେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ଲଗାଇ ରହିଲେ।