ପ୍ରାର୍ଥିତା ମାତୃଚକ୍ରେଣ ଦୁର୍ଗା ମହିଷଦାନଵମ୍
ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ଅନୁରୋଧ ପାଇ ଦୁର୍ଗା ମହିଷ ଦାନବକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।
ମୁକ୍ତଘର୍ଘରନିର୍ଘୋଷୋ ଯାଵତ୍ପତତି ଦାନଵଃ
ଦାନବ ପଡିବା ସମୟରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଘର୍ଘରା ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ଫେଳିଗଲା ।
କଂଠପୀଡନତୋ ଯାତଜୀଵିତସ୍ଯାମରଦ୍ରୁହଃ 1.3.2.19.
ଗଳାରେ ଚେପି ଧରି, ଅମରମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଲେ ।
ଇତି ଦୁର୍ଗଯା ସମିତି କାସରାସୁରେ ଦଲିତେ ସମସ୍ତଭୁଵନୈକକଂଟକେ
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗା କାସର ଦାନବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର କଣ୍ଟକ, କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।
ଅହୋ ଦୁରିତହାରିଣ୍ଯା ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚ ପରାକ୍ରମଃ
ହାଁ, ଦୁର୍ଗାଙ୍କର କେତେ ଶୌର୍ୟ, ଯିଏ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି !
ଏଵଂ ତଯା ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ନିହତେ ମହିଷାସୁରେ
ଏଭଳି ଭଦ୍ରକାଳୀ ମହିଷ ଦାନବକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ନନାମ ଗୌରୀମନ୍ଯେନ ପାଣିନା ଖଙ୍ଗଧାରିଣା
ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ହାତରେ ତଳୱାର ଧରି, ନମସ୍କାର କଲେ ।
ଅଥ ହର୍ଷେଣ ନୃତ୍ଯଂତୀଂ ତାମାଲୋକ୍ଯ ଦଯାର୍ଦ୍ରଯା
ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, କୃପାରେ ଭରିଗଲେ ।
ତ୍ଵଯାତିଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ନିର୍ମିତଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନି
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ତୁମେ, ଏତେ କଷ୍ଟ ସାଧ୍ୟ କାମ କରିଦେଲା ।
ଅଥୈତନ୍ମାହିଷଂ ଶୀର୍ଷମପଵିତ୍ର ଭଯଂକରମ୍
ଏବେ ଏହି ମହିଷର ମୁଣ୍ଡ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ଦୂର କର ।
ଇତି ଗୌର୍ଯୋଦିତା ଦୁର୍ଗା ଜୁଗୁପ୍ସାକୁଲମାନସା
ଗୌରୀଙ୍କର ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନ ଘୃଣାରେ ଭରିଗଲା ।
ତୀର୍ଥମୁତ୍ପାଦ୍ଯତାଂ ଦେଵି ନଵଂ ପାପଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏକ ନୂତନ ତୀର୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ଯାହା ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ଇତୀରିତା ଗୌତମେନ ଦୁର୍ଗା ଦୁରିତଶଂକିନୀ
ଗୌତମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ଗା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ ।
ପାତାଲାଵଧି ନିର୍ଭିନ୍ନାତ୍ପାଷାଣତଲତସ୍ତତଃ 1.3.2.20.
ତାପରେ, ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଥିବା ପଥର ତଳରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ମମଜ୍ଜ ସାପି ଗଂଭୀରେ ତସ୍ମିନ୍ନଂଭସି ପାଵନେ
ସେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଡୁବିଗଲା ।
ତାଵନ୍ମହିଷକଂଠସ୍ଥଂ ଲିଂଗଂ ତଦ୍ଗଲିତଂ ତଲେ
ଏହି ସମୟରେ ମହିଷର ଗଳାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା ।
ଉନ୍ମମଜ୍ଜ ତତୋ ଦୁର୍ଗା ତୀର୍ଥାଂଭୋଧୂତକଲ୍ମଷା
ତାପରେ ଦୁର୍ଗା ତୀର୍ଥର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟି ଦୂର ହୋଇ ବାହାରିଲେ ।
କୃତପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ନତ୍ଵା ପାପନାଶନମୀଶ୍ଵରମ୍
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଏବଂ ପାପ ନାଶକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ।
ଏଵଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷନିରତପାପାଂ ତାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଵତୀ
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ।
ମହିଷାସୁରସଂହାରେଂଽଜସା ସ୍ଵନୁମତିଃ କୃତା
ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସମ୍ମତି ଦେଲେ ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଭକ୍ଷଯାମାସ ତସ୍ଯ ଲିଂଗମିଦଂ ଶିଵମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଭକ୍ଷଣ କଲେ ।
ତ୍ଵଦ୍ଧ୍ଯାନମେଵ ଜଗତାଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ତୁମେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ।
ଅଥାପି ଲୌକିକଂ ଵୃତ୍ତମଵଲଂବ୍ଯ ତ୍ଵଯେରିତମ୍
ତଥାପି ଲୋକର ଚାଳ ଅନୁସରି ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ଅନ୍ତଃକରଣକାଲୁଷ୍ଯକ୍ଷାଲିନୀ କାଚନ କ୍ରିଯା 1.3.2.20.
ମନର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରିବାକୁ ଏକ ବିଶେଷ କ୍ରିୟା ଅଛି ।
ଅରୁଣାଦ୍ରିରଯଂ ସାକ୍ଷାଦନଲାଦ୍ରିସ୍ତିରୋହିତଃ
ଏହି ଅରୁଣାଦ୍ରି ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି, ଅଗ୍ନି ପର୍ବତରେ ଲୁଚିଥିବା ।
ତତ୍ସପର୍ଯାତପଶ୍ଚର୍ଯା କାର୍ଯା କାତ୍ଯାଯନି ତ୍ଵଯା
କାତ୍ୟାୟନୀ, ତୁମେ ଏଠାରେ ପୂଜା ଓ ତପସ୍ୟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ଗୌତମେନାଂବା ତଦାପ୍ରଭୃତି ଦାରୁଣା
ଗୌତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ ମା ଏହି ସମୟରୁ ।
ତପଶ୍ଚଚାର ପଂଚାନାମଗ୍ନୀନାଂ ମଧ୍ଯମାଶ୍ରିତା
ପାଞ୍ଚଟି ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରେ ଉଭା ହୋଇ ତପସ୍ୟା କଲେ ।
ରେଜେ ହୈମୀ ଶଲାକେଵ ଦ୍ଯୋତମାନା ଗିରୀଂଦ୍ରଜା
ଗିରିରାଜ କନ୍ୟା ସୁନା ଦଣ୍ଡ ପରି ଚମକୁଥିଲେ ।
ସା କାର୍ତ୍ତିକୀ ପୌର୍ଣମାସୀ ସମାପେଦେ ଶୁଭା ତିଥିଃ
କାର୍ତ୍ତିକୀର ଶୁଭ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ତିଥି ଆସିଗଲା ।