ରମ୍ଯଂ ମଧୁଵନଂ ପ୍ରାପ ଯମୁନାଯାସ୍ତଟେ ମହତ
ସେ ଯମୁନା ନଦୀର ବଡ଼ କୂଳରେ ଥିବା ଶୋଭାପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧୁବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଦ୍ଯଂ ଭଗଵତଃ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ହରିମେଧସଃ
ଏହିଠାରେ ହେଉଛି ଭଗବାନ ହରିଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପବିତ୍ର ନିବାସ।
ଜପନ୍ସ ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯଂ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ନିରାମଯମ୍
ସେ ବାସୁଦେବ ନାମ ଜପ କରିଲେ, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ।
ହରିର୍ହରିତ୍ସୁ ସର୍ଵାସୁ ହରିର୍ହରିମରୀଚିଷୁ
ହରି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ହରି ସମସ୍ତ ଆଲୋକର କିରଣରେ ଅଛନ୍ତି।
ଜଲେ ଶାଲୂରକୂର୍ମାଦି ରୂପେଣ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ
ପାଣିରେ, ଭଗବାନ ହରି ଶାଲୁର ମାଛ, କଚ୍ଛପ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନଂତରୂପଃ ପାତାଲେ ଗଗନେଽନଂତସଂଜ୍ଞକଃ
ପାତାଳରେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵେଷୁ ଯୋ ଵସେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ଵସତିର୍ହି ଯଃ
ଯିଏ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଏ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ଥାନ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।
ଵିଷ୍ଲୃଵ୍ଯାପ୍ତାଵଯଂଧାତୁର୍ଯତ୍ରସାର୍ଥକତାଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ରହି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ହୃଷୀକାଣାମୀଶନାତ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅଧିପତି, ସେଇ ପରମେଶ୍ୱର।
ନ ଚ୍ଯଵଂତେପି ଯଦ୍ଭକ୍ତା ମହତି ପ୍ରଲଯେ ସତି 4.1.20.
ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ କେବେ ବି ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇଦଂ ଚରାଚରଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯୋ ବଭାର ସ୍ଵଲୀଲଯା
ଏହି ଚଳାଅଚଳ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନିଜ ଖେଳରେ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେଇ।
ତସ୍ଯେକ୍ଷଣେ ସମୀକ୍ଷେତେ ନାନ୍ଯଦ୍ଵିପ୍ଣୁପଦାଦୃତେ
ତାଙ୍କର ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତ ଦେଖାଯାଏ; ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ନାନ୍ଯ ଶବ୍ଦଗ୍ରହୌ ତସ୍ଯ ଜାତୌ ଶବ୍ଦଗ୍ରହାଵପି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶବ୍ଦର ଅନୁଭବ କିମ୍ବା ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି କିଛି ନାହିଁ।
ଗୋଵିଂଦଚରଣାର୍ଥାର୍ଚାଂ ତତ୍ପ୍ରିଯଂକର୍ମଵୈ ଵିନା
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ପୂଜା ଭଳି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବିନା,
ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଚରଣଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ତନ୍ମନୋ ମନୁତେ ହରେଃ
ହରିଙ୍କର ଚରଣଯୁଗଳକୁ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ମନେ ଚିନ୍ତା କରେ।
ଚରଣୌ ଵିଷ୍ଣୁଶରଣୌ ହିତ୍ଵା ନାରାଯଣାଂଗଣମ୍
ସମସ୍ତକୁ ଛାଡ଼ି, ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଚରଣକୁ ଶରଣ ନେଇଥାଏ।
ଵାଣୀପ୍ରମାଣୀ କ୍ରିଯତେ ଗୋଵିଂଦଗୁଣଵର୍ଣନେ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିବାରେ ବାଣୀ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରମାଣ ହୁଏ।
ନିତାଂତକମଲାକାଂତ ନାମଧେଯସୁଧାରସମ୍
କମଳାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କର ନାମର ଅମୃତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର।
ଶ୍ରୀମୁକୁଂଦ ପଦଦ୍ଵଂଦ୍ଵ ପଦ୍ମାମୋଦପ୍ରମୋଦିତମ୍
ଶ୍ରୀମୁକୁନ୍ଦଙ୍କର ଚରଣଯୁଗଳ ପଦ୍ମର ସୁଗନ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ତ୍ଵଗିଂଦ୍ରିଯଂ ମଧୁରିପୋଃ ପରିସ୍ପୃଶ୍ଯ ପଦଦ୍ଵଯମ୍ 4.1.20.
ମଧୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଚରଣଯୁଗଳକୁ ତ୍ୱକ୍ସ୍ପର୍ଶ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ଛୁଇଁବା ସମୟରେ,
ଶବ୍ଦାଦିଵିଷଯାଧାରଂ ସାରଂ ଦାମୋଦରଂ ପରମ୍
ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଆଧାର ଓ ସାର ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ଦାମୋଦର।
ଲୁପ୍ତାନି ସର୍ଵତେଜାଂସି ତତ୍ତପସ୍ତପନୋଦଯେ
ତାଙ୍କର ତପୋଜ୍ଵଳା ଉଦୟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ଇଂଦ୍ର ଚଂଦ୍ରାଗ୍ନି ଵରୁଣ ସମୀରଣ ଧନାଧିପାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଧନର ଅଧିପତି,
ଵୈମାନିକାସ୍ତଥାଽନ୍ଯେପି ଵସୁମୁଖ୍ଯା ଦିଵୌକସଃ
ଆକାଶରେ ଚଳାଯାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ,
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଧ୍ରୁଵଃ ପାଦଂ ମିନୋତି ପୃଥିଵୀତଲେ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଧୃବ ନିଜ ପାଦ ମାଟିରେ ରଖନ୍ତି,
ଅହୋ ତଦଂଗସଂଗୀନି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜାଡ୍ଯଂ ଜଲାନ୍ଯପି
ହାଁ, ତାଙ୍କ ଶରୀର ସମ୍ମିଳିତ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜର ଅଳସତା ଛାଡି, ମାନେ ପାଣି ମଧ୍ୟ,
ଯାଵଂତି ଵିଷ୍ଵକ୍ତେଜାଂସି ସିଦ୍ଧରୂପଗୁଣାନି ଚ
ଯେତେ ଅଗଣିତ ତେଜ ଓ ସିଦ୍ଧ ଗୁଣ ଅଛି,
ଅହୋ ନିଜଗୁଣସ୍ପର୍ଶଃ ସତତଂ ମାତରିଶ୍ଵନା
ହାଁ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣର ସ୍ପର୍ଶ ସଦା ବାତାସ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ,
ଵ୍ଯୋମ୍ନାପି ଶବ୍ଦଗୁଣିନା ଧ୍ରୁଵାରାଧନବୁଦ୍ଧିନା
ଆକାଶ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ଗୁଣ ହେଉଛି ଶବ୍ଦ, ଧୃବଙ୍କ ପୂଜାରେ ମନ ଲଗାଇ ରହିଥାଏ,
ଆରାଧିତୋଽନୁଦିଵସଂ ସଭୂତୈରପି ପଂଚଭିଃ 4.1.20.
ସେ ପ୍ରତିଦିନ, ପଞ୍ଚ ଭୂତ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ।