ଶନୈଶ୍ଚରଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଚ ସୁତାଂ ଭଦ୍ରାଂ ତୃତୀଯିକାମ୍
—ଶନିକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ଓ ଭଦ୍ରାକୁ ତୃତୀୟ କନ୍ୟା କରିଲେ।
ଚକାରାଭ୍ଯଧିକଂ ସ୍ନେହଂ ନ ତଥା ପୂର୍ଵଜେଷ୍ଵଥ
ସେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ନେହ ଏହି କନ୍ୟାପ୍ରତି ଦେଖାଇଲେ।
କନିଷ୍ଠେଷ୍ଵଧିକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାଵର୍ଣ୍ଯାଦିଷୁ ନୋ ଯମଃ
ସାବର୍ଣ୍ଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରର କମ୍ବଳିକ ମଧ୍ୟରେ ଯୁବାମାନେ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଯମ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିନାହାନ୍ତି।
ପଦା ସଂତର୍ଜଯାମାସ ଯମଃ ସଂଜ୍ଞାସରୂପିଣୀମ୍
ଯମ ଜଣା ଜାଗୃତ ଚେତନାକୁ ପାଦ ଦେଇ ଭୟ ଦେଲେ।
ଜିଘାଂସତା ତ୍ଵଯା ପାପ ମାଂ ଯଦଂଘ୍ରିଃ ସମୁଦ୍ଯତଃ 4.1.17.
ହେ ପାପୀ, ତୁମେ ମୋତେ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଯେତେବେଳେ ପାଦ ଉଠାଇଲା, ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ—
ତତୋ ଭଗଵତେ ଶପ୍ତୁମୁଦ୍ଯତେ ସା ଶଶଂସ ହ 4.1.17.
ତାପରେ, ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ଏହା ସୂଚନା ଦେଲେ।
ଦେଵୌ ତସ୍ମାଦଜାଯେତାମଶ୍ଵିନୌ ଭିଷଜାଂଵରୌ 4.1.17.
ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୁଇ ଦେବତା ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାର, ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଧ୍ଯାଯମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗ୍ରହପୀଡା ନ ଜାଯତେ
ଏହି ପବିତ୍ର ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣିଲେ, ଗ୍ରହର କ୍ଷତିରୁ କେହି ପୀଡିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ଇତି ଶୃଣ୍ଵନ୍କଥାଂ ରମ୍ଯାଂ ଶିଵଶର୍ମାଽଥ ମାଥୁରଃ
ଅଗସ୍ତି ଉକ୍ତି: ଏଭଳି ରମ୍ୟ କଥା ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ମାଥୁରାର ଶିବଶର୍ମା—
ନେତ୍ରଯୋଃ ପ୍ରାଘୁଣୀ ଚକ୍ରେ ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷିମଂଡଲମ୍
ସେ ନିଜ ଆଖି ଘସିଲେ ଏବଂ ପରେ ସପ୍ତର୍ଷି ମଣ୍ଡଳ ଦେଖିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସ୍ତୁତଶ୍ଚାରଣମାଗଧୈଃ
ସ୍ୱସ୍ଥ ମନରେ ଥିବା, ଚାରଣ ଓ ମାଗଧମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ସେ କହିଲେ।
ସ୍ଥିତା ସୁତାସୁ ନିଃଶ୍ଵସସ୍ଯ ମଂଦଭାଗ୍ଯା ଵଯଂ ତ୍ଵିତି
ନିଜ ଝିଅମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ଥିବା, ସେ ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ ନେଇ କହିଲେ, 'ଆମେ ନିଜେ ଅପରିସିମିତ ଭାଗ୍ୟର।'
ଇତି ଶୃଣଵନ୍ମୁଖାତ୍ତାସାଂ ଵଚନାନି ଵିମାନଗଃ
ଏଭଳି, ସେ ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଥିବାବେଳେ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ସେ—
ଇତି ଦ୍ଵିଜଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଚତୁର୍ଗଣସତ୍ତମୌ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଳ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଵସଂତୀହ ପ୍ରଜାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵିନିଯୁକ୍ତାଃ ପ୍ରଜାସୃଜା
ପ୍ରଜାସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ରହି ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି।
ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ମହାଭାଗୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସାଃ ସୁତାଃ
ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବସିଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିତ ପୁତ୍ର।
ସଂଭୂତିରନସୂଯା ଚ କ୍ଷମା ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ସନ୍ନତିଃ
ସମ୍ଭୂତି, ଅନସୂୟା, କ୍ଷମା, ପ୍ରୀତି ଓ ସନ୍ନତି—
ଏତେଷାଂ ତପସା ଚୈତଦ୍ଧାର୍ଯତେ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ 4.1.18.
ଏମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଜଗତ ଟିକି ରହିଛି।
ପ୍ରଜାଃ ସୃଜତ ରେ ପୁତ୍ରା ନାନାରୂପାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ହେ ପୁତ୍ରମାନେ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକାରର ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କର, ଉଦ୍ୟମ କରି।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରଂକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଧିଷ୍ଠିତମ୍
ଅବିମୁକ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଅଧିଷ୍ଠିତ—
ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଚ ଲିଂଗାନି ତେ ସ୍ଵନାମ୍ନାଂକିତାନି ଚ
ଏହିପରେ ସେ ନିଜ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେଽତ୍ର ତେ ଲୋକେ ଵସଂତ୍ଯୁଜ୍ଜ୍ଵଲତେଜସଃ
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଲୋକରେ ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଅତି ମାନ୍ୟ ହୋଇ ବସିଥାନ୍ତି ।
ଲିଂଗମତ୍ରୀଶ୍ଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମତେଜୋଭିଵର୍ଧତେ
ଏଠାରେ ତ୍ରୀଶ୍ୱରଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତେଜ ଅଧିକ ହୁଏ ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ଭକ୍ତ୍ତ୍ଯା ଭ୍ରାଜତେ ଭାସ୍କରୋ ଯଥା
ସେଠାରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକେ ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାଦ୍ଵିପ୍ର ମାରୀଚଂ ଲୋକମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମାରୀଚଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ ।
ପୁଲହେଶ ପୁଲସ୍ତ୍ଯେଶୌ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ
ସ୍ୱର୍ଗର ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ପୁଲହା ଓ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ନାଥ ଅଛନ୍ତି ।
ହରିକେଶଵନେ ରମ୍ଯେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵାଂଗିରସେଶ୍ଵରମ୍ 4.1.18.
ହରିକେଶର ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଙ୍ଗିରସ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ଵରଣାଯାସ୍ତଟେ ରମ୍ଯେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାସିଷ୍ଠମୀଶ୍ଵମ୍
ବରଣା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ ବାସିଷ୍ଠ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
କାଶ୍ଯାମେତାନି ଲିଂଗାନି ସେଵିତାନି ଶୁଭୈଷିଭିଃ
କାଶୀରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଶୁଭ ଋଷିମାନେ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଶିଵଶର୍ମନ୍ମହାଭାଗ ତିଷ୍ଠତେ ସାତ୍ର ସୁଂଦରୀ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ଶିବଶର୍ମନ, ମହାଭାଗ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି ।