ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଥିତିଶକ୍ତିର୍ମଧୁଦ୍ଵିଷଃ
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି, ମଧୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ରକ୍ଷାଶକ୍ତି।
ଯଶୋଦାନଂଦଜାତା ତ୍ଵମେକାନଂଶେତି ନାମତଃ
ତୁମେ ଯଶୋଦାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଏକାନଂଶା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଯା ତ୍ଵଂ ମହାମାଯା ତ୍ଵଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଂ ସରସ୍ଵତୀ 1.3.2.19.
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ତୁମେ ମହାମାୟା, ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତୁମେ ସରସ୍ୱତୀ।
ମହିଷାସୁରଯୁଦ୍ଧାଯ ସଂତୁଷ୍ଟା ନିର୍ଯଯୌ ତଦା
ମହିଷାସୁର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମାଆ ବାହାରିଲେ।
ପ୍ରଚଂଡମଂଡଲାଗ୍ରେଣ ଭିଂଡିପାଲେନ ଚାମରମ୍
ତୀବ୍ର ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ସହିତ, ମାଆ ଚାମର ଦେଖାଇଲେ।
ଉଗ୍ରଵକ୍ତ୍ରଂ କୁଠାରେଣ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵିକଟଚକ୍ଷୁଷମ୍
ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, କୁଠାର ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମାଆଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା।
ନିହତ୍ଯ ମହିଷସ୍ଯାଗ୍ରେ ସରୋଷଂ ଯୁଧ୍ଯତୀ ସ୍ଵଯମ୍
ମହିଷା ସାମ୍ନାରେ ମାଆ ନିଜେ କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ତାକୁ ଅପହାର କରିଥିଲେ।
ଅଥାତ୍ଯମର୍ଷିତୋ ଦୁର୍ଗାଂ ଵିଶିଖୈର୍ମହିଷାସୁରଃ
ତାପରେ ଅତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମହିଷାସୁର ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ବାଣ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ତତୋ ଦୁର୍ଗାଥ ସଂରଂଭାତ୍ପ୍ରଜହାରାସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ଦୁର୍ଗା, ରାଗରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ଧରିନେଲେ।
ତତୋ ଦୈତ୍ଯସ୍ତ୍ରିଭିର୍ଦୁର୍ଗାଂ ଜଘାନ ଵିଶିଖୈର୍ମୁଖେ
ତାପରେ ଦୈତ୍ୟ ତିନିଟି ବାଣ ଦେଇ, ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଆଘାତ କଲା।
ଏକେନ ସାରଥିଂ ରଥ୍ଯାନଷ୍ଟଭିଃ କାର୍ମୁକଂ ତ୍ରିଭିଃ
ଏକ ବାଣରେ ସାରଥିକୁ, ଆଠଟି ବାଣରେ ରଥକୁ, ତିନିଟି ବାଣରେ ଧନୁକୁ ଆଘାତ କଲା।
ପଦାତିରଥ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ଶତଘ୍ନୀଂ ଜ୍ଵଲଦାକୃତିମ୍
ପଦାତି ଓ ରଥରେ ଦୈତ୍ୟରାଜ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶତଘ୍ନୀ ହସ୍ତରେ ନେଇଥିଲେ।
ହାହାକୁର୍ଵସ୍ତୁ ଦେଵେଷୁ ଵିଦ୍ରାଣେ ମାତୃମଂଡଲେ 1.3.2.19.
ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରିଥିଲେ, ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲା।
କୃପାଣମଂକୁଶଂ ପାଶଂ ଭୁଶୁଂଡୀଂ କରଵାଲିକାମ୍
ଏକ ତଳୱାର, ଏକ ଅଙ୍କୁଶ, ଏକ ପାଶ, ଏକ ଗଦା ଓ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ହସ୍ତରେ ନେଇଥିଲେ।
ପରଶ୍ଵଧଂ ଭିଂଡିପାଲଂ ପଟ୍ଟିଶଂ ଲଗୁଡଂ ଚ ସଃ
ଏକ କୁଠାର, ଏକ ଗଦା, ଏକ ବର୍ଛି ଓ ଏକ ମୁଠା ଅସ୍ତ୍ର ଦୈତ୍ୟ ନେଇଥିଲେ।
ଆପତଂତ୍ଯେଵ ଶସ୍ତ୍ରାଣି କ୍ଷିପ୍ତାନ୍ଯାଦାଯ ଵୈରିଣାମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ଛାଡ଼ିଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲା, ମାଆ ସେଗୁଡିକୁ ଧରିଥିଲେ।
ଦୁର୍ଗୋପଵାହ୍ଯଃ ସିଂହୋଽପି ଲାଂଗୂଲାଗ୍ରେଣ ମୁଦ୍ରିତମ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ ହେଲେ ଶିଂହକୁ ତାଙ୍କର ପୁଛର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରିଦେଲେ ।
କ୍ଷଣଂ ସିଂହଃ କ୍ଷଣଂ କ୍ରୋଡଃ କ୍ଷଣଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଃ କ୍ଷଣଂ ଗଜଃ
କେବେ ଶିଂହ, କେବେ କୁଅଁ, କେବେ ବାଘ, କେବେ ହାତୀ — ଏଭଳି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ଏକ ରୂପ ନେଲେ ।
ମହିଷୋଽଥ ଵିଷାଣାଭ୍ଯାଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଭ୍ଯାମତ୍ଯମର୍ଷିତଃ
ପରେ ମହିଷ ହେଇ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ରାଗି ହେଲେ ।
କ୍ଷଣଂ ଗଗନମଧ୍ଯସ୍ଥଃ କ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମହୀତଲେ
କେବେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, କେବେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ପ୍ରାର୍ଥିତା ମାତୃଚକ୍ରେଣ ଦୁର୍ଗା ମହିଷଦାନଵମ୍
ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ଅନୁରୋଧ ପାଇ ଦୁର୍ଗା ମହିଷ ଦାନବକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।
ମୁକ୍ତଘର୍ଘରନିର୍ଘୋଷୋ ଯାଵତ୍ପତତି ଦାନଵଃ
ଦାନବ ପଡିବା ସମୟରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଘର୍ଘରା ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ଫେଳିଗଲା ।
କଂଠପୀଡନତୋ ଯାତଜୀଵିତସ୍ଯାମରଦ୍ରୁହଃ 1.3.2.19.
ଗଳାରେ ଚେପି ଧରି, ଅମରମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଲେ ।
ଇତି ଦୁର୍ଗଯା ସମିତି କାସରାସୁରେ ଦଲିତେ ସମସ୍ତଭୁଵନୈକକଂଟକେ
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗା କାସର ଦାନବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର କଣ୍ଟକ, କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।
ଅହୋ ଦୁରିତହାରିଣ୍ଯା ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚ ପରାକ୍ରମଃ
ହାଁ, ଦୁର୍ଗାଙ୍କର କେତେ ଶୌର୍ୟ, ଯିଏ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି !
ଏଵଂ ତଯା ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ନିହତେ ମହିଷାସୁରେ
ଏଭଳି ଭଦ୍ରକାଳୀ ମହିଷ ଦାନବକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ନନାମ ଗୌରୀମନ୍ଯେନ ପାଣିନା ଖଙ୍ଗଧାରିଣା
ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ହାତରେ ତଳୱାର ଧରି, ନମସ୍କାର କଲେ ।
ଅଥ ହର୍ଷେଣ ନୃତ୍ଯଂତୀଂ ତାମାଲୋକ୍ଯ ଦଯାର୍ଦ୍ରଯା
ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, କୃପାରେ ଭରିଗଲେ ।
ତ୍ଵଯାତିଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ନିର୍ମିତଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନି
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ତୁମେ, ଏତେ କଷ୍ଟ ସାଧ୍ୟ କାମ କରିଦେଲା ।
ଅଥୈତନ୍ମାହିଷଂ ଶୀର୍ଷମପଵିତ୍ର ଭଯଂକରମ୍
ଏବେ ଏହି ମହିଷର ମୁଣ୍ଡ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ଦୂର କର ।