ନିଧନାଦି ଵିଵର୍ଜିତକୃତନତିକୃତ୍କୃତିଵିହିତମନୋରଥପନ୍ନଗଭୃତ୍
ଶେଷ ଓ ଆରମ୍ଭରୁ ମୁକ୍ତ, ଉପାସନାର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ହେ ସର୍ପଧାରୀ।
ତ୍ରିଜଗନ୍ମଯରୂପଵିରୂପସୁଦୃଗ୍ଦୃଗୁଦଂଚନକୁଂଚନ କୃତହୁତଭୁକ୍
ତୁମେ ତିନି ଜଗତର ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଷ୍ଟିବନ୍ତ, ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ନିବୃତ୍ତି କରୁଥିବା।
ପ୍ରସୂତାଖିଲଭୂତଲସଂଵରଣପ୍ରଣଵଧ୍ଵନିସୌଧସୁଧାଂଶୁଧର
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଉତ୍ସ, ଭୂମିର ଆଶ୍ରୟ, ପ୍ରଣବ ଶବ୍ଦର ମହଲା ଉପରେ ଅମୃତ କିରଣର ଚନ୍ଦ୍ର।
ଶିଵଦେଵ ଗିରୀଶ ମହେଶ ଵିଭୋ ଵିଭଵପ୍ରଦ ଗିରିଶ ଶିଵେଶମୃଡ
ହେ ଶିବଦେବ, ଗିରିଶ, ମହେଶ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଶ୍ରୀଦାତା, ଗିରିଶ, ଶିବ, ମୃଦୁ।
ନ କୃତାଂତ ତ ଏଷ ବିଭେଭି ହରପ୍ରହରାଶୁ ମହାଘମମୋଘମତେ 4.1.17.
ହେ ଦୁଷ୍ଟତା ନାଶକ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରନାହାଁ; ତୁମ ଆଘାତରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଅଚଳ ମନବନ୍ତ।
ଵିତତେଽତ୍ର ଜଗତ୍ଯଖିଲେଽଘହରଂ ହର ତୋଷଣମେଵ ପରଂ ଗୁଣଵନ୍
ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତରେ, ହେ ହରା, ପାପ ନାଶକ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ କେବଳ ଗୁଣରେ।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ଵିରରାମାଂଗିରଃ ସୁତଃ
ଏଭଳି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପୁଅ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ନାମ୍ନା ବୃହସ୍ପତିରିତି ଗ୍ରହେଷ୍ଵର୍ଚ୍ଯୋଭଵ ଦ୍ଵିଜ
ସେ ବୃହସ୍ପତି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଆଦରିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଅସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଜୀଵଭୂତୋସି ମେ ଯତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ନିତ୍ୟ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ ଜୀବ ହେଇଛ।
ଵାଚାଂ ପ୍ରପଂଚୈଶ୍ଚତୁରୈର୍ନିଷ୍ପ୍ରପଂଚୋ ଯତଃ ସ୍ତୁତଃ
ଚାରିପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଗାନ୍ତି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦର ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି ରହିଛ।
ଅସ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାଦପି ଵାଗୁଦିଯାଚ୍ଚ ଯମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବା କିମ୍ବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହିଁଥିବେ, ସେ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସମୁତ୍ପନ୍ନେ ମହାକାର୍ଯେ ନ ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରହୀଯତେ
ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ।
ଅସ୍ଯସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାନ୍ନିଯତଂ ମମ ସଂନିଧୌ
ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଫଳ ମିଳେ।
ଅଦଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପଠଞ୍ଜଂତୁର୍ଜାତୁପୀଡାଂ ଗ୍ରହୋଦ୍ଭଵାମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବେ, ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଇଯାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ଯଃ ପଠିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ 4.1.17.
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବେ, ସେ ନିତ୍ୟ ଫଳ ପାଇବେ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଲିଂଗସ୍ଯ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ତୁମେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ସାବଧାନ ଭାବରେ କରିବା ପରେ,
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାଞ୍ଛଂଭୁଃ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମାଣମାହ୍ଵଯତ୍
ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ଶମ୍ଭୁ ପୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ତାନାଗତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଶିଵୋ ଵ୍ରହ୍ମାଣମବ୍ରଵୀତ୍
ସେମାନେ ଆସିବାକୁ ଦେଖି, ଶିବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୁରୁଂ ସର୍ଵସୁରେଂଦ୍ରାଣାଂ ପରିତଃ ସ୍ଵଗୁଣୈର୍ଗୁରୁମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ନିଜ ଗୁଣରେ ଘିରି ଥିବା, ସେ ଗୁରୁ ଅଟୁଟ ଅଟୁଟ।
ଅତୀଵ ଧିଷଣାଧୀଶୋ ମମପ୍ରୀତୋଭଵିଷ୍ଯତି
ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନର ନାୟକ, ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ସୁରାଚାର୍ଯଂ ଚକାରାଂଗିରସଂ ତଦା
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହାପରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ କଲେ।
ଗୁରୁପୂଜାଂ ଵ୍ଯଧୁଃ ସର୍ଵେ ଗୀର୍ଵାଣା ମୁଦିତାନନାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମୁହଁରେ ଗୁରୁଙ୍କ ପୂଜା କଲେ।
ପୁନରନ୍ଯଂ ଵରଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ଗିରୀଶଃ ପତଯେ ଗିରାମ୍
ପୁନି, ଗିରିଶ ଶବ୍ଦର ନାୟକଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦାନ ଦେଲେ।
ଭଵତାସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ସୁବୁଦ୍ଧିପରିଵର୍ଧନମ୍
ତୁମେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ଗୁରୁପୁଷ୍ଯସମାଯୋଗେ ଲିଂଗମେତତ୍ସମର୍ଚ୍ଯ ଚ 4.1.17.
ଗୁରୁ ଓ ପୁଷ୍ୟା ମିଶିଲେ, ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କର।
ବୃହସ୍ପତୀଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ମଯା ଗୋପ୍ଯଂ କଲୌ ଯୁଗେ
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ, ମୁଁ କଳିଯୁଗରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବି।
ଚଂଦ୍ରେଶ୍ଵରାଦ୍ଦକ୍ଷିଣତୋ ଵୀରେଶାନ୍ନୈର୍ଋତେ ସ୍ଥିତମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ, ବୀରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନଇରୃତି ଦିଗରୁ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ।
ଗୁର୍ଵଂଗନା ଗମନଜଂ ପାପଂ ଷଣ୍ମାସ ସେଵନାତ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ଜନ୍ମା ଜନାନୀ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରିବାରୁ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ, ଛଅ ମାସ ଏହା ସହ ମିଶିବାରେ ଏହି ପାପ ଲାଗେ।
ଅତଏଵ ହି ଗୋପ୍ତଵ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହିପରି ମହାପାପ ନାଶ କରେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ସତର୍କତାରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ଦେଵସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତର୍ହିତୋ ଭଵତ୍
ଏପରି ଭାବେ ଦେବତା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।