ମରୀଚ୍ଯତ୍ର୍ଯଂଗିରୋ ମୁଖ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ସୃଷ୍ଟିପ୍ରଵର୍ତକାଃ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି ଓ ଅଙ୍ଗିରସ — ଏମାନେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସମସ୍ତେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭକାରୀ।
ସୁତଶ୍ଚାଂଗିରସୋ ନାମ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵିବୁଧସତ୍ତମଃ
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପୁଅ, ନାମ ଅଙ୍ଗିରସ, ବୁଦ୍ଧିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଵେଦଵେଦାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ କଲାସୁ କୁଶଲୋଽମଲଃ
ସେ ବେଦ ଓ ବେଦର ଅର୍ଥ, ତଥା ସତ୍ୟର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଥିଲେ; କଳାରେ ପ୍ରବୀଣ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ହିତୋପଦେଷ୍ଟା ହିତକୃଦହିତାତ୍ଯହିତଃ ସଦା
ସେ ଉପକାରୀ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଭଲ କାମ କରିଥିଲେ, ସଦା ଭଲକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ ଓ ଖରାପକୁ ଦୂରେ ରଖିଥିଲେ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଭାର ସଂଭୃତୋ ଗୁରୁଵତ୍ସଲଃ 4.1.17.
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେ ଗୁରୁପ୍ରତି ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ।
ମହଲ୍ଲିଂଗଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଶାଂଭଵଂ ଭୂରିଭାଵନଃ
ସେ ଶାମ୍ଭୁଙ୍କର ମହା ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ବହୁ ଭକ୍ତିମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵିଶ୍ଵେଶୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵନଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତର ନାଥ, ବିଶ୍ବେଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଵରଂ ବ୍ରୂହି ଯତ୍ତେ ମନସି ଵର୍ତତେ
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ — 'ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।'
ଶୁଚିଦତ୍ତ ଗୃହୀତ ମହୋପହୃତେ ହୃତଭକ୍ତଜନୋଦ୍ଧତତାପତତେ
ହେ ଶୁଚି ହୃଦୟବନ୍ତ, ତୁମ ମହା ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି; ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଛି।
ତତସର୍ଵହୃଦଂବର ଵରଦନତେ ନତଵୃଜିନମହାଵନ ଦାହକୃତେ
ହେ ସମସ୍ତ ହୃଦୟର ଦୁଃଖ ହରିବା, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା, ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପାପର ମହାବନକୁ ଦହିଦେବା।
ନିଧନାଦି ଵିଵର୍ଜିତକୃତନତିକୃତ୍କୃତିଵିହିତମନୋରଥପନ୍ନଗଭୃତ୍
ଶେଷ ଓ ଆରମ୍ଭରୁ ମୁକ୍ତ, ଉପାସନାର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ହେ ସର୍ପଧାରୀ।
ତ୍ରିଜଗନ୍ମଯରୂପଵିରୂପସୁଦୃଗ୍ଦୃଗୁଦଂଚନକୁଂଚନ କୃତହୁତଭୁକ୍
ତୁମେ ତିନି ଜଗତର ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଷ୍ଟିବନ୍ତ, ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ନିବୃତ୍ତି କରୁଥିବା।
ପ୍ରସୂତାଖିଲଭୂତଲସଂଵରଣପ୍ରଣଵଧ୍ଵନିସୌଧସୁଧାଂଶୁଧର
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଉତ୍ସ, ଭୂମିର ଆଶ୍ରୟ, ପ୍ରଣବ ଶବ୍ଦର ମହଲା ଉପରେ ଅମୃତ କିରଣର ଚନ୍ଦ୍ର।
ଶିଵଦେଵ ଗିରୀଶ ମହେଶ ଵିଭୋ ଵିଭଵପ୍ରଦ ଗିରିଶ ଶିଵେଶମୃଡ
ହେ ଶିବଦେବ, ଗିରିଶ, ମହେଶ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଶ୍ରୀଦାତା, ଗିରିଶ, ଶିବ, ମୃଦୁ।
ନ କୃତାଂତ ତ ଏଷ ବିଭେଭି ହରପ୍ରହରାଶୁ ମହାଘମମୋଘମତେ 4.1.17.
ହେ ଦୁଷ୍ଟତା ନାଶକ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରନାହାଁ; ତୁମ ଆଘାତରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଅଚଳ ମନବନ୍ତ।
ଵିତତେଽତ୍ର ଜଗତ୍ଯଖିଲେଽଘହରଂ ହର ତୋଷଣମେଵ ପରଂ ଗୁଣଵନ୍
ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତରେ, ହେ ହରା, ପାପ ନାଶକ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ କେବଳ ଗୁଣରେ।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ଵିରରାମାଂଗିରଃ ସୁତଃ
ଏଭଳି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପୁଅ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ନାମ୍ନା ବୃହସ୍ପତିରିତି ଗ୍ରହେଷ୍ଵର୍ଚ୍ଯୋଭଵ ଦ୍ଵିଜ
ସେ ବୃହସ୍ପତି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଆଦରିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଅସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଜୀଵଭୂତୋସି ମେ ଯତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ନିତ୍ୟ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ ଜୀବ ହେଇଛ।
ଵାଚାଂ ପ୍ରପଂଚୈଶ୍ଚତୁରୈର୍ନିଷ୍ପ୍ରପଂଚୋ ଯତଃ ସ୍ତୁତଃ
ଚାରିପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଗାନ୍ତି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦର ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି ରହିଛ।
ଅସ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାଦପି ଵାଗୁଦିଯାଚ୍ଚ ଯମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବା କିମ୍ବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହିଁଥିବେ, ସେ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସମୁତ୍ପନ୍ନେ ମହାକାର୍ଯେ ନ ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରହୀଯତେ
ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ।
ଅସ୍ଯସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାନ୍ନିଯତଂ ମମ ସଂନିଧୌ
ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଫଳ ମିଳେ।
ଅଦଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପଠଞ୍ଜଂତୁର୍ଜାତୁପୀଡାଂ ଗ୍ରହୋଦ୍ଭଵାମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବେ, ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଇଯାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ଯଃ ପଠିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ 4.1.17.
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଠିବେ, ସେ ନିତ୍ୟ ଫଳ ପାଇବେ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଲିଂଗସ୍ଯ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ତୁମେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ସାବଧାନ ଭାବରେ କରିବା ପରେ,
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାଞ୍ଛଂଭୁଃ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମାଣମାହ୍ଵଯତ୍
ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ଶମ୍ଭୁ ପୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ତାନାଗତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଶିଵୋ ଵ୍ରହ୍ମାଣମବ୍ରଵୀତ୍
ସେମାନେ ଆସିବାକୁ ଦେଖି, ଶିବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୁରୁଂ ସର୍ଵସୁରେଂଦ୍ରାଣାଂ ପରିତଃ ସ୍ଵଗୁଣୈର୍ଗୁରୁମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ନିଜ ଗୁଣରେ ଘିରି ଥିବା, ସେ ଗୁରୁ ଅଟୁଟ ଅଟୁଟ।
ଅତୀଵ ଧିଷଣାଧୀଶୋ ମମପ୍ରୀତୋଭଵିଷ୍ଯତି
ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନର ନାୟକ, ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେବେ।