ତୁଷ୍ଟାଵାଷ୍ଟତନୁଂ ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଫୁ ଲ୍ଲ ନଯନାଂଚଲଃ 4.1.16.
ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ଆଠ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଆନନ୍ଦରେ ଖିଳିଉଠିଲା।
ଭାର୍ଗଵ ଉଵାଚ ତ୍ଵଂ ଭାଭିରାଭିରଭିଭୂଯ ତମଃ ସମସ୍ତମସ୍ତଂ ନଯସ୍ଯଭିମତାନି ନିଶାଚରାଣାମ୍
ଭାର୍ଗବ କହିଲେ: ଆପଣଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ, ଏବଂ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଶାକୁ ଶେଷ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ଯଷ୍ଟକେନେଷ୍ଟଂ ପରିଷ୍ଟୂଯେତି ଭାର୍ଗଵଃ 4.1.16.
ଭାର୍ଗବ ଆଠ ରୂପ ଏବଂ ଆଠ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅତ୍ଯର୍କମତ୍ଯଗ୍ନିଂ(?) ଚ ତେ ତେଜୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନ୍ଯତିତାରକମ୍ 4.1.16.
ଆପଣଙ୍କର ତେଜ ରବିଠାରୁ ଅଧିକ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଅଧିକ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ତାରାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ ସଧର୍ମିଣି କଥାଂ ଶୁକ୍ରଲୋକସ୍ଯ ସୁଵ୍ରତେ 4.1.16.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏହିପରି ଭାବରେ, ଓ ସଦ୍ବ୍ରତେ, ଶୁକ୍ରଲୋକର କଥା ତାହାର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କୁହାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ପ୍ରୀଣିତେ ଶ୍ରଵଣେ ମମ
ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମୋର କାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
କସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯନିଧେର୍ଲୋକଃ ଶୋକହୃତ୍ତ୍ଵେଷ ନିର୍ମଲଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର ଜଗତରେ କିଏ ଅଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ?
ଧଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରପାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଵାଣୀମମୃତରୂପିଣୀମ୍
କାନ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ସମାନ ଏହି ମଧୁର ବାଣୀକୁ ପିଇଲା ପରେ,
ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ଚାସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାଵୋ ଭୂସୁତୋଯଂ ଯଥାଭଵତ୍
ଏବେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବା, କିପରି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ପୁରା ତପସ୍ଯତଃ ଶଂଭୋର୍ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯା ଵିଯୋଗତଃ
ପୂର୍ବେ, ଶମ୍ଭୁ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ।
ତତଃ କୁମାରଃ ସଂଜଜ୍ଞେ ଲୋହିତାଂଗୋ ମହୀତଲାତ୍
ତାପରେ ପୃଥିବୀରୁ ଲାଲ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାହେଯ ଇତ୍ଯତଃ ଖ୍ଯାତିଂ ପରାମେଷ ଗତଃ ସଦା
ସେହିପାଇଁ ସେ ସଦା 'ମାହେୟ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଅସିଶ୍ଚ ଵରଣା ଚାପି ସରିତୌ ଯତ୍ର ଶୋଭନେ
ଏଠାରେ, ଶୋଭାବନ୍ତି, ତଳୱାର ଓ ଗଛଗୁଡିକ ଅଛି, ଦୁଇଟି ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସର୍ଵଗୋପି ହି ଵିଶ୍ଵେଶୋ ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରକାଶତେ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ସଦା ଦିନ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଅମୃତଂ ହି ଭଵଂତ୍ଯେଵ ମୃତା ଯତ୍ର ଶରୀରିଣଃ 4.1.17.
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅପୁନର୍ଭଵଦେହାସ୍ତେ ଯେଽଵିମୁକ୍ରେତନୁତ୍ଯଜଃ
ଯେମାନେ ଅବିମୁକ୍ତକୁ କେବେ ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ନାହିଁ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଂଗଂ ଵିଧିନା ସ୍ଵନାମ୍ନାଂଗାରକେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ନିଜ ନାମରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହାକୁ ଅଙ୍ଗାରକେଶ୍ବର ଭାବରେ ପରିଚୟ ଦେଲେ।
ଜ୍ଵଲଦଂଗାରଵତ୍ତେଜୋ ଯାଵତ୍ତସ୍ଯଶରୀରତଃ
ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାରର ଚମକ ରହିଲା, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଅଛି।
ତତୋଂଗାରକ ନାମ୍ନା ସ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ
ଏହିପରି ଅଙ୍ଗାରକ ନାମରେ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଂଗାରକ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଯେ ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵହାଂଭସି
ଯେମାନେ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ଅଙ୍ଗାରକର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ନ ତେଷାଂ ଗ୍ରହପୀଡା ଚ କଦାଚିତ୍କ୍ଵାପି ଜାଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହର କଷ୍ଟ କେବେ କୌଣସି ସମୟରେ ଆସିନଥାଏ।
ଉପରାଗସମଂ ପର୍ଵ ତଦୁକ୍ତଂ କାଲଵେଦିଭିଃ
ଏହି ପର୍ବ ଗ୍ରହ ସମ୍ମିଳନ ପରି ଅଟୁଟ ଅଟୁଟ ମାନାଯାଏ, ଯାହାକୁ କାଳ ଜଣା ଲୋକେ କହିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧଦା ଯେ ଵୈ ଚତୁର୍ଥ୍ଯଂଗାରଯୋଗତଃ
ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ଅଙ୍ଗାରକ ସଂଯୋଗରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି,
ଅଂଗାରକଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ପୁରା ଜଜ୍ଞେ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ପୁରାତନ କାଳରେ ଅଙ୍ଗାରକ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ଗଣେଶ୍ବର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ।
ଏକଭକ୍ତଵ୍ରତୀ ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯ ଗଣନାଯକମ୍ 4.1.17.
ଏଠାରେ ଏକ ଭୋଜନ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗାରେଶ୍ଵର ଭକ୍ତା ଯେ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ନରୋତ୍ତମାଃ
ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ବରଙ୍କ ଭକ୍ତ,
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ କଥଯତୋରେଵ ରମ୍ଯାଂ ପୁଣ୍ଯଵତୀଂ କଥାମ୍
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏଭଳି ରମ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ,
ନେତ୍ରାନଂଦକରୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶିଵଶର୍ମାଽଥ ତାଂ ପୁରୀମ୍
ନେତ୍ରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସେହି ସହରକୁ ଦେଖି, ଶିବଶର୍ମା ପରେ—
ଅଧ୍ଵଖେଦାପନୋଦାଯ ପୁନରସ୍ଯାଃ ପୁରଃ କଥାମ୍
ପଥର କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଏହି ସହରର କଥା ପୁନଃ କହିଲେ—
ଵିଧେର୍ଵିଧିତ୍ସତଃ ପୂର୍ଵଂ ତ୍ରିଲୋକୀରଚନାଂ ମୁଦା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜଣିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ପୂର୍ବରୁ ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।