ପତ୍ରୈଃ ଶତସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ସ ସମାନର୍ଚ ଶଂକରମ୍ 4.1.16.
ସେ ଶତ ହଜାର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
ସ୍ନପଯାମାସ ଦେଵେଶଂ ସୁଗଂଧସ୍ନପନୈର୍ବହୁ
ସେ ବହୁତ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ସମାଲିଲିଂପ ଦେଵେଶଂ ସୁଗଂଧୋଦ୍ଵର୍ତନାନ୍ଯନୁ
ପରେ ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ମନ୍ଦନ କଲେ।
ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରୈରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସ୍ତୋତ୍ରୈସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଂକରମ୍
ସେ ହଜାର ନାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଯଦା ଦେଵଂ ନାଲୁଲୋକେ ମନାଗପି ଵରୋନ୍ମୁଖମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ କେବେ ମନରେ ଭାବିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଦାନ ପାଇଁ ଆଶା ଦେଖାଇଲେ ନାହିଁ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚେତସୋ ତ୍ଯଂତଂ ଚାଂଚଲ୍ଯାଖ୍ଯଂ ମହାମଲମ୍
ମନରୁ ଚଞ୍ଚଳତା ନାମକ ବଡ଼ ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ସେ ପୁରାପୁରି ଧୋଇଦେଲେ।
ନିର୍ମଲୀକୃତ୍ଯ ତଚ୍ଚେତୋ ରତ୍ନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିନାକିନେ
ମନକୁ ସଫା କରି, ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଟିକୁ ପିନାକିନୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ପ୍ରସସାଦ ତଦା ଦେଵୋ ଭାର୍ଗଵାଯ ମହାତ୍ମନେ
ତାପରେ ଭଗବାନ ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵିରୂପାକ୍ଷଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦାକ୍ଷାଯଣୀପତିଃ
ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯେତି ଵଚଃ ଶଂଭୋରଂଭୋଜନଯନୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, କମଳନୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵାଷ୍ଟତନୁଂ ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଫୁ ଲ୍ଲ ନଯନାଂଚଲଃ 4.1.16.
ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ଆଠ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଆନନ୍ଦରେ ଖିଳିଉଠିଲା।
ଭାର୍ଗଵ ଉଵାଚ ତ୍ଵଂ ଭାଭିରାଭିରଭିଭୂଯ ତମଃ ସମସ୍ତମସ୍ତଂ ନଯସ୍ଯଭିମତାନି ନିଶାଚରାଣାମ୍
ଭାର୍ଗବ କହିଲେ: ଆପଣଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ, ଏବଂ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଶାକୁ ଶେଷ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ଯଷ୍ଟକେନେଷ୍ଟଂ ପରିଷ୍ଟୂଯେତି ଭାର୍ଗଵଃ 4.1.16.
ଭାର୍ଗବ ଆଠ ରୂପ ଏବଂ ଆଠ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅତ୍ଯର୍କମତ୍ଯଗ୍ନିଂ(?) ଚ ତେ ତେଜୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନ୍ଯତିତାରକମ୍ 4.1.16.
ଆପଣଙ୍କର ତେଜ ରବିଠାରୁ ଅଧିକ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଅଧିକ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ତାରାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ ସଧର୍ମିଣି କଥାଂ ଶୁକ୍ରଲୋକସ୍ଯ ସୁଵ୍ରତେ 4.1.16.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏହିପରି ଭାବରେ, ଓ ସଦ୍ବ୍ରତେ, ଶୁକ୍ରଲୋକର କଥା ତାହାର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କୁହାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ପ୍ରୀଣିତେ ଶ୍ରଵଣେ ମମ
ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମୋର କାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
କସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯନିଧେର୍ଲୋକଃ ଶୋକହୃତ୍ତ୍ଵେଷ ନିର୍ମଲଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର ଜଗତରେ କିଏ ଅଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ?
ଧଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରପାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଵାଣୀମମୃତରୂପିଣୀମ୍
କାନ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ସମାନ ଏହି ମଧୁର ବାଣୀକୁ ପିଇଲା ପରେ,
ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ଚାସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାଵୋ ଭୂସୁତୋଯଂ ଯଥାଭଵତ୍
ଏବେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବା, କିପରି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ପୁରା ତପସ୍ଯତଃ ଶଂଭୋର୍ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯା ଵିଯୋଗତଃ
ପୂର୍ବେ, ଶମ୍ଭୁ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ।
ତତଃ କୁମାରଃ ସଂଜଜ୍ଞେ ଲୋହିତାଂଗୋ ମହୀତଲାତ୍
ତାପରେ ପୃଥିବୀରୁ ଲାଲ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାହେଯ ଇତ୍ଯତଃ ଖ୍ଯାତିଂ ପରାମେଷ ଗତଃ ସଦା
ସେହିପାଇଁ ସେ ସଦା 'ମାହେୟ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଅସିଶ୍ଚ ଵରଣା ଚାପି ସରିତୌ ଯତ୍ର ଶୋଭନେ
ଏଠାରେ, ଶୋଭାବନ୍ତି, ତଳୱାର ଓ ଗଛଗୁଡିକ ଅଛି, ଦୁଇଟି ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସର୍ଵଗୋପି ହି ଵିଶ୍ଵେଶୋ ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରକାଶତେ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ସଦା ଦିନ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଅମୃତଂ ହି ଭଵଂତ୍ଯେଵ ମୃତା ଯତ୍ର ଶରୀରିଣଃ 4.1.17.
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅପୁନର୍ଭଵଦେହାସ୍ତେ ଯେଽଵିମୁକ୍ରେତନୁତ୍ଯଜଃ
ଯେମାନେ ଅବିମୁକ୍ତକୁ କେବେ ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ନାହିଁ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଂଗଂ ଵିଧିନା ସ୍ଵନାମ୍ନାଂଗାରକେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ନିଜ ନାମରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହାକୁ ଅଙ୍ଗାରକେଶ୍ବର ଭାବରେ ପରିଚୟ ଦେଲେ।
ଜ୍ଵଲଦଂଗାରଵତ୍ତେଜୋ ଯାଵତ୍ତସ୍ଯଶରୀରତଃ
ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାରର ଚମକ ରହିଲା, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଅଛି।
ତତୋଂଗାରକ ନାମ୍ନା ସ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ
ଏହିପରି ଅଙ୍ଗାରକ ନାମରେ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଂଗାରକ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଯେ ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵହାଂଭସି
ଯେମାନେ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ଅଙ୍ଗାରକର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,