ଅଂଧକାଂଧକହଂତ୍ରୋର୍ଵୈ ଵର୍ତମାନେ ମହାହଵେ 4.1.16.
ଅନ୍ଧକ ଓ ଅନ୍ଧକ ହଂତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ,
ଯଥା ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ତାଂ ପ୍ରାପ ମୃତସଂଜୀଵନୀଂ ପରାମ୍
ସେ ଏହିପରି ଭାବରେ ମୃତକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଇବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଅଂଡଜସ୍ଵେଦଜୋଦ୍ଭିଜ୍ଜଜରାଯୁଜ ଗତିପ୍ରଦାମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଡିଁଡି, ପୋଟ, ଅଙ୍କୁର ଓ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚଳାଚଳ କରିପାରନ୍ତି।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଂଗଂ ଶ୍ରୀଶଂଭୋଃ କୂପଂ କୃତ୍ଵା ତଦଗ୍ରତଃ
ସେ ଶ୍ରୀଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେଥିରେ ଏକ କୁଆଁ ତିଆରି କଲେ।
ରାଜଚଂପକଧତ୍ତୂର କରଵୀରକୁଶେଶଯୈଃ
ସେ ରାଜଚମ୍ପକ, ଧତୂରା, କରବୀର ଓ କୁଶେଶୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ମଲ୍ଲିକାଶତପତ୍ରୀଭିଃ ସିଂଦୁଵାରୈଃ ସକିଂଶୁକୈଃ
ମଲ୍ଲିକା, ଶତପତ୍ରୀ, ସିନ୍ଦୁବାର ଓ କିଂଶୁକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
କ୍ଷୁଦ୍ରାଭିର୍ମାଧଵୀଭିଶ୍ଚ ପାଟଲା ବିଲ୍ଵଚଂପକୈଃ
ଛୋଟ ମାଧବୀ, ପାଟଳା, ବିଲ୍ୱ ଓ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ମଂଦାରୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଦ୍ରୋଣୈର୍ମରୁବକୈର୍ବକୈଃ
ମନ୍ଦାର, ବିଲ୍ୱ ପତ୍ର, ଦ୍ରୋଣ, ମରୁବକ ଓ ବକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ତୁଲସୀ ଦେଵଗଂଧାରୀ ବୃହତ୍ପତ୍ରୀ କୁଶାଂକୁରୈଃ
ତୁଳସୀ, ଦେବଗନ୍ଧାରୀ, ବୃହତ୍ପତ୍ରୀ ଓ କୁଶ ଅଂକୁର ଦ୍ୱାରା,
କାଂଚନାରୈଃ କୁରବକୈର୍ଦୂର୍ଵାଂକୁର କୁରଂଟକୈଃ
କାଞ୍ଚନାର, କୁରବକ, ଦୂର୍ବା ଅଂକୁର ଓ କୁରଣ୍ଟକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ପତ୍ରୈଃ ଶତସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ସ ସମାନର୍ଚ ଶଂକରମ୍ 4.1.16.
ସେ ଶତ ହଜାର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
ସ୍ନପଯାମାସ ଦେଵେଶଂ ସୁଗଂଧସ୍ନପନୈର୍ବହୁ
ସେ ବହୁତ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ସମାଲିଲିଂପ ଦେଵେଶଂ ସୁଗଂଧୋଦ୍ଵର୍ତନାନ୍ଯନୁ
ପରେ ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ମନ୍ଦନ କଲେ।
ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରୈରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସ୍ତୋତ୍ରୈସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଂକରମ୍
ସେ ହଜାର ନାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଯଦା ଦେଵଂ ନାଲୁଲୋକେ ମନାଗପି ଵରୋନ୍ମୁଖମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ କେବେ ମନରେ ଭାବିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଦାନ ପାଇଁ ଆଶା ଦେଖାଇଲେ ନାହିଁ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚେତସୋ ତ୍ଯଂତଂ ଚାଂଚଲ୍ଯାଖ୍ଯଂ ମହାମଲମ୍
ମନରୁ ଚଞ୍ଚଳତା ନାମକ ବଡ଼ ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ସେ ପୁରାପୁରି ଧୋଇଦେଲେ।
ନିର୍ମଲୀକୃତ୍ଯ ତଚ୍ଚେତୋ ରତ୍ନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିନାକିନେ
ମନକୁ ସଫା କରି, ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଟିକୁ ପିନାକିନୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ପ୍ରସସାଦ ତଦା ଦେଵୋ ଭାର୍ଗଵାଯ ମହାତ୍ମନେ
ତାପରେ ଭଗବାନ ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵିରୂପାକ୍ଷଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦାକ୍ଷାଯଣୀପତିଃ
ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯେତି ଵଚଃ ଶଂଭୋରଂଭୋଜନଯନୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, କମଳନୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵାଷ୍ଟତନୁଂ ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଫୁ ଲ୍ଲ ନଯନାଂଚଲଃ 4.1.16.
ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ଆଠ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଆନନ୍ଦରେ ଖିଳିଉଠିଲା।
ଭାର୍ଗଵ ଉଵାଚ ତ୍ଵଂ ଭାଭିରାଭିରଭିଭୂଯ ତମଃ ସମସ୍ତମସ୍ତଂ ନଯସ୍ଯଭିମତାନି ନିଶାଚରାଣାମ୍
ଭାର୍ଗବ କହିଲେ: ଆପଣଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ, ଏବଂ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଶାକୁ ଶେଷ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ଯଷ୍ଟକେନେଷ୍ଟଂ ପରିଷ୍ଟୂଯେତି ଭାର୍ଗଵଃ 4.1.16.
ଭାର୍ଗବ ଆଠ ରୂପ ଏବଂ ଆଠ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅତ୍ଯର୍କମତ୍ଯଗ୍ନିଂ(?) ଚ ତେ ତେଜୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନ୍ଯତିତାରକମ୍ 4.1.16.
ଆପଣଙ୍କର ତେଜ ରବିଠାରୁ ଅଧିକ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଅଧିକ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ତାରାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ ସଧର୍ମିଣି କଥାଂ ଶୁକ୍ରଲୋକସ୍ଯ ସୁଵ୍ରତେ 4.1.16.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏହିପରି ଭାବରେ, ଓ ସଦ୍ବ୍ରତେ, ଶୁକ୍ରଲୋକର କଥା ତାହାର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କୁହାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ପ୍ରୀଣିତେ ଶ୍ରଵଣେ ମମ
ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମୋର କାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
କସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯନିଧେର୍ଲୋକଃ ଶୋକହୃତ୍ତ୍ଵେଷ ନିର୍ମଲଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର ଜଗତରେ କିଏ ଅଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ?
ଧଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରପାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଵାଣୀମମୃତରୂପିଣୀମ୍
କାନ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ସମାନ ଏହି ମଧୁର ବାଣୀକୁ ପିଇଲା ପରେ,
ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ଚାସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାଵୋ ଭୂସୁତୋଯଂ ଯଥାଭଵତ୍
ଏବେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବା, କିପରି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ପୁରା ତପସ୍ଯତଃ ଶଂଭୋର୍ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯା ଵିଯୋଗତଃ
ପୂର୍ବେ, ଶମ୍ଭୁ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ।