ଖଟ୍ଵାଂଗୈଃ ପଟ୍ଟିଶୈଃ ଶୂଲୈର୍ଲକୁଟୈର୍ମୁସଲୈରଲମ୍ 4.1.16.
ଅନେକ ଗଦା, ବେଠା, ତ୍ରିଶୂଳ, ଲଠି ଓ ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିଲା।
କାର୍ମୁକାଣାଂ ଵିକୃଷ୍ଟାନାଂ ପତତାଂ ଚ ପତତ୍ରିଣାମ୍
ତଣା ଧରା ଧନୁଷ ଓ ଉଡୁଥିବା ତୀରରୁ,
ରଣତୂର୍ଯନିନାଦୈଶ୍ଚ ଗଜାନାଂ ବହୁବୃଂହିତୈଃ
ଯୁଦ୍ଧର ତୁରୀ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିରେ,
ପ୍ରତିସ୍ଵନୈରଵାପୂରି ଦ୍ଯାଵାଭୂମ୍ଯୋର୍ଯଦଂତରମ୍
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର ସ୍ଥାନଟି ଗଞ୍ଜିଥିବା ଶବ୍ଦରେ ପୂରିଯାଇଥିଲା।
ଗଜଵାଜିମହାରାଵ ସ୍ଫୁଟଚ୍ଛବ୍ଦଗ୍ରହାଣି ଚ
ହାତୀ ଓ ଘୋଡାମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଡାକ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ରୁଧିରୋଦ୍ଗାର ଚିତ୍ରାଣି ଵ୍ଯଶ୍ଵହସ୍ତିରଥାନି ଚ
ବିଚିତ୍ର ରକ୍ତପାତ ଦୃଶ୍ୟ, ଘୋଡା, ହାତୀ ଓ ରଥମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୈନ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରମଥୈର୍ଭଜ୍ଯମାନମିତସ୍ତତଃ
ପ୍ରମଥମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠାରେ ସେନାକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିଲେ, ତାହା ଦେଖିଲେ।
ଶରଵଜ୍ରପ୍ରହାରୈସ୍ତୈର୍ଵଜ୍ରାଘାତୈର୍ନଗା ଇଵ
ତୀର ଓ ବଜ୍ରର ଘାତରେ, ଗଛ ଉପରେ ବଜ୍ର ପଡିଥିବା ପରି, ସେମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲେ।
ଯାଂତମାଯାଂତମାଲୋକ୍ଯ ଦୂରସ୍ଥଂ ନିକଟସ୍ଥିତମ୍
କିଏ ଆସୁଛି, କିଏ ଯାଉଛି, କିଏ ଦୂରେ, କିଏ ନିକଟରେ ଅଛି, ଏହା ଦେଖିଲେ।
ଵିନାଯକେନ ସ୍କଂଦେନ ନଂଦିନା ସୋମନଂଦିନା
ବିନାୟକ, ସ୍କନ୍ଦ, ନନ୍ଦି ଓ ସୋମନନ୍ଦି ଦ୍ୱାରା,
ଇତ୍ଯାଦ୍ଯୈସ୍ତୁ ଗଣୈରୁଗ୍ରୈରଂଧକୋପ୍ଯଂଧକୀକୃତଃ 4.1.16.
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଗଣମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଂଧକକୁ ଅନ୍ଧ କରିଦେଲେ।
ତତଃ କୋଲାହଲୋ ଜାତଃ ପ୍ରମଥାସୁରସୈନ୍ଯଯୋଃ
ତାପରେ ପ୍ରମଥ ଓ ଅସୁର ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
ଛିଦ୍ରାନ୍ଵେଷୀ ଭ୍ରମନ୍ସୋଥ ଵିନିଃକେତୋ ଯଥାନିଲଃ
ଫାଟ ଖୋଜି, ବାୟୁ ପରି ଏଠୁ ସେଠି ଘୁରୁଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମନାରାଯଣେଂଦ୍ରାଣାମାଦିତ୍ଯାପ୍ଯରସାଂ ତଥା
ବ୍ରହ୍ମା, ନାରାୟଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ବସୁମାନଙ୍କର,
ସଵର୍ଷାଣାଂ ଶତଂ କୁକ୍ଷୌ ଭଵସ୍ଯ ପରିତୋ ଭ୍ରମନ୍
ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବଙ୍କ ଗଭୀର ଭିତରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଶାଂଭଵେନାଥଯୋଗେନ ଶୁକ୍ରରୂପେଣ ଭାର୍ଗଵଃ
ଶିବଙ୍କ ଯୋଗବଳରେ, ଭାର୍ଗବ ଶୁକ୍ର ରୂପେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶୁକ୍ରଵନ୍ନିଃସୃତୋଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଭୃଗୁନଂଦନ
ଭୃଗୁବଂଶୀ, ତୁମ ଦେହରୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୁକ୍ର ତ୍ୟାଗ ହେବାରୁ, ତୁମେ ଏହି ନାମ ଲାଗିଛ।
ଜଠରାନ୍ନିର୍ଗତେ ଶୁକ୍ରେ ଦେଵୋପି ମୁମୁଦେତରାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଶୁକ୍ର ତୁମ ଜଠରରୁ ବାହାରିଲା, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଦେଵେନ ଶୁକ୍ରୋର୍କସଦୃଶ ଦ୍ଯୁତିଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଏହିପରି କଥା କହିବା ପରେ, ସେ ଶୁକ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଶୁକ୍ରୋଦଯାନ୍ମୁଦଂ ଲେଭେ ସ ଦାନଵ ମହାର୍ଣଵଃ
ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଉଦୟ ହେବାରୁ, ସେ ମହାସାଗର ସମାନ ଦାନବ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଅଂଧକାଂଧକହଂତ୍ରୋର୍ଵୈ ଵର୍ତମାନେ ମହାହଵେ 4.1.16.
ଅନ୍ଧକ ଓ ଅନ୍ଧକ ହଂତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ,
ଯଥା ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ତାଂ ପ୍ରାପ ମୃତସଂଜୀଵନୀଂ ପରାମ୍
ସେ ଏହିପରି ଭାବରେ ମୃତକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଇବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଅଂଡଜସ୍ଵେଦଜୋଦ୍ଭିଜ୍ଜଜରାଯୁଜ ଗତିପ୍ରଦାମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଡିଁଡି, ପୋଟ, ଅଙ୍କୁର ଓ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚଳାଚଳ କରିପାରନ୍ତି।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଂଗଂ ଶ୍ରୀଶଂଭୋଃ କୂପଂ କୃତ୍ଵା ତଦଗ୍ରତଃ
ସେ ଶ୍ରୀଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେଥିରେ ଏକ କୁଆଁ ତିଆରି କଲେ।
ରାଜଚଂପକଧତ୍ତୂର କରଵୀରକୁଶେଶଯୈଃ
ସେ ରାଜଚମ୍ପକ, ଧତୂରା, କରବୀର ଓ କୁଶେଶୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ମଲ୍ଲିକାଶତପତ୍ରୀଭିଃ ସିଂଦୁଵାରୈଃ ସକିଂଶୁକୈଃ
ମଲ୍ଲିକା, ଶତପତ୍ରୀ, ସିନ୍ଦୁବାର ଓ କିଂଶୁକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
କ୍ଷୁଦ୍ରାଭିର୍ମାଧଵୀଭିଶ୍ଚ ପାଟଲା ବିଲ୍ଵଚଂପକୈଃ
ଛୋଟ ମାଧବୀ, ପାଟଳା, ବିଲ୍ୱ ଓ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ମଂଦାରୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଦ୍ରୋଣୈର୍ମରୁବକୈର୍ବକୈଃ
ମନ୍ଦାର, ବିଲ୍ୱ ପତ୍ର, ଦ୍ରୋଣ, ମରୁବକ ଓ ବକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ତୁଲସୀ ଦେଵଗଂଧାରୀ ବୃହତ୍ପତ୍ରୀ କୁଶାଂକୁରୈଃ
ତୁଳସୀ, ଦେବଗନ୍ଧାରୀ, ବୃହତ୍ପତ୍ରୀ ଓ କୁଶ ଅଂକୁର ଦ୍ୱାରା,
କାଂଚନାରୈଃ କୁରବକୈର୍ଦୂର୍ଵାଂକୁର କୁରଂଟକୈଃ
କାଞ୍ଚନାର, କୁରବକ, ଦୂର୍ବା ଅଂକୁର ଓ କୁରଣ୍ଟକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,