ଅଯୋଧ୍ଯାସଦୃଶୀ କାପି ଦୃଶ୍ଯତେ ନାପରା ପୁରୀ
ଅୟୋଧ୍ୟା ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସହର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତୋ ହରିଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସେଯଂ କେନୋପମୀଯତେ
ଯେଉଁଠି ହରି ସ୍ୱୟଂ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ କେଉଁଠି ସହିତ ତୁଳନା କରିହେବ?
ଅହୋ ଵିଷ୍ଣୁରହୋ ତୀର୍ଥମଯୋଧ୍ଯାଽହୋ ମହାପୁରୀ
ହା ବିଷ୍ଣୁ! ହା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ! ହା ଅୟୋଧ୍ୟା! ହା ମହାନଗରୀ!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ବହୁଶୋ ନନର୍ତ ପ୍ରମଦାକୁଲଃ
ଏଭଳି କହି ବାରମ୍ବାର, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ତଂ ତଥା ନର୍ତମାନଂ ଵୈ ଧର୍ମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପାନ୍ଵିତଃ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଧର୍ମୋଽଥ ତୁଷ୍ଟାଵ ହରିମାଦରାତ୍
ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏଭଳି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, କୃପାରେ ଭରିଯାଇ, ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମଃ ଶଂକରସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଦିଵ୍ଯପାଦାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ।। 2.8.4.
ଶଙ୍କରଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ପଦ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭକ୍ତ୍ଯାର୍ଚ୍ଚିତସୁପାଦାଯ ନମୋଽଜାଦିପ୍ରିଯାଯ ତେ
ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ପଦ ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽରଵିନ୍ଦପାଦାଯ ପଦ୍ମନାଭାଯ ଵୈ ନମଃ
ଅରବିନ୍ଦ ପଦ ଥିବା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଓଁ ନମୋ ଯୋଗନିଦ୍ରାଯ ଯୋଗର୍କ୍ଷୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମନେ
ଓଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ସୁକେଶାଯ ସୁନାସାଯ ସୁଲଲାଟାଯ ଚକ୍ରିଣେ
ସୁନ୍ଦର କେଶ, ନାକ, ଲଳାଟ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁବାହଵେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚାରୁଜଂଘାଯ ତେ ନମଃ
ସୁନ୍ଦର ବାହୁ ଓ ମନୋହର ଜଂଘା ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିରୋନମା କରେ।
କେଶଵାଯ ଚ ଶାଂତାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ
କେଶବ, ଶାନ୍ତ ଓ ବାମନ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଉଵାଚ ସ ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରୀତୋ ଧର୍ମମୁଦାରଧୀଃ
ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ, ଖୁସି ଏବଂ ଉଦାର ମନେ, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯସ୍ତେ ସ୍ଯାନ୍ମନସଃ ପ୍ରିଯଃ
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ସେଇ ଦୟାକରି ବର ମାଗ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଯଃ ସ୍ତୌତି ମାନଵୋ ମାମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅଲସ୍ୟ ଛାଡି ଗୁଣଗାନ କରେ,
ତ୍ଵାମହଂ ସ୍ଥାପଯାମ୍ଯତ୍ର ନିଜନାମ୍ନା ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ।। 2.8.4.
ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନାମରେ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି।
ସ୍ମରଣାଦେଵ ମୁଚ୍ଯେତ ନରୋ ଧର୍ମହରେର୍ଵିଭୋଃ
କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାବଳୀ ଧର୍ମହରିଙ୍କ ଦୋଷରୁ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସରଯୂସଲିଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସୁଚିଂତାକୁଲମାନସଃ
ସରୟୂ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନକୁ ଖରାପ ଚିନ୍ତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି,
ଅତ୍ର ଦାନଂ ତଥା ହୋମଂ ଜପୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନମ୍
ଏଠାରେ ଦାନ, ହୋମ, ଜପ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ ଭଵେତ୍
ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେକୌଣସି ପାପ ହେଲେ,
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେନ ଵିଧିନା ପାପଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ, ସେହି ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ରାଜାଦେର୍ନିଗ୍ରହାତ୍ତଥା ତେନାପ୍ଯତ୍ର ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ, କିମ୍ବା ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସତ୍କରିବା ଦରକାର।
ଅତ୍ର ସାକ୍ଷାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵସତି ସାଦରଃ
ଏଠାରେ ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଆଦର ସହିତ ବାସ କରନ୍ତି।
ଆଷାଢେ ଶୁକ୍ଲ ପକ୍ଷସ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧର୍ମହରିଂ ଵିଭୁମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧର୍ମହରିଙ୍କୁ ଦେଖି,
ତସ୍ମାଦ୍ଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଯ ଖନିରୁତ୍ତମା 2.8.4.
ସେହିଠୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଉତ୍ତମ ସୁନା ଖଣି ଅଛି।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ସ୍ଵର୍ଣଵୃଷ୍ଟିରଭୂତ୍କଥମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ହେ ପବିତ୍ର ଓ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ, ମୋତେ କହ, ସେ ସୁନା ବର୍ଷା କିପରି ହେଲା?
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିସ୍ତରାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏହା ସବୁକୁ ଏବେ ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କହ।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣତୋ ନୃଣାଂ ଜାଯତେ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ଏହା ଶୁଣିଲେ ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଆସୀତ୍ପୁରା ରଘୁପତିରିକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ରଘୁବଂଶର ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳକୁ ଉନ୍ନତ କରିଥିଲେ।