ନକ୍ଷତ୍ରପୂଜକା ଯେ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରଵ୍ରତଚାରିଣଃ
ଯେମାନେ ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି—
ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହରାଶୀନାଂ ବାଧାସ୍ତେଷାଂ କଦାଚନ
ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ କିମ୍ବା ରାଶିରୁ କିଛି ଦୁଃଖ ହୁଏନା।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଅତିଥିତ୍ଵମଵାପ ନେତ୍ରଯୋର୍ବୁଧଲୋକଃ ଶିଵଶର୍ମଣସ୍ତ୍ଵଥ 4.1.15.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ନେତ୍ରୟୋରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶିବଶର୍ମନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଧଲୋକ ଅତିଥି ହେଲେ।
ଶିଵଶର୍ମୋଵାଚ କସ୍ଯ ଲୋକୋଯମତୁଲୋ ବ୍ରୂତଂ ଶ୍ରୀଭଗଵଦ୍ଗଣୌ
ଶିବଶର୍ମନ କହିଲେ: ଏହି ଜଗତ କିଏଙ୍କର ଅପୂର୍ବ? ମହାଗଣପତି, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।
ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗଵିନୋଦାଯ ତାପତ୍ରଯଵିନାଶିନୀମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ପଥର ଆନନ୍ଦ ଓ ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖର ନାଶ ପାଇଁ—
ଯୋସୌ ପୂର୍ଵଂ ମହାକାଂତିରାଵାଭ୍ଯାଂ ପରିଵର୍ଣିତଃ
ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ମହାତ୍ୱ ରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲୁ—
ଦକ୍ଷିଣା ରାଜସୂଯସ୍ଯ ଯେନ ତ୍ରିଭୁଵନଂ କୃତା
ଯିଏ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ତିନି ଜଗତକୁ ଦେଇଥିଲେ—
ଅତ୍ରିନେତ୍ରସମୁଦ୍ଭୂତଃ ପୌତ୍ରୋ ଵୈ ଦ୍ରୁହିଣସ୍ଯ ଯଃ
ଯିଏ ଅତ୍ରିଙ୍କ ନେତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ରପୁତି—
ନିର୍ମଲାନାଂ କଲାନାଂ ଚ ଶେଵଧିର୍ଯଶ୍ଚ ଗୀଯତେ
ଯିଏ ନିର୍ମଳ କିରଣର ଧନଭଣ୍ଡା ଭାବରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ—
ମୁଦଂକୁମୁଦିନୀନାଂଯସ୍ତନୋତି ଜଗତା ସହ
ଯିଏ କମଳ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି—
କିମନ୍ଯୈର୍ଗୁଣସଂଭାରୈରତୋପି ନ ସମଂ ଵିଧୋଃ
ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ଏକତ୍ରିକରଣର କଣ ଆବଶ୍ୟକତା? ଏପରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସୋମଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହିଁ।
ବୃହସ୍ପତେସ୍ସ ଵୈ ଭାର୍ଯାମୈଶ୍ଵର୍ଯମଦମୋହିତଃ
ସ୍ୱ ଶକ୍ତିର ଅହଂକାରରେ ମତିଭ୍ରମିତ, ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ନେଇଥିଲେ—
ଜହାର ତରସା ତାରାଂ ରୂପଵାନ୍ରୂପଶାଲିନୀମ୍ 4.1.15.
ସେ ଶକ୍ତିରେ ତାରାଙ୍କୁ, ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଓ ରୂପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉଠାଇ ନେଇଥିଲେ।
ନାଯଂ କଲାନିଧେର୍ଦୋଷୋ ଦ୍ଵିଜରାଜସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଵୈ
ଏହା କିରଣର ଧନଭଣ୍ଡା ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣରାଜଙ୍କ ଦୋଷ ନୁହେଁ।
ଧ୍ଵାଂତମେତଦଭିତଃ ପ୍ରସାରିଯତ୍ତଚ୍ଛମାଯ ଵିଧିନାଵିନିର୍ମିତମ୍
ଏହି ଅନ୍ଧାର, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ, ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ଆଧିପତ୍ଯମଦମୋହିତଂ ହିତଂ ଶଂସିତଂ ସ୍ପୃଶତି ନୋ ହରେର୍ହିତମ୍
ଅଧିପତ୍ୟର ଅହଂକାରରେ ମତିଭ୍ରମିତ, କହାଯାଇଥିବା ଉପକାର ହରିଙ୍କ ଉପକାରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେନା।
ଧିଗ୍ଧିଗେତଦଧିକର୍ଦ୍ଧି ଚେଷ୍ଟିତଂ ଚଂକ୍ରମେକ୍ଷଣଵିଲକ୍ଷିତଂ ଯତଃ
ଏହି ଅତିରିକ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଆଚରଣ, ଯାହା ମାର୍ଗରୁ ଭ୍ରମିତ ପଦକ୍ଷେପରେ ଚିହ୍ନିତ, ଉପରେ ନିନ୍ଦା।
କଃ କାମେନ ନ ନିର୍ଜିତସ୍ତ୍ରିଜଗତାଂ ପୁଷ୍ପାଯୁଧେନାପ୍ଯହୋ କଃ କ୍ରୋଧସ୍ଯଵଶଂଗତୋ ନନଚ କୋ ଲୋଭେନ ସଂମୋହିତଃ
ତିନି ଜଗତରେ କିଏ କାମରେ ଜିତ ହୋଇନାହିଁ, ପୁଷ୍ପଧନୁ ଦ୍ୱାରା? ହାୟ, କିଏ କ୍ରୋଧରେ ଅଧିନ ହୋଇନାହିଁ, କିଏ ଲୋଭରେ ମତିଭ୍ରମିତ ହୋଇନାହିଁ?
ଆଧିପତ୍ଯକମଲାତିଚଂଚଲା ପ୍ରାପ୍ଯତାଂ ଚ ଯଦିହାର୍ଜିତଂ କିଲ
ଅଧିପତିତ୍ୱ, ପଦ୍ମ ଭଳି ଚଞ୍ଚଳ, ଏଠାରେ କେବଳ ସତ୍ୟରେ ଅର୍ଜିତ ହେଲେ ମିଳିଥାଏ ।
ନ ଯଦାଂଗିରସେ ତାରାଂ ସ ଵ୍ଯସର୍ଜଯଦୁଲ୍ବଣଃ
ଉଲ୍ବଣ ତାରାକୁ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଦେଇନଥିଲେ,
ତେନ ବ୍ରହ୍ମଶିରୋନାମ ପରମାସ୍ତ୍ରଂ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାତ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଶିରୋ ନାମକ ପରମାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ ।
ତଯୋସ୍ତଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଭଵଦ୍ଘୋରଂ ଵୈ ତାରକାମଯମ୍
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତାରା ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ନିଵାର୍ଯ ରୁଦ୍ରଂ ସମରାତ୍ସଂଵର୍ତାନଲଵର୍ଚସମ୍ 4.1.15.
ସମରରୁ, ସଂବର୍ତ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଟକାଯାଇଥିଲା ।
ଅଥାଂତର୍ଗର୍ଭମାଲୋକ୍ଯ ତାରାଂ ପ୍ରାହ ବୃହସ୍ପତିଃ
ତାରାଙ୍କ ଗର୍ଭ ଦେଖି, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଇଷୀକାସ୍ତଂବମାସାଦ୍ଯ ଗର୍ଭଂ ସା ଚୋତ୍ସସର୍ଜ ହ
ଉଷା ଗୋଟିଏ କଣ୍ଡ ପୁଞ୍ଚକୁ ପହଞ୍ଚି, ତାରା ଗର୍ଭକୁ ଛାଡିଦେଲେ ।
ତତଃ ସଂଶଯମାପନ୍ନାସ୍ତାରାମୂଚୁଃ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାରାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।
ପୃଚ୍ଛମାନା ଯଦା ଦେଵୈ ର୍ନାହ ତାରାଽତିସତ୍ରପା
ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଥିବାବେଳେ, ତାରା ଭୟରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେନାହିଁ ।
ତଂ ନିଵାର୍ଯ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ତାରାଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସଂଶଯମ୍
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେକୁ ଅଟକାଇ, ତାରାକୁ ସନ୍ଦେହ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।
ତଦା ସ ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ରାଜା ଗର୍ଭଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଜାପତି ରାଜା ଶିଶୁର ମୁଣ୍ଡକୁ ଘ୍ରାଣ କଲେ ।
ତତଶ୍ଚ ସର୍ଵଦେଵେଭ୍ଯସ୍ତେଜୋରୂପବଲାଧିକଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରୂପ, ଶକ୍ତି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ।