ସିଦ୍ଧଯୋଗୀଶ୍ଵରଂ ପୀଠମେତତ୍ସାଧକସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସିଦ୍ଧ ଯୋଗୀଶ୍ୱରଙ୍କର ଏହି ପୀଠ ସାଧକମାନେ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ରକ୍ଷୋଗୁହ୍ଯକଯକ୍ଷେଷୁ କିଂନରେଷୁ ନରେଷୁ ଚ ।। ସପ୍ତକୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ସିଦ୍ଧାନାମତ୍ର ସିଦ୍ଧା ମମାଗ୍ରତଃ
ରାକ୍ଷସ, ଗୁହ୍ୟକ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏଠାରେ ସତରେ କୋଟି ସିଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି; ସିଦ୍ଧମାନେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଷଣ୍ମାସଂ ନିଯତାହାରୋ ଧ୍ଯାଯନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୀମିହ
ଯିଏ ଛଅ ମାସ ଯାଏଁ ସଂଯମରେ ଖାଇ ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ,
ସିଦ୍ଧଯୋଗୀଶ୍ଵରୀ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵରଦା ତସ୍ଯ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧଯୋଗୀଶ୍ୱରୀ ସ୍ୱୟଂ ଦେବୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସଂତି ପାଠାନ୍ଯନେକାନି କ୍ଷିତୌ ସାଧକସିଦ୍ଧଯେ
ପୃଥିବୀରେ ସାଧକମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ପାଠ ଅଛି।
ଯତ୍ର ଚଂଦ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତ୍ଵଯେଦଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଶଶିନ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କର ଏହି ଲିଙ୍ଗ, ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କରିଛ,
ଜିତକାମା ଜିତକ୍ରୋଧା ଜିତଲୋଭସ୍ପୃହାସ୍ମିତାଃ 4.1.14.
ଯେମାନେ ଅଭିଲାଷା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ଆସକ୍ତି ଓ ଅଭିମାନକୁ ଜିତିଛନ୍ତି,
ଯେ ତୁ ପ୍ରତ୍ଯଷ୍ଟମି ଜନାସ୍ତଥା ପ୍ରତି ଚତୁର୍ଦଶି
ଏବଂ ଯେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚତୁର୍ଦଶୀରେ,
ଅଦୃଷ୍ଟରୂପାଂ ସୁଭଗାଂ ପିଂଗଲାଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦାମ୍
ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପିଙ୍ଗଳା, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାଞ୍ଛଂଭୁସ୍ତସ୍ମୈ ଚଂଦ୍ରମସେ ଦ୍ଵିଜ
ଏଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଶମ୍ଭୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହା ଦେଲେ, ଓ ଦ୍ୱିଜ,
ତଦାରଭ୍ଯ ଚ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ଦ୍ଵିଜରାଜୋଧିପୋଭଵତ୍
ସେ ସମୟରୁ ଏହି ଲୋକରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେର ରାଜା ହେଲେ।
ସୋମଵାରଵ୍ରତକୃତଃ ସୋମପାନରତା ନରାଃ
ଯେମାନେ ସୋମବାର ବ୍ରତ କରନ୍ତି ଓ ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି,
ଚଂଦ୍ରେଶ୍ଵରସମୁତ୍ପତ୍ତିଂ ତଥା ଚାଂଦ୍ରମସଂ ତପଃ
ଚନ୍ଦ୍ରେଶ୍ବରଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କର ତପସ୍ୟାର କଥା ଅଟୁଟ ଭାବେ ହେଉଛି।
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ଶିଵଶର୍ମଣି ଶର୍ମକାରିଣୀଂ ପ ଥି ଦିଵ୍ଯେ ଶ୍ରମହାରିଣୀଂ ଗଣୌ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଶିବଶର୍ମାନ୍କୁ, ଯେ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ପଥରେ ଶ୍ରମ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି, ଗଣମାନେ ସହିତ—
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ କଥା ଵିଷ୍ଣୁଗଣାଭ୍ଯାଂ ଚ କଥିତାଂ ଶିଵଶର୍ମଣେ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଗଣମାନେ ଶିବଶର୍ମାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।
ଶିଵଶର୍ମୋଵାଚ ଉଡୁଲୋକକଥାଂ ଖ୍ଯାତଂ ଵିଷ୍ଵଗାଖ୍ଯାନକୋଵିଦୌ
ଶିବଶର୍ମା କହିଲେ: ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକର କଥା ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆଉ ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ସମସ୍ତ କଥା କହିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାଵିନିର୍ମାଣେ ଦକ୍ଷୋ ଜାତଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ସର୍ଵଲାଵଣ୍ଯରୋହିଣ୍ଯୋ ରୋହିଣୀପ୍ରମୁଖାଃ ଶୁଭାଃ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସମସ୍ତ ଲାଲିତ୍ୟର ରୋହିଣୀମାନେ, ରୋହିଣୀ ଅଗ୍ରଣୀ ହୋଇ, ଶୁଭ ଥିଲେ।
ତାଭିସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୈଶ୍ଵେଶ୍ଵରୀଂ ପୁରୀମ୍
ସେମାନେ ସହିତ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କରି, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀ ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଯଦା ତୁଷ୍ଟୋଯମୀଶାନୋ ଦାତୁଂ ଵରମଥାଯଯୌ
ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହେଲେ, ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ ଆସିଲେ।
ଶଂଭୋର୍ଵାକ୍ଯମଥାକର୍ଣ୍ଯ ଊଚୁସ୍ତାଶ୍ଚ କୁମାରିକାଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ କୁମାରୀମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଭଵତୋପି ମହାଦେଵ ଭଵତାପହରୋ ହି ଯଃ
ମହାଦେବ, ଆପଣ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସୁମହନ୍ନକ୍ଷତ୍ରେଶ୍ଵର ସଂଜ୍ଞିତମ୍ ।। ଵାରଣାଯାସ୍ତଟେ ରମ୍ଯେ ସଂଗମେଶ୍ଵରସନ୍ନିଧୌ
ବାରଣା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ, ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ନକ୍ଷତ୍ରେଶ୍ୱର ନାମରେ ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରାଗଲା।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷ ସହସ୍ରଂ ତୁ ପୁରୁଷାଯିତସଂଜ୍ଞିତମ୍ 4.1.15.
ଦିବ୍ୟ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି, ଏହା ପୁରୁଷାୟିତ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ହି ଵିଶ୍ଵେଶୋ ଵ୍ଯତରଦ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଖୁସି ହେଇ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ନ କ୍ଷାଂତଂ ହି ତପୋତ୍ଯୁଗ୍ରମେତଦନ୍ଯାଭିରୀଦୃଶମ୍
ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର କହିଲେ: ଏପରି ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ସହିନାହାନ୍ତି।
ପୁରୁଷାଯିତସଂଜ୍ଞେନ ତପ୍ତଂ ଯତ୍ତପସାଧୁନା
ପୁରୁଷାୟିତ ନାମରେ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା ଶୁଭ ଭାବେ କରାଯାଇଛି—
ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକ୍ରେ ସମସ୍ତେଽସ୍ମିନ୍ନଗ୍ରଗଣ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯଥ
ଏହି ସମସ୍ତ ଆଲୋକମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଅଗ୍ରଣୀ ହେବେ।
ଓଷଧୀନାଂ ସୁଧାଯାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଯଃ ପତିଃ
ଯିଏ ଔଷଧି, ଅମୃତ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ନାଥ—
ଭଵତୀନାମିଦଂ ଲିଂଗଂ ନକ୍ଷତ୍ରେଶ୍ଵର ସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତୁମର ଏହି ଲିଙ୍ଗ ନକ୍ଷତ୍ରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଉପରିଷ୍ଟାନ୍ମୃଗାଂକସ୍ଯ ଲୋକୋ ଵସ୍ତୁ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଚନ୍ଦ୍ର ଲୋକର ଉପରେ, ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ଲୋକ ରହିବ।