କୁଲାଚାରପ୍ରତୀପୋଯଂ ପିତ୍ରୋର୍ଵାକ୍ଯପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.1.13.
ସେ ପରିବାରର ଆଚାରକୁ ବିପରୀତ କରେ, ପିତାମାତାଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ଅଗ୍ରହଣ କରେ ।
କଲିଂଗରାଜୋଭଵିତାଽଧୁନାଵିଧୁତକଲ୍ମଷଃ 4.1.13.
କଳିଙ୍ଗର ରାଜା ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ।
ସ୍ଵାର୍ଥଦୀପଦଶୋଦ୍ଯୋତ ଲିଂଗମୌଲି ତମୋହରଃ 4.1.13.
ସ୍ଵାର୍ଥର ଦୀପ, ମୁଣ୍ଡର ଚିହ୍ନ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ ।
ତାଵତ୍ତତାପ ସ ତପସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିପରିଶେଷିତମ୍ 4.1.13.
ସେ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କଲେ ଯେ, ଦେହରେ କେବଳ ଚମ୍ମା ଓ ହାଡ଼ ରହିଗଲା ।
କ୍ରୂରଦୃଗ୍ଵୀକ୍ଷତେ ଯାଵତ୍ପୁନଃପୁନରିଦଂ ଵଦନ୍ 4.1.13.
ସେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ପୁନଃପୁନଃ ଏହି କଥା କହୁଥିଲେ ।
ଦେଵେନ ଦତ୍ତା ଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରାଃ ସଂତୁ ତଥୈଵ ତେ 4.1.13.
ଦେବତା ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଭଳି ରହିବେ ।
ପୁର୍ଯାଂ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରାଣାଂ ତେ ସ୍ଵରୂପମିତି ଵର୍ଣିତମ୍
ପୁରରେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରୂପ ଏଭଳି ବର୍ଣ୍ଣିତ ।
ଅଲକାଯାଃ ପୁରୋଭାଗେ ପୂରୈଶାନୀମହୋଦଯା
ଅଳକାର ସାମ୍ନାରେ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉଠିଛି ।
ଶିଵସ୍ମରଣସଂସକ୍ତାଃ ଶିଵଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ଶିବଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଲିନ, ଶିବବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
ସାଭିଲାଷାସ୍ତପସ୍ଯଂତି ସ୍ଵର୍ଗଭୋଗୋସ୍ତ୍ଵିତୀହ ନଃ
ସେମାନେ ଆଶାରେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୁଖ ଚାହିଁନାହିଁ ।
ଅଜୈକପାଦହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯ ମୁଖ୍ଯା ଏକାଦଶାପି ଵୈ
ଅଜଏକପାଦ ଓ ଅହିରବୁଧ୍ନ୍ୟ ସହିତ ପ୍ରମୁଖ ଏଗାରୋଟି ଦେବତା ନିଶ୍ଚୟ ଅଛନ୍ତି।
ପୁର୍ଯଷ୍ଟକଂ ଚ ଦୁଷ୍ଟେଭ୍ଯୋ ଦେଵଧ୍ରୁଗ୍ଭ୍ଯୋ ହ୍ଯଵଂତି ତେ
ଏ ଦେବତାମାନେ ଏଠିରେ ଅଷ୍ଟପୁରୀକୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରୁଖିବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଏତୈରପି ତପସ୍ତପ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ଓ ତାପରେ ବାରାଣସୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଈଶାନେଶ ପ୍ରସାଦେନ ଦିଶ୍ଯୈଶ୍ଯାଂ ହି ଦିଗୀଶ୍ଵରାଃ
ଈଶାନ ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଏମାନେ ଦିଗ୍ଗଜ ଦେବତା ହେଇଥିଲେ।
ଭାଲନେତ୍ରା ନୀଲଗଲାଃ ଶୁଦ୍ଧାଂଗା ଵୃଷଭଧ୍ଵଜାଃ
ଏମାନେ ମାଥାରେ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ, କଣ୍ଠ ନୀଳ, ଶରୀର ପବିତ୍ର ଓ ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତେଽସ୍ଯାଂ ପୁରି ଵସଂତ୍ଯୈଶ୍ଯାଂ ସର୍ଵଭୋଗସମୃଦ୍ଧଯଃ
ଏମାନେ ଏହି ପୁରୀରେ ବସିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
ଵିପନ୍ନାସ୍ତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ଜାଯଂତେ ଽତ୍ରପୁରୋହିତାଃ 4.1.14.
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠି ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତ ଏଵ ରୁଦ୍ରା ଵିଜ୍ଞେଯା ଇହାମୁତ୍ରାପ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏମାନେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ନିଶ୍ଚୟ ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିବାକୁ ହେବ।
ଉପୋଷ୍ଯଭୂତାଂଯାଂକାଂଚିନ୍ନ ନରୋ ଗର୍ଭଭାକ୍ପୁନଃ
ଚତୁର୍ଦଶୀ ଉପବାସ କରିଥିଲେ, ପୁନଃ କେହି ମାନବ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ଶିଵଶର୍ମା ଦିଵାପ୍ଯୁଚ୍ଚୈରପଶ୍ଯଚ୍ଚଂଦ୍ରଚଂଦ୍ରିକାମ୍
ଶିବଶର୍ମା ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ ଦେଖିଥିଲେ।
ଚମତ୍କୃତ୍ଯ ଚମତ୍କୃତ୍ଯ କୋଯଂ ଲୋକୋ ହରେର୍ଗଣୌ
ପୁନଃପୁନଃ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—'ହରିଙ୍କ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କେଉଁ ଲୋକ?'
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଶିଵଶର୍ମନ୍ମହାଭାଗ ଲୋକ ଏଷ କଲାନିଧେଃ
ଗଣମାନେ କହିଲେ—'ହେ ଶିବଶର୍ମା, ତୁମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି କଳାର ନାଥଙ୍କ ଲୋକ।'
ପିତା ସୋମସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ର ଜଜ୍ଞେଽତ୍ରିର୍ଭଗଵାନୃଷିଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୋମଙ୍କର ପିତା ଭଗବତ ଋଷି ଅତ୍ରି ଥିଲେ।
ଅନୁତ୍ତରଂ ନାମ ତପୋ ଯେନ ତପ୍ତଂ ହି ତତ୍ପୁରା
ସେ ପୁରାତନ କାଳରେ 'ଅନୁତ୍ତର' ନାମକ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵମାଚକ୍ରମେ ତସ୍ଯ ରେତଃ ସୋମତ୍ଵମୀଯିଵତ୍
ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଉପରକୁ ଯାଇ, ସୋମ ହେଇଗଲା।
ତଂ ଗର୍ଭଂ ଵିଧିନା ଦିଷ୍ଟା ଦଶ ଦେଵ୍ଯୋ ଦଧୁସ୍ତତଃ
ଭାଗ୍ୟକ୍ରମରେ ଦଶ ଦେବୀମାନେ ସେ ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଯଦା ନ ଧାରଣେ ଶକ୍ତାସ୍ତସ୍ଯ ଗର୍ଭସ୍ଯ ତା ଦିଶଃ 4.1.14.
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ସେ ଦେବୀମାନେ—
ପତିତଂ ସୋମମାଲୋକ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋ କପିତାମହଃ
ସୋମ ପତିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହ ଦେଖିଲେ।
ସ ତେନ ରଥମୁଖ୍ଯେନ ସାଗରାଂତାଂ ଵସୁଂଧରାମ୍
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଗୁଡିଯାଇଲେ ।
ତସ୍ଯ ଯତ୍ପ୍ଲଵିତଂ ତେଜଃ ପୃଥିଵୀମନ୍ଵପଦ୍ଯତ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଯେତେକି ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା, ସେ ସବୁ ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇଗଲା ।