ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥା ସ ଵୃତ୍ତାଂତଂ ପ୍ରାକ୍ତନଂ ସ୍ଵଂ ଵିନିଂଦ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ଘଟଣା ଶୁଣି, ନିଜ ପୂର୍ବ ଅପରାଧକୁ ଦୋଷ ଦେଇ—
ଚିଂତାମଵାପ ମହତୀଂ କ୍ଵ ଯାମି କରଵାଣି କିମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲା: 'ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି, କଣ କରିବି?'
ଦେଶାଂତରେ ହ୍ଯସ୍ତି ଧନଃ ସଦ୍ଵିଦ୍ଯଃ ସୁଖମେଧତେ
ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ଧନ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ସୁଖ ମିଳିପାରେ ।
ଯାଯଜୂକେ କୁଲେ ଜନ୍ମ କ୍ଵକ୍ଵ ମେ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ମୋର ଦୁଃଖ କେଉଁଠି ?
ଭିକ୍ଷିତୁଂ ନାଧିଗଚ୍ଛାମି ନ ମେ ପରିଚିତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ କାହାକୁ ମିଳୁନାହିଁ, କେଉଁଠି ମୋର ପରିଚିତ ନାହିଁ ।
ସଦାଭ୍ଯୁଦିତେ ଭାନୌ ପ୍ରସୂର୍ମେ ମୃଷ୍ଟଭୋଜନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋର ମା ମୋତେ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଇବା ଦେଇଥାଏ ।
ଇତି ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ଭାନୁରସ୍ତାଚଲଂ ଗତଃ
ଏଭଳି ଭାବିଥିବା ବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ ପଛରେ ଲୁଚିଗଲା ।
ମହୋପହାରାନାଦାଯ ନଗରାଦ୍ବହିରଭ୍ଯଗାତ୍
ସେ ବଡ଼ ଉପହାର ନେଇ ନଗର ଛାଡ଼ି ବାହାରିଗଲା ।
ପକ୍ଵାନ୍ନଗଂଧମାଘ୍ରାଯ କ୍ଷୁଧିତଃ ସ ତମନ୍ଵଗାତ୍ 4.1.13.
ପକା ଖାଦ୍ୟର ଗନ୍ଧ ଶୁଅ, ଖାଲି ପେଟରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା ।
ପଲାଯମାନୋ ନିହତଃ କ୍ଷଣାତ୍ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ
ପଳାଇବା ସମୟରେ, ସେ ମାରାଯାଇ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ।
କୁଲାଚାରପ୍ରତୀପୋଯଂ ପିତ୍ରୋର୍ଵାକ୍ଯପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.1.13.
ସେ ପରିବାରର ଆଚାରକୁ ବିପରୀତ କରେ, ପିତାମାତାଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ଅଗ୍ରହଣ କରେ ।
କଲିଂଗରାଜୋଭଵିତାଽଧୁନାଵିଧୁତକଲ୍ମଷଃ 4.1.13.
କଳିଙ୍ଗର ରାଜା ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ।
ସ୍ଵାର୍ଥଦୀପଦଶୋଦ୍ଯୋତ ଲିଂଗମୌଲି ତମୋହରଃ 4.1.13.
ସ୍ଵାର୍ଥର ଦୀପ, ମୁଣ୍ଡର ଚିହ୍ନ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ ।
ତାଵତ୍ତତାପ ସ ତପସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିପରିଶେଷିତମ୍ 4.1.13.
ସେ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କଲେ ଯେ, ଦେହରେ କେବଳ ଚମ୍ମା ଓ ହାଡ଼ ରହିଗଲା ।
କ୍ରୂରଦୃଗ୍ଵୀକ୍ଷତେ ଯାଵତ୍ପୁନଃପୁନରିଦଂ ଵଦନ୍ 4.1.13.
ସେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ପୁନଃପୁନଃ ଏହି କଥା କହୁଥିଲେ ।
ଦେଵେନ ଦତ୍ତା ଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରାଃ ସଂତୁ ତଥୈଵ ତେ 4.1.13.
ଦେବତା ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଭଳି ରହିବେ ।
ପୁର୍ଯାଂ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରାଣାଂ ତେ ସ୍ଵରୂପମିତି ଵର୍ଣିତମ୍
ପୁରରେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରୂପ ଏଭଳି ବର୍ଣ୍ଣିତ ।
ଅଲକାଯାଃ ପୁରୋଭାଗେ ପୂରୈଶାନୀମହୋଦଯା
ଅଳକାର ସାମ୍ନାରେ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉଠିଛି ।
ଶିଵସ୍ମରଣସଂସକ୍ତାଃ ଶିଵଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ଶିବଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଲିନ, ଶିବବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
ସାଭିଲାଷାସ୍ତପସ୍ଯଂତି ସ୍ଵର୍ଗଭୋଗୋସ୍ତ୍ଵିତୀହ ନଃ
ସେମାନେ ଆଶାରେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୁଖ ଚାହିଁନାହିଁ ।
ଅଜୈକପାଦହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯ ମୁଖ୍ଯା ଏକାଦଶାପି ଵୈ
ଅଜଏକପାଦ ଓ ଅହିରବୁଧ୍ନ୍ୟ ସହିତ ପ୍ରମୁଖ ଏଗାରୋଟି ଦେବତା ନିଶ୍ଚୟ ଅଛନ୍ତି।
ପୁର୍ଯଷ୍ଟକଂ ଚ ଦୁଷ୍ଟେଭ୍ଯୋ ଦେଵଧ୍ରୁଗ୍ଭ୍ଯୋ ହ୍ଯଵଂତି ତେ
ଏ ଦେବତାମାନେ ଏଠିରେ ଅଷ୍ଟପୁରୀକୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରୁଖିବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଏତୈରପି ତପସ୍ତପ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ଓ ତାପରେ ବାରାଣସୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଈଶାନେଶ ପ୍ରସାଦେନ ଦିଶ୍ଯୈଶ୍ଯାଂ ହି ଦିଗୀଶ୍ଵରାଃ
ଈଶାନ ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଏମାନେ ଦିଗ୍ଗଜ ଦେବତା ହେଇଥିଲେ।
ଭାଲନେତ୍ରା ନୀଲଗଲାଃ ଶୁଦ୍ଧାଂଗା ଵୃଷଭଧ୍ଵଜାଃ
ଏମାନେ ମାଥାରେ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ, କଣ୍ଠ ନୀଳ, ଶରୀର ପବିତ୍ର ଓ ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତେଽସ୍ଯାଂ ପୁରି ଵସଂତ୍ଯୈଶ୍ଯାଂ ସର୍ଵଭୋଗସମୃଦ୍ଧଯଃ
ଏମାନେ ଏହି ପୁରୀରେ ବସିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
ଵିପନ୍ନାସ୍ତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ଜାଯଂତେ ଽତ୍ରପୁରୋହିତାଃ 4.1.14.
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠି ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତ ଏଵ ରୁଦ୍ରା ଵିଜ୍ଞେଯା ଇହାମୁତ୍ରାପ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏମାନେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ନିଶ୍ଚୟ ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିବାକୁ ହେବ।
ଉପୋଷ୍ଯଭୂତାଂଯାଂକାଂଚିନ୍ନ ନରୋ ଗର୍ଭଭାକ୍ପୁନଃ
ଚତୁର୍ଦଶୀ ଉପବାସ କରିଥିଲେ, ପୁନଃ କେହି ମାନବ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ଶିଵଶର୍ମା ଦିଵାପ୍ଯୁଚ୍ଚୈରପଶ୍ଯଚ୍ଚଂଦ୍ରଚଂଦ୍ରିକାମ୍
ଶିବଶର୍ମା ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ ଦେଖିଥିଲେ।