କରାଲୋ ଦୁର୍ଦ୍ଧରସ୍ତସ୍ଯ ଵିଚଷ୍ଣୁର୍ଵିକରାଲକଃ
ଭୟଙ୍କର, ଦୁର୍ଜୟ, ସଦା ଚଳିଥିବା, ଭୟଭୀତ ଦେହରେ—
ମହାହନୁର୍ମହାମୌଲିରୁଗ୍ରାସ୍ଯୋ ଵିକଟେକ୍ଷଣଃ
ବଡ଼ ଜବଡ଼, ବଡ଼ ମୁକୁଟ, ଉଗ୍ର ମୁଖ, ଭୟଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ।
କୋଲାହଲମିମଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵୀ ନିଯମଵିଘ୍ନତଃ 1.3.2.19.
ଏହି ଶବ୍ଦର ହଳଚଳ ଶୁଣି, ଦେବୀଙ୍କର ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ ହେବାରୁ,
ସାରୁଣାଦ୍ରିରହୋଦ୍ରୋଣ୍ଯାମଧିରୂଢା ମୃଗାଧିପମ୍
ସେ ଲାଲ ମାଳା ଦ୍ରୋଣିରେ ବନ୍ଧୁଆ ପଶୁର ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ,
ଘନାଘନରଵୋଦଗ୍ରଂ ସିଂହନାଦମଚୀକରତ୍
ଦେବୀ ମେଘର ଗଜଗଜ ଶବ୍ଦ ପରି ଦହଡ଼ିଆ ସିଂହର ଦହଁକ ଦେଲେ।
ସ୍ଵାଂଗେଭ୍ଯୋ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରଂ ମାତରୋଽପ୍ଯସୃଜନ୍ରୁଷା
ମାତୃଗଣ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ, କ୍ରୋଧରେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
କାଶ୍ଚିତ୍ତତ୍ରାରୁଣଚ୍ଛାଯା ଦଂଡିନ୍ଯୋ ହଂସଵାହନାଃ
କିଛି ଯୋଗିନୀ ଲାଲ ଛାୟାରେ, ଦଣ୍ଡ ହାତରେ, ହଂସ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଥିଲେ।
ନିର୍ଯଯୁଃ କାଶ୍ଚନ କ୍ରୁଦ୍ଧା ଜ୍ଵଲତ୍ତ୍ରିଶିଖପାଣଯଃ
ଅନ୍ୟ କିଛି ଯୋଗିନୀ କ୍ରୋଧରେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତ୍ରିଶୂଳ ହାତରେ ଧରି, ବାହାରି ଆସିଲେ।
ନିର୍ଜଗ୍ମୁରପରାଃ ସେନାସହିତାଃ ଶିଖିଵାହନୈଃ
ଅନ୍ୟ ଯୋଗିନୀମାନେ ସେନା ସହିତ, ମୟୂର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ବାହାରି ଗଲେ।
ନିଶ୍ଚକ୍ରମୁଃ ପରାସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମଧିରୁହ୍ଯାଧିକକ୍ରୁଧା
ଅନ୍ୟ ଯୋଗିନୀମାନେ ଅଧିକ କ୍ରୋଧରେ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ବାହାରି ଗଲେ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠଂତେ ତଥା ଵ୍ଯାଘ୍ରଵାହାଃ କୁଵଲଯତ୍ଵିଷଃ
ଏହିପରି, ନୀଳ କମଳ ପରି ଚମକୁଥିବା, ବାଘ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଯୋଗିନୀମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ରୋଷାରୁଣସହସ୍ରାକ୍ଷ୍ଯୋ ଵଲକ୍ଷଦ୍ଵିପଵାହନାଃ
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ହୋଇଥିବା, ହଜାର ଆଖି ଥିବା, କିଛି ଯୋଗିନୀ ବିବିଧ ଚିହ୍ନ ଥିବା ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵାରୂଢା ସମାପେତୁରେକାଃ ସୌଦାମିନୀନିଭାଃ ।। 1.3.2.19.
କିଛି ଯୋଗିନୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଚମକୁଥିବା, ଏକଠା ହେଲେ।
ତାଶ୍ଚ କୋଟିଚତୁଃଷଷ୍ଟିମସୁରାନାଶ୍ରମାଦ୍ବହିଃ
ସେହି କୋଟି ଚଉଷଠି ଲକ୍ଷ ଯୋଗିନୀ, ଅସୁର ଆଶ୍ରମର ବାହାରେ ଥିଲେ,
ତତଶ୍ଚ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରଦାନଵାନୀକଯୋର୍ମିଥଃ
ତାପରେ, ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଓ ଦାନବ ସେନା ମଧ୍ୟରେ,
ସାଯକୈର୍ଯୋଗିନୀମୁକ୍ତୈର୍ଦଲିତା ଦୈତ୍ଯମୌଲଯଃ
ଯୋଗିନୀମାନେ ଯାଉଥିବା ଅସ୍ତ୍ରରେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଗଲା।
ପ୍ରସସ୍ରୂ ରକ୍ତସରିତୋ ଲଗତ୍କୈଶିକଶୈଵଲାଃ
ରକ୍ତର ନଦୀ ବହିଗଲା, ତାହାର ଶାଳ ହେଉଛି କୈଶିକ ଘାସ।
ଵେତଣ୍ଡତୁଣ୍ଡାନ୍ଯାରୁହ୍ଯ ସୌଧାନିଵ ପିଶାଚିକାଃ
ପିଶାଚମାନେ ଗୃଧ୍ରର ଚୁଞ୍ଚ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ରାଜପ୍ରାସାଦ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
କପାଲୈର୍ଦୈତ୍ଯଵୀରାଣାମଘାସୁରସୃଗାସଵାନ୍
ଦାନବ ବୀରମାନଙ୍କର କପାଳରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଅସୁରମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ମଦ ଭରିଥିଲେ,
ପରିଜହ୍ରୁସ୍ତଥାଂତ୍ରାଣି କଂକୌଘାଃ ପାଶଶଂକଯା
ଗୃଧ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ଦଳରେ, ଅନ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ନେଲେ, ପାଶ ବୋଲି ଭାବି।
ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋନ୍ମୁକ୍ତମଂଦାରପ୍ରସଵାସଵୈଃ
ସିଦ୍ଧ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ।
ଵିରେଜୁର୍ଯୋଗିନୀମୁକ୍ତୈର୍ଦେହଲଗ୍ନୈର୍ଦ୍ଵିଷାଂ ହଯାଃ
ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଘୋଡାମାନେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ଲଗି ରହିଲା ।
ଦଂଡୈଃ କେଚିତ୍ପରେ ଶୂଲୈର୍ନିଶିତୈଃ କେଽପି ଶକ୍ତିଭିଃ 1.3.2.19.
କିଛି ଲୋକ ଦଣ୍ଡରେ ମାରିଲେ, ଅନ୍ୟେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବର୍ଚ୍ଛିରେ ଆଘାତ କଲେ, ଆଉ କିଛି ଲୋକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ରରେ ମାରିଲେ ।
ଯୋଗିନୀନାଂ ପରେ ଖଡ୍ଗୈର୍ଦଲିତା ଦାନଵେଶ୍ଵରାଃ
ଯୋଗିନୀମାନେ ତଳୱାରରେ ଦାନବମୁଖ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମୀ ସ୍ଵଯମୁପାଗମ୍ଯ ଵିହିତାଯୋଧନାଵଧୀତ୍
ବ୍ରାହ୍ମୀ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସି, ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ମାହେଶ୍ଵରୀ ତ୍ରିଶୂଲେନ ସୁଚିରଂ କୃତସଂଗରା
ମାହେଶ୍ୱରୀ ଦୀର୍ଘ ସଂଘର୍ଷ ପରେ ତିନିମୁହା ବର୍ଚ୍ଛିରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ଲୁଲାଵ କୌମାରୀ ଚିକ୍ଷୁରାସୁରମସ୍ତକମ୍
କୌମାରୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦାନବର ମୁଣ୍ଡକୁ ଫାଟିଦେଲେ ।
ବାଷ୍କଲସ୍ଯାଶୁ ଵାରାହୀ ମୁସଲେନାଲୁନାଚ୍ଛିରଃ
ବାଷ୍କଳର ମୁଣ୍ଡକୁ ବାରାହୀ ତାଙ୍କର ଗଦାରେ ଶୀଘ୍ର ଚାପିଦେଲେ ।
ଖ୍ଯାତଂ ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ନାମେଦଂ ତଯୋରେଵ ନିଦୂଷନାତ୍
ଯେଉଁ ନାମରେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ତାଙ୍କର ଅପମାନରୁ ହୋଇଛି ।
ପ୍ରଚଣ୍ଡଚାମରୌ ଵୀରୌ ମହାମୌଲିଂ ମହାହନୁମ୍
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଓ ଚାମରା, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧା, ବଡ଼ ମୁକୁଟ ଓ ମଜବୁତ ଜବା ଥିଲା ।