ଅଂଭୋଭିରଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵଂ ଜନନୀଚରଣଚ୍ଯୁତୈଃ
ମାଆଁଙ୍କର ପାଦରୁ ବହିଥିବା ପବିତ୍ର ଜଳରେ ନିଜକୁ ସ୍ନାନ କର।
ସଂନ୍ଯସ୍ତାଖିଲକର୍ମାପି ପିତୁର୍ଵଂଦ୍ଯୋ ହିମସ୍କରୀ 4.1.11.
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବାପାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ହିମକର।
ଇଦମେଵ ତପୋତ୍ଯୁଗ୍ରମିଦମେଵପରଂ ଵ୍ରତମ୍
ଏହିଠାରେ ଅତିଶୟ ତପସ୍ୟା ଅଛି; ଏହିଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରତ ଅଛି।
ମନ୍ଯେମାନ୍ଯୋ ନାଧମସ୍ଯ ତଥାନ୍ଯସ୍ଯ ଯଥା ଯୁଵାମ୍
ମୁଁ ଆଉ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ, ନିମ୍ନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ, ତୁମ୍ଭେ ଦୁଇଜଣ ଭଳି ଭାବି ନାହିଁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରସମଭ୍ଯେହି ମମୋତ୍ସଂଗେ ନିଷୀଦ ଭୋ
ଏ ଭାଇଶ୍ବାନର, ଆସ, ମୋ ଆଂକ ଉପରେ ବସ, ମୋ ଶିଶୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମୁନିନା ବାଲଃ ପିତ୍ରୋରାଜ୍ଞାମଵାପ୍ଯ ସଃ
ଏଭଳି ମୁନିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଶିଶୁ, ବାପାମାଆଁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ।
ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାସ୍ଯ ସର୍ଵାଂଗଂ ତାଲୁଜିହ୍ଵାଦ୍ଵିଜାନପି
ତା'ପରେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଂଗ, ତାଳୁ, ଜିହ୍ବା ଓ ଦାନ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଶିଵୌ ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷମୂର୍ଧ୍ଵୀଭୂତମୁଦଙ୍ମୁଖମ୍
ଶିବଙ୍କୁ, ଗଣମାନ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା, ସ୍ମରଣ କଲେ।
ତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵଂ ସମୋ ମାନେ ଯୋଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତାଂଗୁଲଃ
ଚଉଡ଼ା, ଉଚ୍ଚତା ଓ ସମତଳରେ ମାପିଲେ, ସେ ଏକଶଅଠ ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ।
ପଂଚସୂକ୍ଷ୍ମଃ ପଂଚଦୀର୍ଘଃ ସପ୍ତରକ୍ତଃ ଷଡୁନ୍ନତଃ
ପାଞ୍ଚଟି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପାଞ୍ଚଟି ଲମ୍ବା, ସାତଟି ଲାଲ, ଛଅଟି ଉଚ୍ଚ ଗୁଣ ଥିଲା।
ପଂଚଦୀର୍ଘାଣି ଶସ୍ଯାନି ଯଥାଦୀର୍ଘାଯୁଷୋସ୍ଯ ଵୈ
ପାଞ୍ଚଟି ଲମ୍ବା ଅଂଗ ଶୁଭ, କାରଣ ଏହା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଖାଏ।
ଗ୍ରୀଵାଜଂଘା ମେହନୈଶ୍ଚ ତ୍ରିଭିର୍ହ୍ରସ୍ଵୋଯମୀଡିତଃ 4.1.11.
ତାଙ୍କର ଗଳା, ଗୋଡ଼ ଓ ଲିଙ୍ଗ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ତିନି ଆଙ୍ଗୁଳ ଛୋଟ, ଯେପରି ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି।
ତ୍ଵକ୍କେଶାଂଗୁଲିଦଶନାଃ ପର୍ଵାଣ୍ଯଂଗୁଲିଜାନ୍ଯପି
ତାଙ୍କର ଚର୍ମ, କେଶ, ଆଙ୍ଗୁଳି, ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଆଙ୍ଗୁଳିରୁ ହୋଇଥିବା ଗଠିଅଂଶ ସମେତ—
ଵକ୍ଷଃ କୁକ୍ଷ୍ଯଲକଂ ସ୍କଂଧ କରଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ଷଡୁନ୍ନତମ୍
ଛାତି, ପେଟ, ପାଶ, କାନ୍ଧ, ହାତ ଓ ମୁହଁ—ଏହି ଛଅଟି ଉଚ୍ଚ।
ପାଣ୍ଯୋସ୍ତଲେ ଚ ନେତ୍ରାଂତେ ତାଲୁଜିହ୍ଵାଧରୌଷ୍ଠକମ୍
ହାତର ତଳ, ଆଖିର ଶେଷ, ତାଳୁ, ଜିହ୍ବା, ତଳ ଓଠ ଓ ଠୋଡ଼ରେ—
ଲଲାଟକଟିଵକ୍ଷୋଭିସ୍ତ୍ରିଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ଯଥାହ୍ଯସୌ
କପାଳ, କମର ଓ ଛାତିରେ, ସେ ତିନି ଦିଗରେ ଚଉଡ଼ା।
କମଠୀପୃଷ୍ଠକଠିନାଵକର୍ମକରଣୌ କରୌ
ତାଙ୍କର ହାତ ଖଡ଼ିଆ ପିଠି ଭଳି ଦୃଢ଼, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଉପଯୋଗୀ।
ଅଚ୍ଛିନ୍ନା ତର୍ଜନୀଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ତଥା ରେଖାସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ତରଜନୀ ଅଖଣ୍ଡ ଏବଂ ସିଧା, ଏହିପରି ରେଖା ଦେଖାଯାଏ।
ପାଦୌ ସୁମାଂସଲୌ ରକ୍ତୌ ସମୌ ସୂକ୍ଷ୍ମୌ ସୁଶୌଭନୌ
ତାଙ୍କର ପାଦ ଭଲ ମାଂସଳ, ଲାଲ, ସମାନ ଏବଂ ସୁକୁମାର, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର।
ସ୍ଵଲ୍ପାଭିଃ କରରେଖାଭିରାରକ୍ତାଭିଃ ସଦାସୁଖୀ
ତାଙ୍କର ହାତରେ କମ୍ ରେଖା ଅଛି, ସଦା ଲାଲ ରହେ, ସେ ସବୁବେଳେ ସୁଖୀ।
ଉତ୍କଂଟାସନଗୁଲ୍ଫାସ୍ଫିଗ୍ନାଭିରସ୍ଯାପି ଵର୍ତୁଲା
ତାଙ୍କର ଗୁଡ଼, ହାଠ, ପାଦ ତଳ ଓ ଉରୁ ସବୁ ଗୋଲାକାର ଅଟେ।
ଧାରୈକା ମୂତ୍ରଯତ୍ଯସ୍ମିନ୍ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତିନୀ ଯଦି 4.1.11.
ଯଦି ସେ ଏକ ଧାରାରେ, ଡାହାଣକୁ ଘୁରି ମୁତ୍ର ପ୍ରସ୍ରବଣ କରେ—
ଵିସ୍ତୀର୍ଣୌ ମାଂସଲୌ ସ୍ନିଗ୍ଧୌ ସ୍ଫିଚାଵସ୍ଯ ସୁଖୋଚିତୌ
ତାଙ୍କର କଟି ଚଉଡ଼ା, ମାଂସଳ, ମୃଦୁ ଏବଂ ସୁଖକୁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵଜ୍ରଚକ୍ରାବ୍ଜ ମତ୍ସ୍ଯକୋଦଂଡଦଂଡଭୃତ୍
ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ, ବଜ୍ର, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ, ମାଛ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଦଣ୍ଡର ଚିହ୍ନ ଅଛି।
ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଦଶନଶ୍ଚାଯଂ କରକଂବୁ ଶିରୋଧରଃ
ତାଙ୍କର ବତିସ ଦାନ୍ତ, ହାତ ଶଂଖ ଭଳି, ଗଳା କୁମ୍ଭ ଭଳି ଅଟେ।
ମଧୁପିଂଗଲନେତ୍ରୋଽସୌ ନୈନଂ ଶ୍ରୀସ୍ତ୍ଯଜତି କ୍ଵଚିତ୍
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମଧୁର ରଙ୍ଗର, ତାଙ୍କୁ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ଊର୍ଧ୍ଵରେଖାଂକିତପଦୋ ନିଃଶ୍ଵସନ୍ପଦ୍ମଗଂଧଵାନ୍
ତାଙ୍କର ପାଦ ଉପରକୁ ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସରେ ପଦ୍ମର ସୁଗନ୍ଧ ରହେ।
କିଂତୁ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ତଥାପି ସେ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତ୍ଵସୌ ଶିଶୁଃ
ସେଇ ଶିଶୁକୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଶଂକେଽସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶେଵର୍ଷେ ପ୍ରତ୍ଯୂହୋ ଵିଦ୍ଯୁଦଗ୍ନିତଃ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ତାଙ୍କର ବାରଷ ଛଉଁଟିଏ ବର୍ଷରେ ବିଜୁଳି କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରୁ ବିପଦ ଆସିପାରେ।