ଇଷ୍ଟଗନ୍ଧପ୍ରସୂନୌଘୈର୍ଵଵର୍ଷୁସ୍ତେ ଘନାଘନାଃ
ଅଭିଲାଷାନୁସାରେ, ମେଘମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ବର୍ଷା କଲେ ।
ପରିତଃ ସରିତଃ ସ୍ଵଚ୍ଛା ଭୂତାନାଂ ମାନସୈଃ ସହ
ଚାରିପାଖରେ, ପ୍ରକୃତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ନଦୀମାନେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନ ସହିତ ବହିଲା ।
ସତ୍ତ୍ଵାଃ ସତ୍ତ୍ଵସମାଯୁକ୍ତା ଵସୁଧାସୀଚ୍ଛୁଭା ତଦା 4.1.11.
ସେ ସମୟରେ, ଗୁଣବାନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଶୁଭ ଭୂମିକୁ ପୂରିଦେଲେ ।
ତିଲୋତ୍ତମୋର୍ଵଶୀରଂଭା ପ୍ରଭା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା ଶୁଭା
ତିଲୋତ୍ତମା, ଉର୍ବଶୀ, ରମ୍ଭା, ପ୍ରଭା ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭା—ଏହି ଶୁଭାଙ୍ଗନାମାନେ—
କ୍ଵଣତ୍କଂକଣ ପାତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା କରତଲଂ ମୁଦା
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ହସି ହସି ହାତ ତାଳି ମାରିଲେ, ତାଙ୍କର କଙ୍କଣ ଓ ପାତ୍ରର ଝଙ୍କାର ଶୁଣାଗଲା।
ଵଜ୍ରଵୈଦୂର୍ଯ ଦୀପାନି ହରିଦ୍ରା ଲେପନାନି ଚ
ହିରା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ରତ୍ନର ଦୀପ ଜଳିଥିଲା, ହଳଦୀ ଲେପ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ପଦ୍ମରାଗପ୍ରଵାଲାଖ୍ଯରତ୍ନକୁଂକୁମଵଂତି ଚ
ପଦ୍ମରାଗ ଓ ପ୍ରବାଳ ନାମକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଥିଲା, କୁଙ୍କୁମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରତ୍ନ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧର୍ଯଶ୍ଚ କିନ୍ନର୍ଯସ୍ତଥାଽମର୍ଯଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର ହଜାର ବିଦ୍ୟାଧରୀ, କିନ୍ନରୀ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗଂଧର୍ଵୋରଗଯକ୍ଷାଣାଂ ସୁଵାସିନ୍ଯଃ ଶୁଭସ୍ଵରାଃ
ଗାନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ଥିବା ଗୃହଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମରୀଚିରତ୍ରି ପୁଲହଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ କ୍ରତୁରଂଗିରାଃ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କ୍ରତୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଲୋମଶୋ ଲୋମଚରଣୋ ଭରଦ୍ଵାଜୋଥ ଗୌତମଃ
ଲୋମଶ, ଲୋମଚରଣ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ସଂଵର୍ତୋ ମତଂଗୋ ଭରତୋଂଶୁମାନ୍ 4.1.11.
ଜମଦଗ୍ନି, ସଂବର୍ତ୍ତ, ମତଙ୍ଗ, ଭରତ ଓ ଅଂଶୁମାନ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଋଷ୍ଯଶୃଂଗୋଥ ଦୁର୍ଵାସା ରୁଚିର୍ନାରଦତୁଂବୁରୂ
ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଦୁର୍ବାସା, ରୁଚି, ନାରଦ ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଶାଲଂକାଯନହାରୀ ତୌ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋଥଭାର୍ଗଵଃ
ଶାଳଙ୍କାୟନ, ହାରୀତ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଧୌମ୍ଯୋପମନ୍ଯୁଵତ୍ସାଦ୍ଯା ମୁନଯୋ ମୁନିକନ୍ଯକାଃ । ତଚ୍ଛାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଧନ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାନରାଶ୍ରମମ୍
ଧୌମ୍ୟ, ଉପମନ୍ୟୁ, ବତ୍ସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାନର ଆଶ୍ରମରେ ଏକଠି ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ବୃହସ୍ପତିଯୁତୋ ଦେଵୋ ଗରୁଡଵାହନଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହିତ, ଓ ଗରୁଡ଼ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବତା ଆସିଲେ।
ମହେଂଦ୍ରମୁଖ୍ଯା ଗୀର୍ଵାଣା ନାଗାଃ ପାତାଲଵାସିନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବମାନେ ଓ ପାତାଳରେ ବସୁଥିବା ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ସ୍ଥାଵରା ଜଂଗମଂ ରୂପଂ ଧୃତ୍ଵା ଯାତାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ସ୍ଥାବର ଓ ଚଳନଶୀଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଆସିଥିଲେ।
ଜାତକର୍ମ ସ୍ଵଯଂ ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯ ଦେଵଃ ପିତାମହଃ
ପିତାମହ ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ।
ଇତି ନାମ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଦେଯମେକାଦଶେହନି
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଥିବା ନାମ ଦେଲେ।
ଅଯମଗ୍ନିର୍ଗୃହପତିର୍ଗାର୍ହପତ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଯା ଵସୁଵିତ୍ତମଃ
ଏହିଅଟି ଅଗ୍ନି, ଗୃହର ସ୍ୱାମୀ, ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଧନୀ ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଗ୍ନେ ଗୃହପତେ ସ୍ଥିତ୍ଯା ପରାମପି ନିଦର୍ଶଯନ୍ 4.1.11.
ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୃହପତି, ତୁମେ ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରମାଣ କରୁଛ।
କୃତ୍ଵା ବାଲୋଚିତାଂ ରକ୍ଷାଂ ହରେଣ ହରିଣା ସହ
ହରିଙ୍କ ସହିତ, ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁ ପାଇଁ ଯେମିତି ରକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେହିପରି ରକ୍ଷା କରାଗଲା।
ଅହୋରୂପମହୋ ତେଜସ୍ତ୍ଵହୋ ସର୍ଵାଂଗଲକ୍ଷଣମ୍
ଅହୋ, କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ! ଅହୋ, କେତେ ତେଜ! ଅହୋ, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ କେତେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ!
ଅଥଵା କିମିଦଂ ଚିତ୍ରଂ ଶର୍ଵଭକ୍ତଜନେଷ୍ଵହୋ
କିମ୍ବା, ଏହିଥିରେ କଣ ଅପୂର୍ବ ଅଛି, ଶର୍ବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ?
ଇତି ସ୍ତୁଵଂତସ୍ତ୍ଵନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଜଗ୍ମୁଃ ସର୍ଵେ ଯଥାଗତମ୍
ଏଭଳି ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଅତଃ ପୁତ୍ରଂ ସମୀହଂତେ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମଵାସିନଃ
ଏହିକାରଣରୁ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପୁଅ ଆଶା କରନ୍ତି।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ଗୃହଂ ଶୂନ୍ଯମପୁତ୍ରସ୍ଯାର୍ଜନଂ ଵୃଥା
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଘର ଖାଲି; ପୁଅ ନଥିବାର ଧନ ବ୍ୟର୍ଥ।
ନ ପୁତ୍ରାତ୍ପରମୋ ଲାଭୋ ନ ପୁତ୍ରାତ୍ପରମଂ ସୁଖମ୍
ପୁଅଠାରୁ ବଡ଼ ଲାଭ କିଛି ନାହିଁ, ପୁଅଠାରୁ ବଡ଼ ସୁଖ କିଛି ନାହିଁ।
ଔରସଃ କ୍ଷେତ୍ରଜଃ କ୍ରୀତୋ ଦତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସୁତାସୁତଃ
ନିଜ ଦେହରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଜାୟା ଦ୍ୱାରା, କିଣିଥିବା, ଦିଆଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଯେପରି ମିଳିଥିବା—ଏଭଳି ପୁଅ, ପୁଅ ହେବା।