ଯାମୁନେଶଂ ଲାଂଗଲୀଶଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଵିଭୁମ୍
ୟାମୁନେଶ, ଲାଙ୍ଗଳୀଶ କିମ୍ବା ଶ୍ରୀବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ?
ଵ୍ଯାଘ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଵରାହେଶଂ ଵ୍ଯାସେଶଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱର, ବରାହେଶ, ବ୍ୟାସେଶ କିମ୍ବା ବୃଷଭଧ୍ୱଜ?
ସୋମେଶ୍ଵରଂ କିମିନ୍ଦ୍ରେଶଂ ସ୍ଵର୍ଲୀନଂ ସଂଗମେଶ୍ଵରମ୍
ସୋମେଶ୍ୱର, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରେଶ, ସ୍ୱର୍ଳୀନ କିମ୍ବା ସଙ୍ଗମେଶ୍ୱର?
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯେଶଂ ମହାଦେଵମୁପଶାଂତି ଶିଵଂ ତଥା
ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ୟେଶ, ମହାଦେବ, ଉପଶାନ୍ତି କିମ୍ବା ଶିବ?
ମିତ୍ରାଵରୁଣସଂଜ୍ଞଂ ଵା କିମେଷାମାଶୁପୁତ୍ରଦମ୍
କିମ୍ବା ମିତ୍ରାବରୁଣ ନାମକ, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଶୀଘ୍ର ପୁଅ ଦେଇଥାଏ?
ଆଜ୍ଞାତଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ତାଵତ୍ଫଲିତୋ ମେ ମନୋରଥଃ
ଜଣାଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଭୁଲିଯାଇଥିବା, ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଯାଇଛି।
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାଦ୍ଯସ୍ଯ ମନୋ ନିର୍ଵୃତିଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରେ ମନ ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ ।
ଦିଵାନିଶଂ ପୂଜନାର୍ଥଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରମ୍ 4.1.10.
ଦିନ ଓ ରାତି, ପୂଜା ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଷଣ୍ମାସାତ୍ସିଦ୍ଧିମଗମଦ୍ବହୁନୀରାଜନୈରିହ 4.1.10.
ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ବହୁ ଦୀପ ଆରତି କରି, ସେଠାରେ ସଫଳତା ଲାଭ କଲେ ।
ପଂଚଗଵ୍ଯାଶନୋ ମାସଂ ମାସଂ ଚାଂଦ୍ରାଯଣଵ୍ରତୀ 4.1.10.
ଯିଏ ଏକ ମାସ ଧରି ଗାଈର ପାଞ୍ଚଟି ପଦାର୍ଥ ଭୋଜନ କରେ, ଏବଂ ଏକ ମାସ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ରଖେ—
ଶବ୍ଦଂ ଗୃହ୍ଣାସ୍ଯଶ୍ରଵାସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଜିଘ୍ରେରଘ୍ରାଣସ୍ତ୍ଵଂ ଵ୍ଯଂଘ୍ରିରାଯାସି ଦୂରାତ୍ 4.1.10.
ତୁମେ କାନ୍ ଭାବେ ଶବ୍ଦ ଧର, ନାକ ଭାବେ ଗନ୍ଧ ନିଅ, ଏବଂ ତୁମେ ଦୂରରୁ ଦୃତ ପଦେ ଆସ ।
ଅଭିଲାଷାଷ୍ଟକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ତୋତ୍ରମେତତ୍ତ୍ଵଯେରିତମ୍ 4.1.10.
ଏହି ଆଠ ପ୍ରକାର ଶୁଭ ଆଶାର ସ୍ତୁତି ତୁମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛ ।
ଅବ୍ଦଂ ଜପ୍ତମିଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୁତ୍ରଦଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଏକ ବର୍ଷ ଯଦି ଜପ କରାଯାଏ, ପୁଅ ଦେଇଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ଶୃଣୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ସୁଭଗେ ଵୈଶ୍ଵାନରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମେ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣ ।
ଅଥ କାଲେନ ତଦ୍ଯୋଷିଦଂତର୍ଵତ୍ନୀ ବଭୂଵ ହ
ତାପରେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ ।
ତତଃ ପୁଂସଵନଂ ତେନ ସ୍ପଂଦନାତ୍ପ୍ରାଗ୍ଵିପଶ୍ଚିତା
ତାପରେ, ପୁଅ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପୁଂସବନ କ୍ରିୟା କଲେ ।
ସୀମନ୍ତୋଥାଷ୍ଟମେ ମାସି ଗର୍ଭରୂପସମୃଦ୍ଧିକୃତ୍
ଏହା ପରେ, ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ଗର୍ଭର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶ ପାଇଁ ସୀମନ୍ତ ସଂସ୍କାର କରାଗଲା ।
ଅଥାତଃ ସତ୍ସୁତାରାସୁ ତାରାଧିପ ଵରାନନଃ
ତାପରେ, ସେ ସଦ୍ଗୁଣୀ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ତାରାମଣ୍ଡଳର ନାୟକ—
ଅରିଷ୍ଟଂ ଦୀପଯନ୍ଦୀପ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵାରିଷ୍ଟଵିନାଶକୃତ୍
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅଶୁଭତା ଦୂର ହେଲା, ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ ନଶ୍ଟ ହେଲା ।
ସଦ୍ଯଃ ସମସ୍ତସୁଖଦୋ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵର୍ନିଵାସିନାମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ, ଭୂଲୋକ, ଭୁବର୍ଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଲେ ।
ଇଷ୍ଟଗନ୍ଧପ୍ରସୂନୌଘୈର୍ଵଵର୍ଷୁସ୍ତେ ଘନାଘନାଃ
ଅଭିଲାଷାନୁସାରେ, ମେଘମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ବର୍ଷା କଲେ ।
ପରିତଃ ସରିତଃ ସ୍ଵଚ୍ଛା ଭୂତାନାଂ ମାନସୈଃ ସହ
ଚାରିପାଖରେ, ପ୍ରକୃତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ନଦୀମାନେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନ ସହିତ ବହିଲା ।
ସତ୍ତ୍ଵାଃ ସତ୍ତ୍ଵସମାଯୁକ୍ତା ଵସୁଧାସୀଚ୍ଛୁଭା ତଦା 4.1.11.
ସେ ସମୟରେ, ଗୁଣବାନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଶୁଭ ଭୂମିକୁ ପୂରିଦେଲେ ।
ତିଲୋତ୍ତମୋର୍ଵଶୀରଂଭା ପ୍ରଭା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା ଶୁଭା
ତିଲୋତ୍ତମା, ଉର୍ବଶୀ, ରମ୍ଭା, ପ୍ରଭା ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭା—ଏହି ଶୁଭାଙ୍ଗନାମାନେ—
କ୍ଵଣତ୍କଂକଣ ପାତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା କରତଲଂ ମୁଦା
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ହସି ହସି ହାତ ତାଳି ମାରିଲେ, ତାଙ୍କର କଙ୍କଣ ଓ ପାତ୍ରର ଝଙ୍କାର ଶୁଣାଗଲା।
ଵଜ୍ରଵୈଦୂର୍ଯ ଦୀପାନି ହରିଦ୍ରା ଲେପନାନି ଚ
ହିରା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ରତ୍ନର ଦୀପ ଜଳିଥିଲା, ହଳଦୀ ଲେପ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ପଦ୍ମରାଗପ୍ରଵାଲାଖ୍ଯରତ୍ନକୁଂକୁମଵଂତି ଚ
ପଦ୍ମରାଗ ଓ ପ୍ରବାଳ ନାମକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଥିଲା, କୁଙ୍କୁମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରତ୍ନ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧର୍ଯଶ୍ଚ କିନ୍ନର୍ଯସ୍ତଥାଽମର୍ଯଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର ହଜାର ବିଦ୍ୟାଧରୀ, କିନ୍ନରୀ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗଂଧର୍ଵୋରଗଯକ୍ଷାଣାଂ ସୁଵାସିନ୍ଯଃ ଶୁଭସ୍ଵରାଃ
ଗାନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ଥିବା ଗୃହଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମରୀଚିରତ୍ରି ପୁଲହଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ କ୍ରତୁରଂଗିରାଃ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କ୍ରତୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।