ପ୍ରାଦାଚ୍ଚଂଦନପୁଷ୍ପାଦି ଧୂପଦୀପପ୍ରଦାଯିନୀ
ସେ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଧୂପ ଏବଂ ଦୀପ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ତତ୍ତଦ୍ଦିକ୍ଷୁ ଚ ଶକ୍ରାଦୀନ୍ଵଜ୍ରାଦୀଂଶ୍ଚ ଵିଧାନତଃ
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟମରେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
ପଂଚଵକ୍ତ୍ରାଣି ଚାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କୃତଚଂଡେଶ୍ଵରାର୍ଚନା
ସେ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜିଲେ ଏବଂ ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ।
ଶିଵାଗମୋକ୍ତଵିଧିନା ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିଭିଃ
ଶିବାଗମ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ପୂଜା କଲେ।
ପରିକଲ୍ପିତୋପଚାରା ଚ କଂଦମୂଲଫଲାଦିକୈଃ 1.3.2.18.
ସେ କନ୍ଦ, ମୂଳ, ଫଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠାଗ୍ରେଣ ତିଷ୍ଠଂତୀ ଗ୍ରୀଷ୍ଯେ ପଂଚାଗ୍ନିମଧ୍ଯତଃ
ଅଂଠିର ଟିପରେ ଦଢ଼ିଏ ଦଢ଼ିଏ, ସେ ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ତାପ ସହିଲେ।
ଵର୍ଷରାତ୍ରୀଷୁ ଧାରାଭିଃ ସହ ଵାରିଧରା ପୁନଃ
ବର୍ଷାରାତ୍ରିରେ, ମେଘ ସହିତ ଜଳଧାରା ମଧ୍ୟରେ ସେ ରହିଲେ।
ପାଣିପାଦେନ ପଦ୍ମାନି ମୁଖେନ ଚ କଲାନିଧିମ୍
ହାତ ପାଉଁରେ ପଦ୍ମ ତିଆରି କଲେ, ମୁହଁରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନୀଵାରବୀଜଦାନେନ ସା ମୃଗାନପ୍ଯପୋଷଯତ୍
ନିବାର ଧାନ ବିଜ ଦେଇ, ସେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ କଲେ।
କୃତାଲଵାଲସଲିଲୈଃ ସୁଵାଲାକଲଶାହୃତୈଃ
ସୁନ୍ଦର କଳଶରେ ଆଲଭାଳ ଫଳର ଜଳ ନେଇ, ସେ ସ୍ନାନ କରିଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ କୃତଵତୀ ଶୋଣଶୈଲଂ ଗିରୀଂଦ୍ରଜା
ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଶୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
ପଂଚାକ୍ଷରୀ ଜଜାପୈଷା ଶିଵସ୍ତୋତ୍ରାଣ୍ଯୁଦୈରଯତ୍
ସେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଅନୁଦିନମରୁଣାଚଲେଶ୍ଵରଂ ସା ପ୍ରଣତଵତୀ ଵିହିତପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଦ୍ଯୈଃ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଅରୁଣାଚଳ ପାହାଡ଼ର ଠାକୁରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାସନା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅଵଜ୍ଞାତସୁରାରାତିର୍ଵିଧ୍ଵଂସିତପୁରଂଦରଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଅବହେଳିତ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହରକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେଇଥିଲେ।
ସର୍ଵଲୋକଜଯୀ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରଭଯାଵହଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜିତିଥିବା, ସିଦ୍ଧ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ସେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣାନାମପି ଶାପାନାମପ୍ଯଗୋଚରତାଂ ଗତଃ
ଏହିଅପରି ତୀବ୍ର ଶାପ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଦୂଷକୋ ମୁନିପତ୍ନୀନାଂ ଧର୍ମମାର୍ଗୋପଘାତକଃ
ମୁନିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରି, ଧର୍ମର ପଥକୁ ବାଧା ଦେଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଵଶ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ ଇଵାପରଃ
ସେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଦାସ ଥିଲେ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ପରି ଅନ୍ୟ ଜଣେ।
ତତଃ ସା ତାପସୀଵେଷଧାରିଣୀ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରତି
ତାପସୀ ପରି ଅବତାର ନେଇ, ସେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଅରାରୁ ଭୀଷଣେ ଭୀରୋ ନିଵସସ୍ଯତ୍ର କିଂ ଵନେ
ସେ କହିଲେ: 'ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ କାହିଁକି ରହୁଛ?'
କିମର୍ଥଂ ଵାଦ୍ଯ ଚିତ୍ତଂ ତେ ଯୌଵନେ ଭୋଗନିଃସ୍ପୃହମ୍
'ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ତୁମ ମନ କାହିଁକି ଭୋଗରେ ଅସ୍ପୃହା?'
ହଂସତୂଲମଯୀଂ ଶଯ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତାମଯଵିତାନିକାମ୍
'ହଂସର ପାଖରେ ତିଆରି ଶୟ୍ୟା, ମୁକ୍ତାର ଛାତା—'
ତପୋଜଡୋ ମୃଡୋ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପ୍ରାଗେଵାସ୍ତି ତ୍ଵଯୋଜ୍ଝିତଃ 1.3.2.19.
'ଭଲ ଭାଗ୍ୟରେ, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ତପସ୍ୟାର ଜଡତାକୁ ଛାଡିଦେଇଛ, ମୃଦୁ ହୃଦୟବନ୍ତୀ।'
କିଂ ତୁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯନାଥୋଽସ୍ତି ମହିଷୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
'କିନ୍ତୁ ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଦାନବମାନଙ୍କର ରାଜା ମହିଷ ଅଛନ୍ତି।'
କିଂ ନିହ୍ନଵେନ ନନ୍ଵେଷ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ଚିରାତ୍ପ୍ରଭୁଃ
'କାହିଁକି ଲୁଚାଉଛ? ନିଶ୍ଚୟ, ସେ ପ୍ରଭୁ ଏହା ସବୁ ଏବେ ଶୁଣିଛନ୍ତି।'
ଇତ୍ଯତ୍ଯଂତଵିରୁଦ୍ଧଂ ତାଂ ବ୍ରୁଵାଣାମସମଂଜସମ୍
ଏଭଳି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଚିତ ଓ ବିପରୀତ ଭାବରେ କହିଥିଲେ—
ସା ଚାତିରୋଷେଣ କୃତପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦୈତ୍ଯରୂପିକା
ଦାୟିତ୍ୟ ରୂପରେ ଥିବା ସେ, ଅତି କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ।
ସୋଽପି ତତ୍ସର୍ଵମାକର୍ଣ୍ଯ ରୁଷାତୀଵାରୁଣେକ୍ଷଣଃ
ସେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସବୁ ଶୁଣି, ରାଗରେ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହେଲେ—
ସ୍ଯନ୍ଦନୈର୍ଦ୍ଵିରଦୈରଶ୍ଵୈଃ ପତ୍ତିଭିଶ୍ଚ ସମଂତତଃ
ଚାରିପାଖରେ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ସେନା ସହିତ—
କ୍ଷ୍ଵେଲିତୈର୍ଵାଦ୍ଯଘୋଷୈଶ୍ଚ ନଭଃ ସ୍ଫୁଟଦିଵାଭଵତ୍
ତୁରୀ, ଢୋଲର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଫାଟିଯିବା ପରି ଲାଗିଲା।