ନ ଦରିଦ୍ରା ନ ଚ ଦୁଃଖାର୍ତା ନ ଵ୍ଯାଧି ପରିପୀଡିତାଃ
ଏଠାରେ କେହି ଦରିଦ୍ର ନାହିଁ, କେହି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ନାହିଁ, ଏବଂ କେହି ରୋଗରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗ କରୁନାହିଁ।
ସଂକ୍ରମେଷୁ ନ ଯୈର୍ଦତ୍ତଂ ନ ସ୍ନାତଂ ତୀର୍ଥଵାରିଷୁ 4.1.9.
ଯେମାନେ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ ଦାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିନାହାନ୍ତି—
ତେ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ପ୍ରତିଦ୍ଵାରଂ ଵିହୀନ ନଯନାନନାଃ
ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁହଁ ବିହୀନ।
ସମଂ କୃଷ୍ଣଲକେନାପି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କାଂଚନଂ କୃତୀ
ଯେ କୌଣସି ଏକ କଳା ଧାନ ଗୁଡିକିମ୍ବା ସୁନା ଭକ୍ତିରେ ଦାନ କରେ—
ସର୍ଵଂ ଗଂଗାସମଂ ତୋଯଂ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମସମା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଜଳ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସମାନ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ।
ଦତ୍ତଂ ଜପ୍ତଂ ହୁତଂ ସ୍ନାତଂ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ସଦନୁଷ୍ଠିତମ୍
ଯେ କିଛି ଦାନ, ଜପ, ହୋମ କିମ୍ବା ସ୍ନାନ ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ କରାଯାଇଥାଏ—
ରଵିଵାରେ ସଂକ୍ରମଶ୍ଚେଦୁପରାଗୋଽଥଵାଭଵେତ୍
ଯଦି ସଂକ୍ରାନ୍ତି ରବିବାରରେ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ହୁଏ—
ଭାନୁଵାରୋ ଯଦା ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ସପ୍ତମ୍ଯାମଥ ଜାଯତେ
ଯେବେ ରବିବାର ଷଷ୍ଠୀ କିମ୍ବା ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ପଡ଼େ—
ହଂସୋ ଭାନୁଃ ସହସ୍ରାଂଶୁସ୍ତପନସ୍ତାପନୋ ରଵି
ସେ ହଁସ, ଭାନୁ, ସହସ୍ରାଂଶୁ, ତାପନ, ତାପନ, ରବି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ତା ମାର୍ତଂଡୋ ମିହିରୋଂଽଶୁମାନ୍
ବିଶ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱକର୍ତ୍ତା, ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ମିହିର, ଅଂଶୁମାନ—
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମା ସପ୍ତହଯୋ ଭାସ୍କରୋ ହସ୍କରଃ ଖଗଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସାତଟି ଅଶ୍ୱ ଥିବା, ଭାସ୍କର, ହସ୍କର, ଖଗ—
ତ୍ରିଲୋକେଶୋ ଲୋକସାକ୍ଷୀତମୋରିଃ ଶାଶ୍ଵତଃ ଶୁଚିଃ 4.1.9.
ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଲୋକର ସାକ୍ଷୀ, ଅମୋରି, ଶାଶ୍ୱତ, ଶୁଚି—
ଦ୍ଯୁମଣିର୍ହରିଦଶ୍ଵୋର୍କୋ ଭାନୁମାନ୍ଭଯନାଶନଃ
ଦ୍ୟୁମଣି, ହରିତ ଅଶ୍ୱ ଥିବା, ଓର୍କ, ଭାନୁ, ଭୟ ନାଶ କରିଥିବା—
ଏକଚକ୍ରରଥୋ ମିତ୍ରୋ ମଂଦେହାରିସ୍ତମିସ୍ରହା
ଏକ ଚକ୍ର ରଥ ଥିବା, ମିତ୍ର, ମଣ୍ଡେହ ଶତ୍ରୁ, ଅନ୍ଧାର ନାଶ କରିଥିବା—
ହେଲିକଶ୍ଚିତ୍ରଭାନୁଶ୍ଚ କଲିଘ୍ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଵାହନଃ
ହେଲିକ, ଚିତ୍ରଭାନୁ, କଳି ନାଶ କରିଥିବା, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା—
ଘର୍ମରଶ୍ମିର୍ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯଶ୍ଚଂଡାଂଶୁଃ କଶ୍ଯପାତ୍ମଜଃ
ତୀବ୍ର ରଶ୍ମି, ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ, ଚଣ୍ଡ ଅଂଶୁ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର—
ପ୍ରଣଵାଦି ଚତୁର୍ଥ୍ଯଂତୈର୍ନମସ୍କାର ସମନ୍ଵିତୈଃ
ଓଁ ଶବ୍ଦ ଓ ଚତୁର୍ଥୀ ବିଭକ୍ତିର ଅନ୍ତ, ନମସ୍କାର ସହିତ—
ଵିଗୃହ୍ଯ ପାଣିଯୁଗ୍ମେନ ତାମ୍ରପାତ୍ରଂ ସୁନିର୍ମଲମ୍
ଉଭୟ ହାତରେ ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ଧରି—
କରଵୀରାଦି କୁସୁମୈ ରକ୍ତଚଂଦନମିଶ୍ରିତୈଃ
କରବୀର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ସହିତ ମିଶାଇ,
ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯମନର୍ଘ୍ଯାଯ ସଵିତ୍ରେ ଧ୍ଯାନପୂର୍ଵକମ୍
ଧ୍ୟାନ କରିବା ପରେ, ଅମୂଲ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତିମଂତ୍ରଂ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦୁଦଯାସ୍ତମଯେ ରଵିମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ପ୍ରତି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୁର୍ଵନ୍ନରୋ ଜାତୁ ନ ଦରିଦ୍ରୋ ନ ଦୁଃଖଭାକ୍ 4.1.9.
ଏଭଳି କରୁଥିବା ଲୋକ କେବେ ଦରିଦ୍ର ହୁଏନାହିଁ, ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରେନାହିଁ।
ଵିନୌଷଧୈର୍ଵିନା ଵୈଦ୍ଯୈର୍ଵିନାପଥ୍ଯପରିଗ୍ରହୈଃ
ଔଷଧି, ଡାକ୍ତର ଓ ଖାଦ୍ୟ ନିୟମ ବିନା,
ଇତ୍ଯେକଦେଶଃ କଥିତୋ ଭାନୁଲୋକସ୍ଯ ସତ୍ତମ
ଏଭଳି ଭାନୁଲୋକ ବିଷୟର ଏକ ଅଂଶ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ସ୍ଵକର୍ଣଵିଷଯୀକୁର୍ଵନ୍ନିତିପୁଣ୍ଯକଥାମିମାମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ନିଜ କାନକୁ ପହଞ୍ଚାଏ,
ନ ଦରିଦ୍ରୋ ଭଵେତ୍କ୍ଵାପି ନାଧର୍ମେଷୁ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ସେ କେଉଁଠି ଦରିଦ୍ର ହେବେନାହିଁ, ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହେବେନାହିଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସତତଂ ଶ୍ରାଵ୍ଯମିଦମାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଖ୍ୟାନ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଠିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୃଣ୍ଵଂତୋଽଧ୍ଯାଯମୁତ୍ତମମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣି,
ନଯନାନଂଦସଂଦୋହଦାଯିନୀପୂରନୁତ୍ତମା
ଏହା ଚକ୍ଷୁରେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ଝରଣା ଦେଇଥାଏ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୂରଣ କରେ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଶିଵଶର୍ମନ୍ମହାଭାଗସୁତୀର୍ଥଫଲିତଦ୍ରୁମ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ଶିବଶର୍ମନ, ମହାଭାଗ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥିବା ବୃକ୍ଷ,