ଅନଂଗଲତିକା ଚାପି ତଥା ମଦନମୋହିନୀ
ଅନଙ୍ଗଲତିକା ଓ ମଦନମୋହିନୀ।
ଗ୍ରାଵଦ୍ରାଵା ତପୋଦ୍ଵେଷ୍ଟୀ ଚାରୁନାସା ସୁକର୍ଣିକା 4.1.9.
ଗ୍ରାବଦ୍ରାବା, ତପୋଦ୍ୱେଷ୍ଟୀ, ଚାରୁନାସା, ସୁକର୍ଣ୍ଣିକା।
ତପଃଶୁଲ୍କା ତୀର୍ଥଶୁଲ୍କା ଦାନଶୁଲ୍କା ହିମାଵତୀ
ତପଃଶୁଲ୍କା, ତୀର୍ଥଶୁଲ୍କା, ଦାନଶୁଲ୍କା, ହିମାବତୀ।
ଅଷ୍ଟାଗ୍ନିହୋମିକା ତଦ୍ଵଦ୍ଵାଜପେଯଶତୋଦ୍ଭଵା
ଅଷ୍ଟାଗ୍ନିହୋମିକା, ଏହିପରି ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଶତ ଶତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପ୍ସରାମାନେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନପ୍ସରୋଲୋକେ ଵସଂତ୍ଯନ୍ଯା ଅପିସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଏହି ଅପ୍ସରା ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବସନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯାଂବରା ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯା ଦିଵ୍ଯଗଂଧାନୁଲେପନାଃ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲଗାନ୍ତି।
କୃତ୍ଵା ମାସୋପଵାସାନି ସ୍ଖଲଂତି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯତଃ
ମାସିକ ଉପବାସ ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନରେ ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଇମା ଦିଵ୍ଯଭୋଗିନ୍ଯୋ ରୂପଲାଵଣ୍ଯସଂପଦଃ
ଏହିମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ଭରପୂର।
କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତାନି ସାଂଗାନି କାମିକାନି ଵିଧାନତଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି,
ପତିଵ୍ରତଧୃତା ନାର୍ଯୋ ବଲେନ ବଲିନା ଧୃତାଃ
ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଧାରିତ।
ଭର୍ତରି ପ୍ରୋଷିତେ ଯାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତାଃ ସଦା
ଯେଉଁମାନେ ପତି ବିଦେଶରେ ଥିବାବେଳେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତ ରଖନ୍ତି,
କୁସୁମାନି ସୁଗଂଧୀନି ସୁଵାସଂ ଚଂଦନଂ ତଥା 4.1.9.
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦିଆଯାଏ।
ପର୍ଣାନି ଋଜୁତାରାଣି ଜୀର୍ଣାନି କଠିନାନି ଚ
ସିଧା, ପୁରୁଣା ଓ କଠିନ ପତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ସୁଵାସୋପସ୍କରାଢ୍ଯାନି ନାଗଵଲ୍ଲ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସୁଗନ୍ଧି ଉପକରଣରେ ଭରପୂର, ନାଗବଲ୍ଲୀ ସହିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ବହୁକୌତୁକଵସ୍ତୂନି ସମର୍ଚ୍ଯଦ୍ଵିଜଦଂପତୀ
ଅନେକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ।
କିଂଵା ପ୍ରତିଵ୍ଯତୀପାତମେକସଂଵତ୍ସରାଵଧି
କିମ୍ବା, ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ।
କାମରୂପଧରୋ ଦେଵଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଵାଦିନୀ
ଯେଉଁ ଦେବତା ଇଚ୍ଛାମତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ କୁହାଯାଏ— 'ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ।'
କନ୍ଯାରୂପଧରାକାଚିଦ୍ଯାଭୁକ୍ତା କେନଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
କେହି କନ୍ୟା ରୂପ ଧାରଣ କରି, କେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କେହି ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତଦେଵ ଵୃତ୍ତଂ ଧ୍ଯାଯଂତୀ ନିଧନଂ ଯାତି କାଲତଃ
ସେ ଘଟଣାକୁ ମନେକରି, ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ।
ନିଦାନମପ୍ସରୋଲୋକସ୍ଯେତିଶୃଣ୍ଵନ୍ଦ୍ଵିଜାଗ୍ରଣୀଃ
ଏହିଠାରୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ବସୁଥିବା ଲୋକର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏହା ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଥା କଦଂବକୁସୁମଂ କିଂଜଲ୍କୈଃ ସର୍ଵତୋଵୃତମ୍
ଯେପରି କଦମ୍ବ ଫୁଲ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କେଶର ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥାଏ,
ଦୂରାଦ୍ରଵିଂ ସ ଵିଜ୍ଞାଯ ଧୃତତାମରସଦ୍ଵଯମ୍ 4.1.9.
ସେ ଦୂରରୁ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି, ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ଧରିଥାଏ।
ଵିଚିତ୍ରେଣୈକଚକ୍ରେଣ ସପ୍ତସପ୍ତିଯୁତେନ ଚ
ଅଦ୍ଭୁତ ଏକ ଚକ୍ର ଓ ସାତଟି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଏ।
ଅପ୍ସରୋମୁନିଗଂଧର୍ଵ ସର୍ପଗ୍ରାମଣି ନୈର୍ଋତୈଃ
ଅପ୍ସରା, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପମୁଖ୍ୟ ଓ ନିଶାଚରମାନେ ସହିତ।
ତସ୍ଯ ପ୍ରଣାମଂଦେଵୋପି ଭ୍ରୂଭଂଗେନାନୁମନ୍ଯ ଚ
ସେ ଦେବତା ଭୂର୍ଣ୍ଣି ଭଙ୍ଗିରେ ଶିବଶର୍ମାଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାରକୁ ଗୃହଣ କରିଲେ।
ପ୍ରକ୍ରାଂତେ ଦ୍ଯୁମଣୌ ଦୂରଂ ଶିଵଶର୍ମାତିଶର୍ମଵାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଶିବଶର୍ମା ଅତିଶୟ ପୁଣ୍ୟବାନ ହୋଇ, ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଶ୍ରୋତୁମାଚକ୍ଷାଥାଂ ମମାଗ୍ରତଃ
ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି; ଦୟାକରି ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ କହନ୍ତୁ।
ଶୃଣୁ ଦ୍ଵିଜ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ତ୍ଵଯ୍ଯକଥ୍ଯଂ ନ କିଂଚନ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ଲୁଚାଇବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ନିଯଂତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଯ ଏକଃକାରଣଂ ପରମ୍
ସେ ଏକା ଅଟୁଟ କାରଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିୟନ୍ତା।
ଆଵିର୍ଭାଵ ତିରୋଭାଵୌ ଯଦ୍ଭୂନର୍ତନଵର୍ତିନୌ
ଏହି ଜଗତର ନୃତ୍ୟରେ ଯେ ଉଦ୍ଭବ ଓ ଲୟ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକ ତାଙ୍କର।