ଲାଲାପିବେଚ ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତୀର୍ଥାସୁଷ୍ଠୀଵିନଂ(?) ନଯ 4.1.8.
ଯେଉଁଠି ଜଳପାନ କରିଥିବା, ଦେଖିବାକୁ କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥୁକିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନୋଁକୁ ଦୂରକୁ ନେଇଯିଅ।
ରସଵିକ୍ରଯିଣଂ ଵିପ୍ରମିକ୍ଷୁଯଂତ୍ରେ ପ୍ରପୀଡଯ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଦ୍ୟ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି ଓ ମଦ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଯନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେମାନୋଁକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।
ଗୋତିଲାଂଶ୍ଚ ତୁରଂଗାଂଶ୍ଚ ଵିକ୍ରେତାରଂ ଦ୍ଵିଜାଧମମ୍
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଗୋ, ତିଳ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ବିକ୍ରୟ କରେ, ସେ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ।
ମୁସଲୋଲୂଖଲେ ଵୈଶ୍ଯଂ କଂଡଯୈନଂ ପୁନଃପୁନଃ
ଯେ ବ୍ୟବସାୟୀ ମୁସଳ ଓ ଉଖଳ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେଠି ସେମାନୋଁକୁ ପୁନିପୁନି ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।
ଅଧୋମୁଖେ ଚ ନରକେ ଦୀର୍ଘଗ୍ରୀଵପ୍ରପୀଡ୍ଯ
ସେମାନୋଁକୁ ତଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ହୋଇଥିବା ନରକରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦମନ କର।
ଶୂଦ୍ରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଜେତାରଂ ଵୈଶ୍ଯଂ ବାହ୍ମଣମାନିନମ୍
ଯେ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜିତିଯାଏ, କିମ୍ବା ଯେ ବୈଶ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବ ଧରେ, ସେମାନେ ଦୋଷୀ।
ଲାକ୍ଷାଲଵଣମାଂସାନାଂ ସତୈଲଵିଷସର୍ପିଷାମ୍
ଯେମାନେ ଲାଖ, ଲୁଣ, ମାଂସ, ତେଲ, ବିଷ କିମ୍ବା ଘିଅ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୋଷୀ।
ପାଶପାଣେକଶାପାଣେ ବଦ୍ଧ୍ଵୈତାଂଶ୍ଚରଣେଦୃଢମ୍
ଏମାନୋଁକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପାଦରେ ଦଉଡ଼ି କିମ୍ବା ଶୃଙ୍ଖଳା ଦେଇ ବାନ୍ଧିଦିଅ।
ଇମାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଶ୍ଲେଷଯାଶୁ ପୁଂଶ୍ଚଲୀଂ କୁଲକଲ୍ମଷାମ୍
ଏହି ଅସତୀ ଓ ପରିବାରକୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।
ସ୍ଵଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ନିଯମଂ ଯସ୍ତ୍ଯଜେଦଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଯିଏ ନିଜେ ନିୟମ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ଦୋଷୀ।
ଇତ୍ଯାଦିଜଲ୍ପନ୍ଦୁର୍ଵୃତ୍ତୈଃ ଶ୍ରୂଯତେ ଦୂରତୋ ଯମଃ 4.1.8.
ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଯମ ଶୁଣନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯେ ପ୍ରଜାଃ ପାଲଯଂତୀହ ପୁତ୍ରାନେଵ ନିଜୌରସାନ୍
ଯେମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ଚ ଯଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଽନୁତିଷ୍ଠଂତି ନିଜାଂ କ୍ରିଯାମ୍
ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି—
ନୈଵ ଦୀନୋ ନ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତୋ ନାପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତୋ ନ ଶୋକଭାକ୍
ସେଠି କେହି ଦୁଃଖୀ ନୁହଁନ୍ତି, କେହି ଦୁଷ୍ଟ ନୁହଁନ୍ତି, କେହି ଅପଦ୍ରବ୍ୟସ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, କେହି ଶୋକରେ ନୁହଁନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ଵଧର୍ମ ନିରତାଃ ସଦା
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ନିଜ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ।
ଉଶୀନରଃ ସୁଧନ୍ଵା ଚ ଵୃଷପର୍ଵା ଜଯଦ୍ରଥଃ
ଉଶୀନର, ସୁଧନ୍ୱା, ବୃଷପର୍ବା ଓ ଜୟଦ୍ରଥ—
ଯୁଵନାଶ୍ଵୋ ଦଂତଵକ୍ତ୍ରୋ ନାଭାଗୋ ରିପୁମଂଗଲଃ
ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ର, ନାଭାଗ ଓ ରିପୁମଙ୍ଗଳ—
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ରାଜାନୋ ନୀତିଵର୍ତିନଃ
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ରାଜା ନୀତିରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ଦାମୋଦରାଚ୍ଯୁତ ଜନାର୍ଦନ ଵାସୁଦେଵ ତ୍ଯାଜ୍ଯା ଭଟାଯ ଇତି ସଂତତମାମନଂତି
ଦାମୋଦର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ବାସୁଦେବ ନାମଗୁଡିକୁ ସେମାନେ ସଦା ପୁନଃପୁନଃ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ କହନ୍ତି — 'ଯୋଧା ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।'
ଗଂଗାଧରାଂଧକରିପୋ ହରନୀଲକଂଠ ଵୈକୁଂଠ କୈଟଭରିପୋ କମଠାବ୍ଜପାଣେ 4.1.8.
ଗଙ୍ଗାଧର, ଅନ୍ଧକାରର ଶତ୍ରୁ, ହର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ବୈକୁଣ୍ଠ, କୈଟଭକୁ ହତ କରିଥିବା, କମଳ ହସ୍ତ ଧରିଥିବା କମଠ।
ଇତ୍ଥଂ ଦ୍ଵିଜେଂଦ୍ର ନିଜଭୃତ୍ଯଗଣାନ୍ସଦୈଵ ସଂଶିକ୍ଷଯେଦଵନିଗାନ୍ସ ହି ଧର୍ମରାଜଃ 4.1.8.
ଏଭଳି, ଦ୍ୱିଜେନ୍ଦ୍ର, ଧର୍ମରାଜା ସେ ନିଜ ଭୃତ୍ୟମାନେ ଓ ଦେଶର ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସଦା ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶୃଣ୍ଵନ୍କଥାଂ ରମ୍ଯାଂ ଶିଵଶର୍ମାପ୍ରିଯେଽନଘାମ
ଏଭଳି ରମ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବା ସମୟରେ, ଶିବଶର୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ଅପରାଧହୀନ।
କା ଇମା ରୂପଲାଵଣ୍ଯ ସୌଭାଗ୍ଯନିଧଯଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିଏ, ଯେଉଁମାନେ ରୂପ, ଲାବଣ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର?
ଗୀତଜ୍ଞା ନୃତ୍ଯକୁଶଲା ଵାଦ୍ଯଵିଦ୍ଯା ଵିଚକ୍ଷଣାଃ
ସେମାନେ ଗୀତ ଜାଣନ୍ତି, ନୃତ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ, ଓ ବାଦ୍ୟ ଚାଲାଇବାରେ ଦକ୍ଷ।
କାମକେଲିକଲାଭିଜ୍ଞା ଦ୍ଯୂତଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦାଃ
ସେମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୀଡାର କଳାରେ ଦକ୍ଷ, ଓ ଦ୍ୟୁତ ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ।
ନାନାଦେଶ ଵିଶେଷଜ୍ଞା ନାନାଭାଷା ସୁକୋଵିଦାଃ
ସେମାନେ ନାନା ଦେଶର ବିଶେଷତା ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ନାନା ଭାଷାରେ ଦକ୍ଷ।
ଲୀଲାନର୍ମସୁସାଭିଜ୍ଞାଃ ସୁପ୍ରଲାପେଷୁ ପଂଡିତାଃ
ସେମାନେ ଲୀଳା ଓ ମଜାର କ୍ରୀଡାରେ ପ୍ରବୀଣ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଆଲୋଚନାରେ ପଣ୍ଡିତ।
ନିର୍ମଥ୍ଯମାନାତ୍କ୍ଷୀରୋଦାତ୍ପୂର୍ଵମପ୍ସରସସ୍ତ୍ଵମୂଃ
ଏହି ଅପ୍ସରାମାନେ ପୂର୍ବରୁ କ୍ଷୀରସାଗର ମଥନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ଉର୍ଵଶୀ ମେନକା ରଂଭା ଚଂଦ୍ରଲେଖା ତିଲୋତ୍ତମା
ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା, ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖା, ତିଲୋତ୍ତମା।
ଅଲଂବୁଷା ଗୁଣଵତୀ ସ୍ଥୂଲକେଶୀ କଲାଵତୀ
ଅଲମ୍ବୁଷା, ଗୁଣବତୀ, ଷ୍ଠୂଳକେଶୀ, କଳାବତୀ।