ଧର୍ମ୍ଯାଣ୍ଯେଵ ଵଚାଂସ୍ଯସ୍ଯ ମନଃ ପ୍ରୀତିକରାଣି ଚ ।। 4.1.8.
ତାଙ୍କର କଥା ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମମୟ, ମନକୁ ଖୁସି ଦେଇଥିଲା।
ପୁରୀ ସଂଯମନୀ ସେଯମତୀଵ ଶୁଭଲକ୍ଷଣା
ଏହି ସଂୟମନୀ ପୁରୀ ବହୁତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଭରିଥିବା ଏକ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ସହର।
ଯମରୂପଂ ଵର୍ଣଯଂତି ମର୍ତ୍ଯଲୋକେଽନ୍ଯଥା ଜନାଃ
ମଣିଷମାନେ ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ ଯମଙ୍କର ରୂପକୁ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।
କେନ ପଶ୍ଯଂତ୍ଯମୁଂ ଲୋକଂ ନିଵସଂତି ତଥାତ୍ର କେ
କିଏ କେମିତି ସେଇ ଲୋକକୁ ଦେଖିପାରେ, ଏବଂ ସେଠାରେ କିଏ ବସିଥାଏ?
ଧର୍ମମୂର୍ତିଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯୈଵ ନିଃଶଂକୈଃ ପୁଣ୍ଯରାଶିଭିଃ
ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ୱଭାବତଃ ନିର୍ଭୟ ପୁଣ୍ୟମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥାଏ।
ଅଯମେଵ ହି ପିଂଗାକ୍ଷଃ କ୍ରୋଧରକ୍ତାଂତଲୋଚନଃ
ଏହିଏ ସେ ପିଙ୍ଗଳ ଚକ୍ଷୁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ଥିବା।
ଊର୍ଧ୍ଵକେଶୋଽତିକୃଷ୍ଣାଂଗଃ ପ୍ରଲଯାଂବୁଦନିଃସ୍ଵନଃ
ତାଙ୍କର କେଶ ଉପରକୁ ଦାଡ଼ିଛି, ଦେହ ଗାଢ଼ କଳା, ଏବଂ ସ୍ୱର ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନା କରେ।
ଆନଯୈନଂ ପାତଯୈନଂ ବଧାନାମୁଂଚ ଦୁର୍ଦମ
ତାଙ୍କୁ ଆଣ; ତଳେ ପକା; ବାନ୍ଧ; ସେ ଅବଶ ନୁହେଁ, ଛାଡିଦେ।
ଆତାଡଯୈନଂ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତଂ ଧୃତ୍ଵା ପାଦୌ ଶିଲାତଲେ
ଏହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ମାଡ଼; ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି ପାଥର ଉପରେ ରଖ।
ଏତସ୍ଯ ଗଲ୍ଲାଵୁତ୍ଫୁଲ୍ଲୌ କ୍ଷୁରେଣାଶୁଵି ପାଟଯ
ତାଙ୍କର ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଗାଲକୁ ଛୁରୀରେ ତୁରନ୍ତ ଚିର।
ଵିଦାରଯାସ୍ଯ ମୂର୍ଧାନଂ କରପତ୍ରେଣ ଦାରୁଵତ୍ 4.1.8.
ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଧାର ଥିବା ପାତରେ କାଠ ଭଳି ଫାଟିଦେ।
ପରଦାରପ୍ରସୃମରଂ କରଂ ଛିଂଧ୍ଯସ୍ଯ ପାପିନଃ
ଏହି ପାପୀ ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଛୁଇଁଛି, ତାଙ୍କର ହାତ କାଟିଦେ।
ସୂଚୀଭୀ ରୋମକୂପେଷୁ ତନୁଂ ଵ୍ଯଧିହି ସର୍ଵତଃ
ତାଙ୍କର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ରୋମଛିଦ୍ରକୁ ସୁଇ ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର କର।
ପରଦାରମୁଖାଘ୍ରାତୁର୍ମୁଖେ ନିଷ୍ଠୀଵଯାସ୍ଯ ହି
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଘ୍ରାଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମୁହଁରେ ଥୁ spit ଦେ।
ଭର୍ଜଯୈନଂ ଚଣକଵତ୍ତପ୍ତଵାଲୁକ କର୍ପରୈଃ
ତାଙ୍କୁ ଚଣା ପରି ତପ୍ତ ବାଲୁକା ଓ ଭାଙ୍ଗା ମାଟିର ଭାଣ୍ଡରେ ପୋଡ଼।
ଦୋଷାରୋପଂ ସଦାକର୍ତୁରଦୋଷେ କ୍ରୂରଲୋଚନ
ହେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିଅଳି, ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଯିଏ ଦୋଷ ଦେଉଛି, ସେଠି ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦିଅ।
ଅଦତ୍ତପରଵସ୍ତୂନାଂ ଗୃହ୍ଣତଃ କରପଲ୍ଲଵମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜିନିଷ ଅନୁମତି ଛଡ଼ା ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହାତକୁ ଧର।
ଅପଵାଦଂ ଗୁରୋର୍ଵକ୍ତୁର୍ନିଂଦାକର୍ତୁଃ ସୁପର୍ଵଣାମ୍
ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେଂକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।
ପରମର୍ମ ସ୍ପୃଶଶ୍ଚାସ୍ଯ ପରଚ୍ଛିଦ୍ରପ୍ରକାଶିତୁଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଖୋଲାସା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଅ।
ଅନ୍ଯେ ନ ଦୀଯମାନେ ସ୍ଵେ ନିଷେଦ୍ଧୁଃପାପକାରିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜର ଜିନିଷ ଦେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି—
ଦେଵସ୍ଵଭୋକ୍ତୁଃ କ୍ରୋଡାସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵସ୍ଯଭୋଜିନଃ 4.1.8.
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତି ଉପଭୋଗ କରେ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜିନିଷ ଖାଏ—
ନ ଦେଵାର୍ଥେ ନ ଵିପ୍ରାର୍ଥେ ନାତିଥ୍ଯର୍ଥେ ପଚେତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଅତିଥିଙ୍କ ପାଇଁ ରନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଗ୍ରାସ୍ଯ ଶିଶୁହଂତାରମମୁଂ ଵିଶ୍ରଂଭଘାତିନମ୍
ହେ ବିନାଶକ, ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଧରିଛି, ଶିଶୁମାନେଂକୁ ମାରେ କିମ୍ବା ଭରସା ଭଙ୍ଗ କରେ—
ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଂ ଚାଂଧତାମିସ୍ରେ ସୁରାପଂ ପୂଯଶୋଣିତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ପୁୟ ଓ ରକ୍ତ ଖାଉଥିବା, ଏମିତି ଅନ୍ଧକାରରେ—
ତତ୍ସଂସର୍ଗିଣମାଵର୍ଷମସିପତ୍ରଵନେ ତଥା
ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ତଳୱାରିଆ ପତ୍ର ଜଙ୍ଗଲରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଆପ୍ଲୁତ୍ଯାପ୍ଲୁତ୍ଯ ଦୁର୍ଦଂଷ୍ଟ୍ରକାକୋଲୈର୍ଲୋହତୁଂଡକୈଃ
ବାରମ୍ବାର ଡୁବି ଡୁବି, ଭୟଙ୍କର ଦାତ ଓ ଲୋହା ଠୁଣ୍ଡି ଥିବା କୁକୁରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିରିଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଂ ଗୋଘ୍ନଂ ଚ ମିତ୍ରଘ୍ନଂ କୂଟଶାଲ୍ମଲିପାଦପେ
ସ୍ତ୍ରୀ ହନ୍ତା, ଗାଈ ହନ୍ତା କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁ ହନ୍ତା, ସେମାନେ ଭୁଲ ଶାଲମଳୀ ଗଛରେ ବାନ୍ଧାଯାଉନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଚମସ୍ଯ ଚ ସଂଦଂଶୈସ୍ତ୍ରୋଟଯ ତ୍ଵଂ ମହାଭୁଜ
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ଚମଡ଼କୁ ଲୋହାର କଟାରି ଦ୍ୱାରା ଫାଟିଦିଅ।
ଜ୍ଵାଲାକୀଲେ ମହାଘୋରେ ନରକେଽମୁଂ ନି ପାତଯ
ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଜ୍ୱାଳାର ଶଳାରେ ଗାଡ଼ି ଫେଙ୍କିଦିଅ।
କାଲକୂଟେ ଚ ଗରଦଂ କୂଟସାକ୍ଷ୍ଯାଭିଵାଦିନମ୍
କାଳକୂଟ ନରକରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବିଷ ଦିଅ।