ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନ୍ଯନେକାନି ଲୋଲମାଯୁଶ୍ଚଲଂ ମନଃ
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଜୀବନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ମନ ଚଞ୍ଚଳ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ଚ ପୁରୀଂ ଗତ୍ଵା ସରଯୂମଵଗାହ୍ଯ ଚ
ସେ ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଯାଏ ଏବଂ ସରୟୂ ନଦୀରେ ନିମଜ୍ଜନ କରେ।
ପଂଚରାତ୍ରମୁଷିତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପରିଭୋଜ୍ଯ ଚ
ପାଞ୍ଚ ରାତି ରହି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ।
ସିତାଽସିତେ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠେ ଯତ୍ରାସ୍ତାଂ ସୁରଦୁର୍ଲଭେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧଳା ଓ କଳା ନଦୀମାନେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ, ଅଛନ୍ତି।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଜାପତେଃ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦମଯଂତୀଂ କଲିଂ କାଲଂ କଲିଂଦତନଯାଂ ଶୁଭାମ୍
ଦମୟନ୍ତୀ, କଳି, କାଳ ଏବଂ କଳିନ୍ଦ ପୁତ୍ରୀ ଶୁଭା ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଯାଗେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯାଗମିତି ଗୀଯତେ
ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ପ୍ରୟାଗ ଭାବେ କହାଯାଏ।
ଯତ୍ର ସ୍ଥିତଃ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛୂଲଟଂକୋ ମହେଶ୍ଵରଃ 4.1.7.
ଯେଉଁଠାରେ ମହେଶ୍ୱର ନିଜେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି ଉଭା ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଽକ୍ଷଯ୍ଯଵଟୋଽପ୍ଯସ୍ତି ସପ୍ତପାତାଲମୂଲଵାନ୍
ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଯାହାର ମୂଳ ସପ୍ତ ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵଟରୂପଧୃକ୍
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସେଠି ବଟବୃକ୍ଷ ରୂପେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଯତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵୈକୁଂଠାଦେତ୍ଯ ମାନଵାନ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ନିଜେ ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ମାନବମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତିଭିଃ ପରିପଠ୍ଯେତେ ସିତାଽସିତ ସରିଦ୍ଵରେ
ଧଳା ଓ କଳା ନଦୀମାନେ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ଶିଵଲୋକାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦୁମାଲୋକଵରାତ୍ପୁନଃ ତପୋଜନମହର୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଲୋକଵାସିନଃ
ଶିବଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ, ଉମାଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ଓ ତପୋଲୋକ, ଜନଲୋକ, ମହର୍ଲୋକ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଚଲା ହିମଵନ୍ମୁଖ୍ଯାଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷାଦଯୋ ନଗାଃ
ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଭଳି ଚାହିଦା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଗଛମାନେ ପର୍ବତ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଦିଗଂଗନାଃ ପ୍ରାର୍ଥଯଂତି ଯତ୍ପ୍ରଯାଗାନିଲାନପି
ଦିଗ୍ଦେବୀମାନେ ପ୍ରୟାଗର ପବନକୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵମେଧାଦିଯାଗାଶ୍ଚ ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ରଜଃ ପୁନଃ
ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଡ଼ ଜ୍ଞର ଫଳକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟାଗର ଧୂଳି ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ମଜ୍ଜାଗତାନି ପାପାନି ବହୁଜନ୍ମାର୍ଜିତାନ୍ଯପି 4.1.7.
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ଏବଂ ହୃଦୟର ଗଭୀରରେ ଥିବା ପାପ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ନାନ କରି ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଧର୍ମତୀର୍ଥମିଦଂ ସମ୍ଯଗର୍ଥତୀର୍ଥମିଦଂ ପରମ୍
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଧର୍ମର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଧନର ପ୍ରମୁଖ ତୀର୍ଥ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦି ପାପାନି ତାଵଦ୍ଗର୍ଜଂତି ଦେହିଷୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ଦେହୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେଯାଏଁ ଉଚ୍ଚ୍ୱାସିତ ହୁଏ।
ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯଂତି ସୂରଯଃ
ମୁନିମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ସରସ୍ଵତୀ ରଜୋ ରୂପା ତମୋରୂପା କଲିଂଦଜା
ସରସ୍ୱତୀ ଧୂଳିର ରୂପ ଓ କଳିନ୍ଦଜା ଅନ୍ଧକାରର ରୂପ।
ଇଯଂ ଵେଣୀହି ନିଃଶ୍ରେଣୀ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵର୍ତ୍ମଯାସ୍ଯତଃ
ଏହି ବେଣୀ ନିର୍ବାରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗତିର ଏକ ପଥ।
କାଶୀତି କାଚିଦବଲା ଭୁଵନେଷୁ ରୂଢା ଲୋଲାର୍କ କେଶଵଵିଲୋଲଵିଲୋଚନା
କାଶୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଖେଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ କେଶବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥିର।
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ତୀର୍ଥରାଜପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ତୀର୍ଥୈଃ ସଂସେଵିତସ୍ଯ ଚ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ତୀର୍ଥରାଜ ପ୍ରୟାଗ—
ପାପିନାଂ ଯାନି ପାପାନି ପ୍ରସହ୍ଯ କ୍ଷାଲିତାନ୍ଯହୋ
ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ ଜବରଦସ୍ତି ଧୋଇଯାଏ—ଏ କି ଅଦ୍ଭୁତ!
ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଶିଵଶର୍ମା ଦ୍ଵିଜଃ ସୁଧୀଃ
ପ୍ରୟାଗର ଗୁଣ ଜାଣି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିବଶର୍ମା—
ପ୍ରଵେଶ ଏଵ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ଦେହଲିଵିନାଯକମ୍ 4.1.7.
ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦ୍ୱାରର ନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନିଵେଦ୍ଯମୋଦକାନ୍ପଂଚ ଵଂଚଯଂତଂ ନିଜଂ ଜନମ୍
ସେ ପାଞ୍ଚଟି ମିଠା ପିଠା ନିବେଦନ କଲେ, ନିଜ ଲୋକମାନେକୁ ଠକାଇ।
ଆଗତ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଣିକର୍ଣିକାଯାମୁଦଗ୍ଵହାଂ ସ୍ଵର୍ଗତରଂଗିଣୀଂ ସଃ
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ପହଞ୍ଚି, ଉପରକୁ ବହୁଥିବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ସଚୈଲମାପ୍ଲୁତ୍ଯ ଜଲେଽମଲେଽମଲେଽଵିଲଂବମାଲଂବିତ ଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧିଃ
ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଡୁବି, ଅନେକ୍ଷଣ ରହି, ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲା।