ନ ଗୌରୀ ନ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚିତ୍ରେପି ପରିଲେଖିତେ
ମୁଁ କେବେ ଗୌରୀ କିମ୍ବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଆଙ୍କିନାହିଁ।
ସୁସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ଵିଚିତ୍ରାଣି ନୋଜ୍ଜ୍ଵଲାନ୍ଯଂବରାଣ୍ଯପି
ମୁଁ କେବେ ସୁକ୍ଷ୍ମ, ବିଭିନ୍ନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଶାକ କିମ୍ବା ମୃଦୁ ଜାମା ତିଆରି କରିନାହିଁ।
ନ ତିଲାଶ୍ଚ ଘୃତେନାକ୍ତାଃ ସୁସମିଦ୍ଧେ ହୁତାଶନେ
ମୁଁ କେବେ ଘିଅ ଲଗାଇଥିବା ତିଳକୁ ଭଲ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିନାହିଁ।
ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ପାଵମାନୀ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମଂଡଲାନି ଚ
ମୁଁ କେବେ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ପାବମାନୀ ପାଠ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଣ୍ଡଳ କରିନାହିଁ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥ ସେଵା ନ କୃତା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚାର୍କଂ ତ୍ରଯୋଦଶୀମ୍
ମୁଁ କେବେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ସେବା କରିନାହିଁ, ଅର୍କ ଛାଡି ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଉପବାସ ମଧ୍ୟ ରଖିନାହିଁ।
ଶଯନୀଯଂ ନ ଚୋତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ମୃଦୁଲା ଚ ପ୍ରତୂଲିକା
ମୁଁ କେବେ ଶୋଇବା ଖଟିଆ କିମ୍ବା ମୃଦୁ ତକିଆ ତ୍ୟାଗ କରିନାହିଁ।
ଅଜାଶ୍ଵମହିଷୀ ମେଷୀ ଦାସୀ କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ତିଲାଃ
ମୁଁ କେବେ ମେଖେ, ଘୋଡ଼ା, ମହିଷୀ, ମେଷୀ, ଦାସୀ, କଳା କୃଷ୍ଣାଜିନ କିମ୍ବା ତିଳ ଦାନ କରିନାହିଁ।
ପାଦାଭ୍ଯଂଗଂ ଦୀପଦାନଂ ପ୍ରପାଦାନଂ ଵିଶେଷତଃ 4.1.7.
ମୁଁ କେବେ ପାଦ ମସାଜ, ଦୀପ ଦାନ କିମ୍ବା ବିଶେଷ କରି ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିନାହିଁ।
ନିତ୍ଯଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଭୂତବଲିଂ ତଥାଽତିଥି ସମର୍ଚନମ୍
ମୁଁ କେବେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଭୂତବଳି କିମ୍ବା ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କରିନାହିଁ।
ନ ଯମଂ ଯମଦୂତାଂଶ୍ଚ ନଯାମୀରପି ଯାତନାଃ
ମୁଁ କେବେ ଯମ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଦୂତମାନେଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କାହାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଏ ନାହିଁ।
କୃଚ୍ଛ୍ରଚାଂଦ୍ରାଯଣାଦୀନି ତଥା ନକ୍ତଵ୍ରତାନି ଚ
ମୁଁ କେବେ କୃଚ୍ଛ୍ର, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପବାସ କିମ୍ବା ରାତି ଉପବାସ ରଖିନାହିଁ।
ଗଵାହ୍ନିକଂ ଚ ନୋଦତ୍ତଂ କୋକଂଡୂତିର୍ନ ଵୈ କୃତା
ମୁଁ କେବେ ଗାଈଙ୍କ ଦିନିକିଆ ଭାଗ ଦେଇନାହିଁ, କିମ୍ବା କାଉଁଡ଼ା ଡାକ ନିୟମ କରିନାହିଁ।
ନାର୍ଥିନଃ ପ୍ରାର୍ଥିତୈରର୍ଥୈଃ କୃତାର୍ଥା ହି ମଯା କୃତାଃ
ମୁଁ କେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନେ ପାଇଁ ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିନାହିଁ।
ନ ଵେଦା ନ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ନାର୍ଧୋ ଦାରା ନ ନୋ ସୁତଃ
ମୋତେ ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର, ଆଧା ଜଣ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ପୁଅ କିଛି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଶିଵଶର୍ମେତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ସଂଧାଯ ସର୍ଵତଃ
‘ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଉଁ’ ବୋଲି ଭାବି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୋ ମନକୁ ଦୃଢ଼ କରିଛି।
ଯାଵତ୍ସ୍ଵସ୍ଥୋସ୍ତି ମେ ଦେହୋ ଯାଵନ୍ନେଂଦ୍ରିଯଵିକ୍ଲଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ଦେହ ସ୍ୱସ୍ଥ ଅଛି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅକ୍ଷତ ଅଛି,
ଦିନାନି ପଂଚପାଣ୍ଯେଵମତିଵାହ୍ଯ ଗୃହୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏଭଳି ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଘରେ କଟାଇ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ଘରେ ରହିଥାଏ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ପ୍ରାତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଧାଯ ଚ 4.1.7.
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ନିର୍ଵାଣପଦନିଃଶ୍ରେଣିକାଂ ପରାମ୍
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ଅନୁସରେ।
ଅଥ ପଂଥାନମାକ୍ରମ୍ଯ କିଯଂତମପି ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ତାପରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଯେତେ ଦୂର ହେଉନାହିଁ, ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ।
ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନ୍ଯନେକାନି ଲୋଲମାଯୁଶ୍ଚଲଂ ମନଃ
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଜୀବନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ମନ ଚଞ୍ଚଳ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ଚ ପୁରୀଂ ଗତ୍ଵା ସରଯୂମଵଗାହ୍ଯ ଚ
ସେ ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଯାଏ ଏବଂ ସରୟୂ ନଦୀରେ ନିମଜ୍ଜନ କରେ।
ପଂଚରାତ୍ରମୁଷିତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପରିଭୋଜ୍ଯ ଚ
ପାଞ୍ଚ ରାତି ରହି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ।
ସିତାଽସିତେ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠେ ଯତ୍ରାସ୍ତାଂ ସୁରଦୁର୍ଲଭେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧଳା ଓ କଳା ନଦୀମାନେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ, ଅଛନ୍ତି।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଜାପତେଃ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦମଯଂତୀଂ କଲିଂ କାଲଂ କଲିଂଦତନଯାଂ ଶୁଭାମ୍
ଦମୟନ୍ତୀ, କଳି, କାଳ ଏବଂ କଳିନ୍ଦ ପୁତ୍ରୀ ଶୁଭା ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଯାଗେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯାଗମିତି ଗୀଯତେ
ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ପ୍ରୟାଗ ଭାବେ କହାଯାଏ।
ଯତ୍ର ସ୍ଥିତଃ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛୂଲଟଂକୋ ମହେଶ୍ଵରଃ 4.1.7.
ଯେଉଁଠାରେ ମହେଶ୍ୱର ନିଜେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି ଉଭା ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଽକ୍ଷଯ୍ଯଵଟୋଽପ୍ଯସ୍ତି ସପ୍ତପାତାଲମୂଲଵାନ୍
ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଯାହାର ମୂଳ ସପ୍ତ ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵଟରୂପଧୃକ୍
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସେଠି ବଟବୃକ୍ଷ ରୂପେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।