ପରୋପକରଣଂ ଯେଷାଂ ଜାଗର୍ତି ହୃଦଯେ ସତାମ୍
ଯେଉଁ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କର ହୃଦୟରେ ସଦା ପରଉପକାର କରିବା ଇଚ୍ଛା ଜାଗ୍ରତ ରହେ...
ତୀର୍ଥସ୍ନାନୈର୍ନ ସା ଶୁଦ୍ଧିର୍ବହୁଦାନୈର୍ନ ତତ୍ଫଲମ୍
ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ ନାହିଁ, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ପରୋପକୃତ୍ଯା ଯୋ ଧର୍ମୋ ଧର୍ମୋ ଦାନାଦିସଂଭଵଃ
ଯେ ଧର୍ମ ପରଉପକାର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ଦାନ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଇ ସଠିକ୍ ଧର୍ମ।
ପରିନିର୍ମଥ୍ଯ ଵାଗ୍ଜାଲଂ ନିର୍ଣୀତମିଦମେଵ ହି
ସମସ୍ତ ତର୍କକୁ ଭଲଭାବେ ଖୋଜିଲେ, ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ଏକମାତ୍ର ସଠିକ୍ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ।
ଉପକର୍ତୁରଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଜାତମେତନ୍ନିଦର୍ଶନମ୍
ଏହା ଉପକାରୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଦାହରଣ।
କରିକର୍ଣାଗ୍ରଚପଲଂ ଜୀଵିତଂ ଵିଵିଧଂ ଵସୁ
ହାଥୀର କାନର ଚୂଡ଼ା ପରି ଏହି ଜୀବନ ଓ ଏହାର ସମସ୍ତ ଧନ-ଦୌଲତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥାୟୀ।
ଯଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀନାମମାତ୍ରାପ୍ତ୍ଯା ନରୋ ନୋ ମାତି କୁତ୍ରଚିତ୍ 4.1.6.
କେବଳ ଅଳ୍ପ ଧନ ମିଳିଲେ କୌଣସି ଠାରେ ମଣିଷର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ ନାହିଁ।
ଗଚ୍ଛନ୍ଯଦୃଚ୍ଛଯାସୋଥ ଦୂରାଚ୍ଛ୍ରୀଶୈଲମୈକ୍ଷତ
ତାପରେ, ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅଚାନକ ଦୂରରୁ ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଲେ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ପତ୍ନୀଂ ତଦା ପ୍ରୀତମନା ମୁନିଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ମୁନି ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ...
ଶ୍ରୀଶୈଲ ଶିଖରଂ ଶ୍ରୀମଦିଦଂତଦ୍ଯଦ୍ଵିଲୋକନାତ୍
ଏହି ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତର ଶିଖର ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ...
ଗିରି ଶ୍ଚତୁରଶୀତ୍ଯାଯଂ ଯୋଜନାନାଂ ହି ଵିସ୍ମୃତଃ
ଏହି ପର୍ବତ ଚାରିଏ ଦିଗକୁ ଚଉଠିଆଶୀ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଲିଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରୂତେ ହି ଯାଽନୁଜ୍ଞାତା ପତ୍ଯା ସା ପତିତା ଭଵେତ୍
ପତିଙ୍କର ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି ଯିଏ କିଛି କରେ, ସେ ନାରୀ ପତିତା ମନାଯାଏ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ କିଂ ଵକ୍ତୁକାମା ଦେଵି ତ୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵମଶଂକିତା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କ'ଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଭୟ ଛାଡ଼ି ସତ କଥା କହ।
ତତଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସା ଦେଵୀ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମୁନିମାନତା
ତାପରେ, ସେ ଦେବୀ ମୁନିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ,
ଲୋପାମୁଦ୍ରୋଵାଚ ଇଦମେଵ ହି ସତ୍ଯଂ ଚେତ୍କିମର୍ଥଂ କାଶିରିଷ୍ଯତେ
ଲୋପାମୁଦ୍ରା କହିଲେ: ଯଦି ଏହିଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ତେବେ କାହିଁକି କାଶୀକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରାଯାଏ?
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ଆକର୍ଣଯ ଵରାରୋହେ ସତ୍ଯଂ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯାମଲେ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଶୁଣ, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠି ସତ୍ୟ ଅଛି, ହେ ପବିତ୍ରା।
ମୁକ୍ତିସ୍ଥାନାନ୍ଯନେକାନି କୃତସ୍ତତ୍ରାପିନିର୍ଣଯଃ 4.1.6.
ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପ୍ରସ୍ଥାନ ଅନେକ ଅଛି, ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ମଧ୍ୟ ସେଠି ହୋଇଛି।
ପ୍ରଥମଂ ତୀର୍ଥରାଜଂ ତୁ ପ୍ରଯାଗାଖ୍ଯଂ ସୁଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପ୍ରଥମେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ନୈମିଷଂ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଗଂଗାଦ୍ଵାରମଵଂତିକା
ନୈମିଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର ଓ ଅବନ୍ତିକା,
ସରସ୍ଵତୀ ସିଂଧୁସଂଗୋ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମଃ
ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁ ମିଳନ ଓ ଗଙ୍ଗା ସାଗର ସଂଗମ,
କାଲଂଜରଂ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ତଥା ବଦ ରିକାଶ୍ରମଃ
କାଳଞ୍ଜର, ପ୍ରଭାସ ଏବଂ ବଦରିକାଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ,
ଗୋକର୍ଣୋ ଭୃଗୁକଚ୍ଛଶ୍ଚ ଭୃଗୁତୁଂଗଶ୍ଚ ପୁଷ୍କରମ୍
ଗୋକର୍ଣ, ଭୃଗୁକଚ୍ଛ, ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗ ଓ ପୁଷ୍କର,
ମାନସାନ୍ଯପି ତୀର୍ଥାନି ସତ୍ଯାଦୀନି ଚ ଵୈ ପ୍ରିଯେ
ମାନସିକ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଆଦି ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ପ୍ରିୟ।
ଗଯା ତୀର୍ଥଂ ଚ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପିତୄଣାଂ ହି ମୁକ୍ତିଦମ୍
ଗୟା ତୀର୍ଥ ଯାହା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏହା ମଧ୍ୟ କହାଯାଇଛି।
ସଧର୍ମିଣ୍ଯୁଵାଚ ମାନସାନ୍ଯପି ତୀର୍ଥାନି ଯାନ୍ଯୁକ୍ତାନି ମହାମତେ
ସଧର୍ମିଣୀ କହିଲେ: ମାନସିକ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଯାହା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନେ,
ଯେଷୁ ସମ୍ଯଙ୍ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁ ତୀର୍ଥରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ।
ସତ୍ଯଂ ତୀର୍ଥଂ କ୍ଷମା ତୀର୍ଥଂ ତୀର୍ଥମିନ୍ଦ୍ରିଯନିଗ୍ରହଃ 4.1.6.
ସତ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ, କ୍ଷମା ଏକ ତୀର୍ଥ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ।
ଦାନଂ ତୀର୍ଥଂ ଦମସ୍ତୀର୍ଥଂ ସଂତୋଷସ୍ତୀର୍ଥମୁଚ୍ଯତେ
ଦାନ ଏକ ତୀର୍ଥ, ଦମ ଏକ ତୀର୍ଥ, ସନ୍ତୋଷ ମଧ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ ଭାବରେ କହାଯାଏ।
ଜ୍ଞାନଂ ତୀର୍ଥଂ ଧୃତିସ୍ତୀର୍ଥଂ ତପସ୍ତୀର୍ଥମୁଦାହୃତମ୍
ଜ୍ଞାନ ଏକ ତୀର୍ଥ, ଧୃତି ଏକ ତୀର୍ଥ, ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ନ ଜଲାପ୍ଲୁତଦେହସ୍ଯ ସ୍ନାନମିତ୍ଯଭିଧୀଯତେ
ଜଳରେ ଦେହକୁ ଡୁବାଇବାକୁ ସ୍ନାନ ଭାବରେ କହାଯାଏନି।