ତତ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ ପୁନର୍ଜ୍ଞାତୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କେଶଵଂ ଗଣାନ୍
ସେ ସମୟର ଘଟଣା ଜାଣିବା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା, କେଶବ ଓ ଦେବମାନେ—
ତେ ଚ କାଶୀଗୁଣାନ୍ସର୍ଵେ ଵିଚାର୍ଯ ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ସେମାନେ କାଶୀର ସମସ୍ତ ଗୁଣକୁ ପୁନିପୁନି ବିଚାର କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଥ ସ ମୁନିଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଶ୍ରିଯଂ ତତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ପରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ:
ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମହ୍ଯଂ ଵରଯୋଗ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯହଂ ଯଦି
ଯଦି ମୋତେ ବର ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, ଯଦି ମୁଁ ବର ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ,
ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ମତ୍କୃତଂ ସଦା
ଯେମାନେ ସଦା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସହିତ ରଚିଛି, ପଢ଼ିବେ,
ମାସ୍ତୁ ଚେଷ୍ଟଵିଯୋଗଶ୍ଚ ମାସ୍ତୁ ସଂପତ୍ତି ସଂକ୍ଷଯଃ 4.1.5.
ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ସମୃଦ୍ଧି ହ୍ରାସ ମଧ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଇତି ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରଂ ସୋଥ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ବର ପାଇ, ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ପାରାଶର୍ଯ ଉଵାଚ ଯାଂ ଵୈ ହୃଦି ନିଧାଯେହ ପୁରୁଷଃ ପୁରୁଷାର୍ଥଭାକ୍
ପାରାଶର କହିଲେ: 'ଯିଏ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ରଖି, ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—'
ତତଃ ଶ୍ରୀଦର୍ଶ ନାନଂଦ ସୁଧାଧାରାଧୁନୀଂ ମୁନିଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରୀରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଯାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ମନେ ମନେ ଅମୃତ ଝରଣା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେ ମୁନି...
ଵହ୍ନିକୁଂଡସମୁଦ୍ଭୂତ ସୂତନିର୍ମଲମାନସ
ଯାଙ୍କର ମନ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁନା ପରି ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିର୍ମଳ...
ପରୋପକରଣଂ ଯେଷାଂ ଜାଗର୍ତି ହୃଦଯେ ସତାମ୍
ଯେଉଁ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କର ହୃଦୟରେ ସଦା ପରଉପକାର କରିବା ଇଚ୍ଛା ଜାଗ୍ରତ ରହେ...
ତୀର୍ଥସ୍ନାନୈର୍ନ ସା ଶୁଦ୍ଧିର୍ବହୁଦାନୈର୍ନ ତତ୍ଫଲମ୍
ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ ନାହିଁ, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ପରୋପକୃତ୍ଯା ଯୋ ଧର୍ମୋ ଧର୍ମୋ ଦାନାଦିସଂଭଵଃ
ଯେ ଧର୍ମ ପରଉପକାର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ଦାନ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଇ ସଠିକ୍ ଧର୍ମ।
ପରିନିର୍ମଥ୍ଯ ଵାଗ୍ଜାଲଂ ନିର୍ଣୀତମିଦମେଵ ହି
ସମସ୍ତ ତର୍କକୁ ଭଲଭାବେ ଖୋଜିଲେ, ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ଏକମାତ୍ର ସଠିକ୍ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ।
ଉପକର୍ତୁରଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଜାତମେତନ୍ନିଦର୍ଶନମ୍
ଏହା ଉପକାରୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଦାହରଣ।
କରିକର୍ଣାଗ୍ରଚପଲଂ ଜୀଵିତଂ ଵିଵିଧଂ ଵସୁ
ହାଥୀର କାନର ଚୂଡ଼ା ପରି ଏହି ଜୀବନ ଓ ଏହାର ସମସ୍ତ ଧନ-ଦୌଲତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥାୟୀ।
ଯଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀନାମମାତ୍ରାପ୍ତ୍ଯା ନରୋ ନୋ ମାତି କୁତ୍ରଚିତ୍ 4.1.6.
କେବଳ ଅଳ୍ପ ଧନ ମିଳିଲେ କୌଣସି ଠାରେ ମଣିଷର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ ନାହିଁ।
ଗଚ୍ଛନ୍ଯଦୃଚ୍ଛଯାସୋଥ ଦୂରାଚ୍ଛ୍ରୀଶୈଲମୈକ୍ଷତ
ତାପରେ, ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅଚାନକ ଦୂରରୁ ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଲେ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ପତ୍ନୀଂ ତଦା ପ୍ରୀତମନା ମୁନିଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ମୁନି ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ...
ଶ୍ରୀଶୈଲ ଶିଖରଂ ଶ୍ରୀମଦିଦଂତଦ୍ଯଦ୍ଵିଲୋକନାତ୍
ଏହି ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତର ଶିଖର ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ...
ଗିରି ଶ୍ଚତୁରଶୀତ୍ଯାଯଂ ଯୋଜନାନାଂ ହି ଵିସ୍ମୃତଃ
ଏହି ପର୍ବତ ଚାରିଏ ଦିଗକୁ ଚଉଠିଆଶୀ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଲିଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରୂତେ ହି ଯାଽନୁଜ୍ଞାତା ପତ୍ଯା ସା ପତିତା ଭଵେତ୍
ପତିଙ୍କର ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି ଯିଏ କିଛି କରେ, ସେ ନାରୀ ପତିତା ମନାଯାଏ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ କିଂ ଵକ୍ତୁକାମା ଦେଵି ତ୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵମଶଂକିତା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କ'ଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଭୟ ଛାଡ଼ି ସତ କଥା କହ।
ତତଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସା ଦେଵୀ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମୁନିମାନତା
ତାପରେ, ସେ ଦେବୀ ମୁନିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ,
ଲୋପାମୁଦ୍ରୋଵାଚ ଇଦମେଵ ହି ସତ୍ଯଂ ଚେତ୍କିମର୍ଥଂ କାଶିରିଷ୍ଯତେ
ଲୋପାମୁଦ୍ରା କହିଲେ: ଯଦି ଏହିଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ତେବେ କାହିଁକି କାଶୀକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରାଯାଏ?
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ ଆକର୍ଣଯ ଵରାରୋହେ ସତ୍ଯଂ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯାମଲେ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଶୁଣ, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠି ସତ୍ୟ ଅଛି, ହେ ପବିତ୍ରା।
ମୁକ୍ତିସ୍ଥାନାନ୍ଯନେକାନି କୃତସ୍ତତ୍ରାପିନିର୍ଣଯଃ 4.1.6.
ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପ୍ରସ୍ଥାନ ଅନେକ ଅଛି, ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ମଧ୍ୟ ସେଠି ହୋଇଛି।
ପ୍ରଥମଂ ତୀର୍ଥରାଜଂ ତୁ ପ୍ରଯାଗାଖ୍ଯଂ ସୁଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପ୍ରଥମେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ନୈମିଷଂ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଗଂଗାଦ୍ଵାରମଵଂତିକା
ନୈମିଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର ଓ ଅବନ୍ତିକା,
ସରସ୍ଵତୀ ସିଂଧୁସଂଗୋ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମଃ
ସରସ୍ୱତୀ, ସିନ୍ଧୁ ମିଳନ ଓ ଗଙ୍ଗା ସାଗର ସଂଗମ,