ଏଵମାହ୍ରାଦଯତ୍ଯାଲି କ୍ରମେଣ ଗିରିନଂଦିନୀ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୋ ସହେଳି, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଦେଖାଦେଖି ଖୁସି କରିଲେ।
ଲୂତାସ୍ତଂତୂନ୍ନଯଂତ୍ଯତ୍ର କୁମ୍ଭୀରାଃ ଶୈଵଲାନ୍ଯପି
ଏଠାରେ ଗୋଧିକା ତାନା ବୁନେ, ମଗର ମାଛ ମଧ୍ୟ ଶାଇବଳ ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ।
ହରଂତ୍ଯଵକରାନ୍ଵାଲୈଶ୍ଚମରାଃ ସ୍ଫୀତରୋମଭିଃ
ଘନ ଲୋମ ଥିବା ଚମର ମୃଗ ତାଙ୍କର ପୁଛରେ ମଳ ହଟାଏ।
ଵାନରାଃ ଫଲପୁଷ୍ପାଣି ମଧୁପତ୍ରାଣି ଭଲ୍ଲୁକାଃ
ବାନରମାନେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ନେଇଯାନ୍ତି, ଭାଲୁମାନେ ମଧୁ ଲଗା ପତ୍ର ଉଠାନ୍ତି।
କାକୋଲୂକୈଃ ଶୁକଶ୍ଯେନୈର୍ମୃଗଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ହରିଦ୍ଵିପୈଃ
କୋଇଲି, ପେଚା, ଟିଆ, ଶ୍ୟେନ, ହରିଣ, ବାଘ ଓ ହରିତ ହାତୀ ଏଠାରେ ରହନ୍ତି।
ହୂଯମାନପୁରାଡାଶଦ୍ରଵ୍ଯସୌରଭ୍ଯହାରିଣୀ 1.3.2.18.
ପୁରୁଣା ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପିତ ଦ୍ରବ୍ୟର ସୁଗନ୍ଧ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭରି ରହିଛି।
ପଠଂତି ଶତରୁଦ୍ରୀଯଂ ଯତ୍ର ଵାଯସଵୈରିଣଃ
ଏଠାରେ କାଉଆଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କରନ୍ତି।
ଶାକଶାଲିଷୁ ଶାର୍ଦୂଲାଶ୍ଚରଂତି ଚ ତଥୈଵ ଗାଃ
ଶାକ ଓ ଧାନ ଖେତରେ ବାଘ ଓ ଗାଈ ଦୁହେଁ ଚରେ।
କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଶୋଭନେ ଦେଶେ ପୁଣ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯମନୋହରେ
ଏବଂ କେଉଁସି ଶୋଭାମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ସ୍ଥାନରେ,
ଅଧସ୍ତାତ୍ସପ୍ତପର୍ଣସ୍ଯ ଚିତ୍ରଵ୍ଯାଘ୍ରତ୍ଵଗାସନେ
ସାତପତ୍ର ଗଛ ତଳେ, ବିବିଧ ରଙ୍ଗର ବାଘଚର୍ମ ଉପରେ ବସି,
ଶାଲିଶୂକାରୁଣାଭାଭିର୍ଜଟାଭିର୍ଭସ୍ମପାଂଡୁରମ୍
ଧାନ ଗଛର ଗଭୀର ରଙ୍ଗ ଭଳି ଲାଲ ଝାଟା ଓ ଭସ୍ମରେ ଧଳା ଦେହ,
ନାସାଗ୍ରନିଶ୍ଚଲଦୃଶଂ ସମପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରମ୍
ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଅଧର ହଳୁକ ଭାବେ ଖୋଲା,
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରନିର୍ଣେଜନତୋ ହ୍ଯଂତ୍ଯଶ୍ଯାନଦଶାଂଚଲେ
ଭିତରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ, ଶେଷ ନିଦ୍ରାର ସୀମାନ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ,
ଷଡ୍ଵର୍ଗହିଂସ୍ରବଂଧାଯ ସ୍ଥାପିତାଂ ଵାଗୁରାମିଵ କୃତୋଚିତୋପଚାରା ସା ତମପ୍ରାକ୍ଷୀତ୍ତପୋଧନମ୍
ଷଡ୍ବିଧ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଯେପରି ଫାନ୍ଦ ପତିଥାଏ, ସେ ଯଥାଯଥ ଆଚାର କରି, ସେ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସ ଚାହାରୁଣଶୈଲୋଽଯଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ପୂଜିତଃ 1.3.2.18.
ଏହି ଅରୁଣ ପାହାଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ପୂଜିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଜଯାଦୀନାଂ ମୁଖେନୈନାମୁମାଂ ଵିଦନ୍
ଏଭଳି କହି, ବିଜୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଉମା ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ।
କନ୍ଦମୂଲଫଲାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ କୃତାତିଥ୍ଯାମିମାଂ ମୁନିଃ
ମୁନି ମୂଳ, କନ୍ଦ, ଫଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଜ୍ଯୋତିଃସ୍ତମ୍ଭସ୍ଯ ସଂଭୂତିମାରଭ୍ଯାନୁକ୍ରମେଣ ସଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଖମ୍ଭର ଉଦ୍ଭବରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ସବୁ କଥା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ କହିଲେ।
ଶୋଣାଦ୍ରେଃ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ସ୍ଥଲୀଶ୍ଵରମିତି ସ୍ଥଲମ୍
ଶୋଣ ପର୍ବତର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟିକୁ ସ୍ଥଳୀଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵୈକୁଣ୍ଠପରମେଷ୍ଠ୍ଯାଦି ଗୀର୍ଵାଣ ନିବିଡୀକୃତେ
ଏଠାରେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ପରମେଷ୍ଠୀ ସହିତ ଅନେକ ଦେବତାମାନେ ଘନଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ଶୋଣଗିରେଃ ପାଦଃ ପ୍ରଵାଲାଚଲନାମଵାନ୍
ଏହା ହେଉଛି ଶୋଣ ପର୍ବତର ପାଦ, ଯାହାକୁ ପ୍ରବାଳାଚଳ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ।
ତତ ଏଵାହମତ୍ରୈଵ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ସେଠିଏ, ମୁଁ ଏଠି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲି।
ମମାଶ୍ରମସମୀପେଽସ୍ମିନ୍ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରମିଦଂ ମହତ୍
ମୋ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରଟି ବଡ଼ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ମୁନେରେଵମନୁଜ୍ଞାନାତ୍କୃତାଶ୍ରମପରିଗ୍ରହା
ମୁନିଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ଏଠାରେ ଆଶ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଆଶ୍ରମଂ ରକ୍ଷିତୁଂ ସତ୍ଯଵତୀଂ କାନନଵାସିନୀମ୍ 1.3.2.18.
ଆଶ୍ରମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।
ତପୋଵନସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସା ସମାଦିଶତ୍
ସମଗ୍ର ତପୋବନର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେଉଁଠି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଅନଂତରଂ ସା ଧମ୍ମିଲ୍ଲଂ ମଂଦାରପ୍ରସଵୋଚିତମ୍
ତାପରେ, ସେ ମଣ୍ଡାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଚୁଡ଼ି ବାନ୍ଧିଲେ।
ହଂସଚିହ୍ନଦଶଂ ହିତ୍ଵା ଦୁକୂଲଂ ମିହକାଲଘୁ
ହଂସ ଚିହ୍ନ ଥିବା, କୁହୁଡ଼ି ପରି ହଲକା ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ରଟି ସେ ପିନ୍ଧିବା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଅପି ପ୍ରସୂନାଵଚଯନିସ୍ସହାଂଗୁଲିପଲ୍ଲଵା
ତାଙ୍କର କମଳ ମତୋ ନରମ ଆଂଠି ଫୁଲ ତୋଡିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନଥିଲା।
ଵଜ୍ରସୂଚିନିର୍ଭରାଂଗୈରଵଚ୍ଛିନ୍ନାନି କଂଟକୈଃ
ବଜ୍ର ସୂଚି ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଉପରେ କାଂଟା ଲାଗି ଛେଦ ହୋଇଯାଉଥିଲା।