ଋତ୍ଵିଜାଂ ମନସସ୍ତୁଷ୍ଟିଃ କାର୍ଯା ଵିତ୍ତାନୁମାନତଃ
ଋତୁବିଦ୍ୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କର ଧନଦଶା ଅନୁସାରେ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନୀଯୌ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଦଂପତୀ
ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଓ ଭଲ ଜମାକପଡ଼ା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରତିମାଶ୍ଚ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଧେନୁପୂର୍ଵିକାଃ ଦାତଵ୍ଯଂ ଚଂଦ୍ରସୁପ୍ରୀତ୍ଯୈ ହର୍ଷାଦେଵଂ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନେ ।। 2.8.3.
ଗାଈ ପ୍ରଧାନ କରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିମା ଦେବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉପଵାସଵିଧାନେନ ଦିନଶେଷଂ ନଯେତ୍ସୁଧୀଃ ବାଂଧଵୈଃ ସହ ଭୁଞ୍ଜୀତ ନିଯମଂ ଚ ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଦିନର ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟ ଉପବାସରେ କାଟିବା ଉଚିତ। ପରେ ପରିବାରଜନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରି ନିୟମକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଚ କୁରୁତେ ଚଂଦ୍ରସହସ୍ରଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍ ଵ୍ରତେନାନେନ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଚଂଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଯେଉଁଠି ହଜାର ଚନ୍ଦ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ କରାଯାଏ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
ଯାଦୃଶଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ର ପ୍ରିଯୋ ନାରାଯଣସ୍ଯ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେପରି ଜଣେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଦେଵୋ ଧର୍ମହରିର୍ନ୍ନାମ କଲିକଲ୍ମଷନାଶକଃ
ଧର୍ମହରି ନାମକ ଦେବତା କଳିଯୁଗର ଦୋଷକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି।
ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସ୍ଵକର୍ମପରିନିଷ୍ଠିତଃ
ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ କର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିପୁଣ।
ଆଗତ୍ଯ ଚ ଚକାରୋଚ୍ଚୈର୍ଯାତ୍ରାଂ ତତ୍ରାଦରେଣ ସଃ
ସେ ଆସି, ସେଠାରେ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉଚ୍ଚ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଵିଧାଯ ସ୍ଵଭୁଜାଵୂର୍ଧ୍ଵୌ ଵିପ୍ରୋଽଵୋଚନ୍ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଇହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାସଦୃଶୀ କାପି ଦୃଶ୍ଯତେ ନାପରା ପୁରୀ
ଅୟୋଧ୍ୟା ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସହର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତୋ ହରିଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସେଯଂ କେନୋପମୀଯତେ
ଯେଉଁଠି ହରି ସ୍ୱୟଂ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ କେଉଁଠି ସହିତ ତୁଳନା କରିହେବ?
ଅହୋ ଵିଷ୍ଣୁରହୋ ତୀର୍ଥମଯୋଧ୍ଯାଽହୋ ମହାପୁରୀ
ହା ବିଷ୍ଣୁ! ହା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ! ହା ଅୟୋଧ୍ୟା! ହା ମହାନଗରୀ!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ବହୁଶୋ ନନର୍ତ ପ୍ରମଦାକୁଲଃ
ଏଭଳି କହି ବାରମ୍ବାର, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ତଂ ତଥା ନର୍ତମାନଂ ଵୈ ଧର୍ମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପାନ୍ଵିତଃ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଧର୍ମୋଽଥ ତୁଷ୍ଟାଵ ହରିମାଦରାତ୍
ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏଭଳି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, କୃପାରେ ଭରିଯାଇ, ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମଃ ଶଂକରସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଦିଵ୍ଯପାଦାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ।। 2.8.4.
ଶଙ୍କରଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ପଦ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭକ୍ତ୍ଯାର୍ଚ୍ଚିତସୁପାଦାଯ ନମୋଽଜାଦିପ୍ରିଯାଯ ତେ
ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ପଦ ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽରଵିନ୍ଦପାଦାଯ ପଦ୍ମନାଭାଯ ଵୈ ନମଃ
ଅରବିନ୍ଦ ପଦ ଥିବା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଓଁ ନମୋ ଯୋଗନିଦ୍ରାଯ ଯୋଗର୍କ୍ଷୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମନେ
ଓଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ସୁକେଶାଯ ସୁନାସାଯ ସୁଲଲାଟାଯ ଚକ୍ରିଣେ
ସୁନ୍ଦର କେଶ, ନାକ, ଲଳାଟ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁବାହଵେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚାରୁଜଂଘାଯ ତେ ନମଃ
ସୁନ୍ଦର ବାହୁ ଓ ମନୋହର ଜଂଘା ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିରୋନମା କରେ।
କେଶଵାଯ ଚ ଶାଂତାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ
କେଶବ, ଶାନ୍ତ ଓ ବାମନ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଉଵାଚ ସ ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରୀତୋ ଧର୍ମମୁଦାରଧୀଃ
ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ, ଖୁସି ଏବଂ ଉଦାର ମନେ, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯସ୍ତେ ସ୍ଯାନ୍ମନସଃ ପ୍ରିଯଃ
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ସେଇ ଦୟାକରି ବର ମାଗ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଯଃ ସ୍ତୌତି ମାନଵୋ ମାମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅଲସ୍ୟ ଛାଡି ଗୁଣଗାନ କରେ,
ତ୍ଵାମହଂ ସ୍ଥାପଯାମ୍ଯତ୍ର ନିଜନାମ୍ନା ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ।। 2.8.4.
ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନାମରେ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି।
ସ୍ମରଣାଦେଵ ମୁଚ୍ଯେତ ନରୋ ଧର୍ମହରେର୍ଵିଭୋଃ
କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାବଳୀ ଧର୍ମହରିଙ୍କ ଦୋଷରୁ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସରଯୂସଲିଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସୁଚିଂତାକୁଲମାନସଃ
ସରୟୂ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନକୁ ଖରାପ ଚିନ୍ତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି,
ଅତ୍ର ଦାନଂ ତଥା ହୋମଂ ଜପୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନମ୍
ଏଠାରେ ଦାନ, ହୋମ, ଜପ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ ଭଵେତ୍
ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେକୌଣସି ପାପ ହେଲେ,