ତତ୍ରାଗସ୍ତ୍ଯୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଦଦୃଶେ ସୁଚିରଂ ସ୍ଥିତାମ୍
ସେଠାରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ରାତ୍ରାଵବ୍ଜେଷୁ ସଂକୋଚୋ ଦର୍ଶେଷ୍ଵବ୍ଜଃ କ୍ଵଚିଦ୍ଵ୍ରଜେତ୍
ରାତିରେ ପଦ୍ମ ମୁଡ଼ିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖି କେବେ କେବେ ଖୋଲିଯାଏ ।
ଯଦାରଭ୍ଯ ଦଧାରୈନାଂ ମାଧଵୋ ମାନତଃ କିଲ
ଯେବେଠୁ ମାଧବ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେ ଆଦରରେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ କୋଲରୂପେଣ ତ୍ରାସଯଂତଂ ମହାସୁରମ୍
କୋଳ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେ ମହା ଦାନବ ଓ ତିନି ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲେ ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯାଥ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମୁନିଵର୍ଯଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ତାପରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, ନମସ୍କାର କଲେ ।
ଅଗସ୍ତିରୁଵାଚ କ୍ଷୀରୋଦଜେ କମଲକୋମଲଗର୍ଭ ଗୌରି ଲକ୍ଷ୍ମି ପ୍ରସୀଦ ସତତଂ ନମତାଂ ଶରଣ୍ଯେ ।। 4.1.5.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ପଦ୍ମପ୍ରଭା ଗର୍ଭ ଥିବା, ଗୌରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସଦା ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଦୟା କର ।
ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀରୁପେଂଦ୍ରସଦନେ ମଦନୈକମାତର୍ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାସି ଚଂଦ୍ରମସି ଚଂଦ୍ରମନୋହରାସ୍ଯେ। ସୂର୍ଯେ ପ୍ରଭାସି ଚ ଜଗତ୍ତ୍ରିତଯେ ପ୍ରଭାସି ଲକ୍ଷ୍ମି ପ୍ରସୀଦ ସତତଂ ନମତାଂ ଶରଣ୍ଯେ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହରେ ଶ୍ରୀ, କାମଦେବଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ମା, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମନୋହର ମୁହଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଏବଂ ତିନି ଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସଦା ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଦୟା କର ।
ତ୍ଵଂ ଜାତଵେଦସି ସଦା ଦହ୍ନାତ୍ମଶକ୍ତିର୍ଵେଧାସ୍ତ୍ଵଯା ଜଗଦିଦଂ ଵିଵିଧଂ ଵିଦଧ୍ଯାତ୍
ତୁମେ ସଦା ଅଗ୍ନିର ଜଳନ ଶକ୍ତି, ତୁମ ପ୍ରଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ।
ତ୍ଵତ୍ତ୍ଯକ୍ତମେତଦମଲେ ହରତେ ହରୋପି ତ୍ଵଂ ପାସି ହଂସି ଵିଦଧାସି ପରାଵରାସି
ହେ ନିର୍ମଳେ, ତୁମେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ହରି ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ତୁମେ ରକ୍ଷା କର, ନାଶ କର, ସୃଷ୍ଟି କର, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ତୁମେ ।
ଶୂରଃ ସ ଏଵ ସ ଗୁଣୀ , ବୁଧଃ ଧନ୍ଯୋ ମାନ୍ଯଃ ସ ଏଵ କୁଲଶୀଲ କଲାକଲାପୈଃ
ସେଠିକି ଏକମାତ୍ର ସାହସୀ, ଗୁଣବାନ୍, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଧନ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତ; ସେଠିକି ପରିବାର, ଚରିତ୍ର ଓ କଳାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵସେଃ କ୍ଷଣମହୋପୁରୁଷେ ଗଜେଽଶ୍ଵେ ସ୍ତ୍ରୈଣେ ତୃଣେ ସରସି ଦେଵକୁଲେ ଗୃହେଽନ୍ନେ
ଏହି ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଯେଉଁଠି କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ହୁଏ, ସେଠି ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ଜଣେ ଜୀବନୀ, ଘାସର ଏକ ତିନି, ଝିଲିକ, ଦେଉଳ, ଘର କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ— ସେଠି ସବୁଠି ତାଙ୍କର ପବିତ୍ରତା ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ତ୍ଵତ୍ସ୍ପୃଷ୍ଟମେଵ ସକଲଂ ଶୁଚିତାଂ ଲଭେତ ତ୍ଵତ୍ତ୍ଯକ୍ତମେଵ ସକଲଂ ତ୍ଵଶୁଚୀହ ଲକ୍ଷ୍ମି
ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତୁମେ ଯାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ସେ ସବୁ କିଛି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ତୁମେ ଯାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛ, ଏହି ଜଗତରେ ସେ ସବୁ କିଛି ଅପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଶ୍ରିଯଂ ଚ କମଲାଂ କମଲାଲଯାଂ ଚ ପଦ୍ମାଂ ରମାଂ ନଲିନଯୁଗ୍ମକରାଂ ଚ ମାଂ ଚ। କ୍ଷୀରୋଦଜାମମୃତକୁଂଭକରାମିରାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରିଯାମିତି ସଦାଜପତାଂ କ୍ଵ ଦୁଃଖମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶ୍ରୀ, କମଳା, କମଳର ନିବାସ, ପଦ୍ମା, ରମା, ଦୁଇଟି କମଳ ହାତରେ ଧରିଥିବା, ମୁଁ ନିଜେ, କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଅମୃତ କୁମ୍ଭ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଇରା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରିୟା—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ଯେଉଁଠି ସଦା ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠି କେଉଁ ଦୁଃଖ ରହିପାରିବ?
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଭଗଵତୀଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ହରିପ୍ରିଯାମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ଭଗବତୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରୀରୁଵାଚ ପତିଵ୍ରତେ ତ୍ଵମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ଲୋପାମୁଦ୍ରେ ଶୁଭଵ୍ରତେ
ଶ୍ରୀ କହିଲେ: 'ହେ ପତିବ୍ରତା, ଉଠ, ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପର ଧାରିଣୀ।'
ସ୍ତୁତ୍ଯାନଯା ପ୍ରସନ୍ନୋହଂ ଵ୍ରିଯତାଂ ଯଦ୍ଧୃଦୀପ୍ସିତମ୍ 4.1.5.
ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି; ତୁମ ହୃଦୟର ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ତାହା ମାଗ।
ତ୍ଵଦଂଗଲକ୍ଷଣୈରେଭିଃ ସୁପଵିତ୍ରୈଶ୍ଚ ତେ ଵ୍ରତୈଃ
ତୁମ ଦେହର ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଓ ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନିପତ୍ନୀଂ ତାଂ ସମାଲିଂଗ୍ଯ ହରିପ୍ରିଯା
ଏଭଳି କହି, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସେ ମୁନିର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ପୁନରାହ ମୁନେ ଜାନେ ତଵ ହୃତ୍ତାପକାରଣମ୍
ପୁଣି ସେ କହିଲେ: 'ହେ ମୁନି, ତୁମ ହୃଦୟର ଯେଉଁ ଦୁଃଖର କାରଣ, ମୁଁ ଜାଣିଛି।'
ଯଦା ସ ଦେଵୋ ଵିଶ୍ଵେଶୋ ମଂଦରଂ ଗତଵାନ୍ପୁରା
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ପୂର୍ବେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ,
ତତ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ ପୁନର୍ଜ୍ଞାତୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କେଶଵଂ ଗଣାନ୍
ସେ ସମୟର ଘଟଣା ଜାଣିବା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା, କେଶବ ଓ ଦେବମାନେ—
ତେ ଚ କାଶୀଗୁଣାନ୍ସର୍ଵେ ଵିଚାର୍ଯ ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ସେମାନେ କାଶୀର ସମସ୍ତ ଗୁଣକୁ ପୁନିପୁନି ବିଚାର କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଥ ସ ମୁନିଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଶ୍ରିଯଂ ତତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ପରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ:
ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମହ୍ଯଂ ଵରଯୋଗ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯହଂ ଯଦି
ଯଦି ମୋତେ ବର ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, ଯଦି ମୁଁ ବର ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ,
ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ମତ୍କୃତଂ ସଦା
ଯେମାନେ ସଦା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସହିତ ରଚିଛି, ପଢ଼ିବେ,
ମାସ୍ତୁ ଚେଷ୍ଟଵିଯୋଗଶ୍ଚ ମାସ୍ତୁ ସଂପତ୍ତି ସଂକ୍ଷଯଃ 4.1.5.
ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ସମୃଦ୍ଧି ହ୍ରାସ ମଧ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଇତି ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରଂ ସୋଥ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ବର ପାଇ, ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ପାରାଶର୍ଯ ଉଵାଚ ଯାଂ ଵୈ ହୃଦି ନିଧାଯେହ ପୁରୁଷଃ ପୁରୁଷାର୍ଥଭାକ୍
ପାରାଶର କହିଲେ: 'ଯିଏ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ରଖି, ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—'
ତତଃ ଶ୍ରୀଦର୍ଶ ନାନଂଦ ସୁଧାଧାରାଧୁନୀଂ ମୁନିଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରୀରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଯାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ମନେ ମନେ ଅମୃତ ଝରଣା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେ ମୁନି...
ଵହ୍ନିକୁଂଡସମୁଦ୍ଭୂତ ସୂତନିର୍ମଲମାନସ
ଯାଙ୍କର ମନ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁନା ପରି ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିର୍ମଳ...