ତପନସ୍ତପ୍ଯତେତ୍ଯଂତଂ ଦହନୋପି ଚ ଦହ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୀବ୍ର ଜଳାଏ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ପୁଡ଼ିଯାଏ।
ଯାଵତ୍ସ୍ଵଲୋମସଂଖ୍ଯାସ୍ତି ତାଵତ୍କୋଟ୍ଯଯୁତାନି ଚ
ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ କୋଟି ଏବଂ ଦଶ ଲକ୍ଷ—
ଧନ୍ଯା ସା ଜନନୀ ଲୋକେ ଧନ୍ଯୋସୌ ଜନକଃ ପୁନଃ 4.1.4.
ଏହି ଜଗତରେ ସେଇ ମାଆଁ ଧନ୍ୟ, ଏବଂ ସେଇ ବାପା ମଧ୍ୟ ପୁନି ଧନ୍ୟ।
ପିତୃଵଂଶ୍ଯାମାତୃଵଂଶ୍ଯାଃପତିଵଂଶ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରଯଃ
ପିତୃବଂଶ, ମାତୃବଂଶ ଓ ପତିବଂଶ—ଏହି ତିନି ଲାଇନ।
ଶୀଲଭଂଗେନ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାଃ ପାତଯଂତି କୁଲତ୍ରଯମ୍
ଅସଦ୍ଚରିତ୍ର ଲୋକେ ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରି, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ପରେ ଥିବା ତିନି ପିଢିକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚରଣୋ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ସ୍ପୃଶେଦ୍ଭୁଵମ୍
ଯେଉଁଠି ଏକ ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କର ପାଦ ମାଟିକୁ ଛୁଏ,
ବିଭ୍ଯତ୍ପତିଵ୍ରତାସ୍ପର୍ଶଂ କୁରୁତେ ଭାନୁମାନପି
ସେଠି ପତିବ୍ରତାଙ୍କ ପାଦସ୍ପର୍ଶକୁ ଭୟ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖେ।
ଆପଃ ପତିଵ୍ରତା ସ୍ପର୍ଶମଭିଲଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଦା
ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇବାକୁ ଜଳ ସବୁବେଳେ ଆଶା କରେ।
ଗୃହେଗୃହେ ନ କିଂ ନାର୍ଯୋ ରୂପଲାଵଣ୍ଯଗର୍ଵିତାଃ
କେଉଁ ଘରେ ଏମିତି ନାରୀ ନାହିଁ, ଯିଏ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ଗର୍ବିତ ନୁହେଁ?
ଭାର୍ଯା ମୂଲଂ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ମୂଲଂ ସୁଖସ୍ଯ ଚ
ଘରସ୍ଥ ଜୀବନର ମୂଳ ହେଉଛି ଭାର୍ଯ୍ୟା; ସୁଖର ମୂଳ ମଧ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା।
ପରଲୋକସ୍ତ୍ଵଯଂ ଲୋକୋ ଜୀଯତେ ଭାର୍ଯଯା ଦ୍ଵଯମ୍
ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକ, ଦୁଇଁଟି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଟିକି ରହିଛି।
ଗୃହସ୍ଥଃ ସ ହି ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଯସ୍ଯ ଗେହେ ପତିଵ୍ରତା
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠିଏ ନିଜକୁ ଘରସ୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯିବ।
ଯଥା ଗଂଗାଽଵଗାହେନ ଶରୀରଂ ପାଵନଂ ଭଵେତ୍ 4.1.4.
ଯେପରି ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କଲେ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୁଏ,
ଅନୁଯାତି ନ ଭର୍ତାରଂ ଯଦି ଦୈଵାତ୍କଥଂଚନ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ କେବେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପତିଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ,
ତଦ୍ଵୈଗୁଣ୍ଯାଦପିସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପତିଃ ପତତି ନାନ୍ଯଥା
ସେ ଦୋଷରୁ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତି ଖସିଯାନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ନୁହେଁ।
ପତ୍ଯୌ ମୃତେ ଚ ଯାଯୋଷିଦ୍ଵୈଧଵ୍ଯଂ ପାଲଯେତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ପତି ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଲେ, ନାରୀ ଉଚିତ ଭାବେ ବିଧବା ଧର୍ମ ମାନିବା ଉଚିତ।
ଵିଧଵା କବରୀବଂଧୋ ଭର୍ତୃବଂଧାଯ ଜାଯତେ
ବିଧବା ନାରୀଙ୍କ କବରୀ ବାନ୍ଧିବା, ତାଙ୍କର ପରଲୋକସ୍ଥ ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ।
ଏକାହାରଃ ସଦା କାର୍ଯୋ ନ ଦ୍ଵିତୀଯଂ କଦାଚନ
ସେ ସବୁବେଳେ ଗୋଟିଏ ବେଳେ ଖାଇବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର କେବେ ନୁହେଁ।
ମାସୋପଵାସଂ ଵା କୁର୍ଯାଚ୍ଚାଂଦ୍ରାଯଣମଥାପି ଵା
ସେ ଚାହିଁଲେ ମାସିକ ଉପବାସ କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ରଖିପାରିବେ।
ଯଵାନ୍ନୈର୍ଵା ଫଲାହାରୈଃ ଶାକାହାରୈଃ ପଯୋଵ୍ରତୈଃ
ସେ ଯବ ଭାତ, ଫଳ, ଶାକ କିମ୍ବା କେବଳ ଦୁଧ ଖାଇ ଜୀବନ ଜାପନ କରିପାରିବେ।
ପର୍ଯଂକଶାଯିନୀ ନାରୀ ଵି ଧଵା ପାତଯେତ୍ପତିମ୍
ଯେ ବିଧବା ନାରୀ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଅଧୋଗତିକୁ ନେଇଯାଏ।
ନ ଚାଂଗୋଦ୍ଵର୍ତନଂ କାର୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵିଧଵଯା କ୍ଵଚିତ୍
ବିଧବା ନାରୀ କେବେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ତେଲ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତର୍ପଣଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ କାର୍ଯଂ ଭର୍ତୁଃ କୁଶତିଲୋଦକୈଃ 4.1.4.
ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶ ଓ ତିଳ ମିଶାଇ ପାଣି ଦେଇ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁ ପୂଜନଂ କାର୍ଯଂ ପତି ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ନ ଚାନ୍ଯଥା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଭାବି କରିବା ଦରକାର, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ନୁହେଁ।
ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚ ପତ୍ଯୁଃ ସମୀହିତମ୍
ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଆଦର୍ଶ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ଅଛି,
ଵୈଶାଖେ କାର୍ତିକେ ମାଘେ ଵିଶେଷନିଯମାଂଶ୍ଚରେତ୍
ବୈଶାଖ, କାର୍ତ୍ତିକ ଓ ମାଘ ମାସରେ ବିଶେଷ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶାଖେ ଜଲକୁଂଭାଂଶ୍ଚ କାର୍ତିକେ ଘୃତଦୀପକାଃ
ବୈଶାଖରେ ପାଣି ଭରା ଘଡ଼ା ଦେବା ଓ କାର୍ତ୍ତିକରେ ଘୃତ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରପା କାର୍ଯା ଚ ଵୈଶାଖେ ଦେଵେ ଦେଯା ଗଲଂତିକା
ବୈଶାଖ ମାସରେ ପାଣି ପାଇଁ ଜଳସ୍ଥଳୀ କରିବା ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ମାଳା ଦେବା ଉଚିତ।
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାଂବୂଲଂ ପୁଷ୍ପଦାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏହିପରି କମ୍ପୁର, ପାନପତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାନାନି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଦ୍ରାକ୍ଷା ରଂଭା ଫଲାନି ଚ
ନାନା ପ୍ରକାର ପାନୀୟ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, କଦଳୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।