ନୋଲୂଖଲେ ନ ମୁସଲେ ନ ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଦୃଷଦ୍ଯପି
ସେ କେବେ ଉଲୁଖଳ, ମୁସଳ, ପିସାଣି କିମ୍ବା ଚକ୍କି ବ୍ୟବହାର କରୁନାହାନ୍ତି।
ଵିନା ଵ୍ଯଵାଯସମଯଂ ପ୍ରାଗଲ୍ଭ୍ଯଂ ନ କ୍ଵଚିଚ୍ଚରେତ୍
ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ବ୍ୟତୀତ, ସେ କେବେ ଅତି ସାହସିକ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦମେଵ ଵ୍ରତଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାମଯମେଵପରୋ ଵୃଷଃ 4.1.4.
ଏହି ହେଉଛି ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରତ; ଏହି ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ।
କ୍ଲୀବଂ ଵା ଦୁରଵସ୍ଥଂଵା ଵ୍ଯାଧିତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଵା
ପତି ଯଦି ନିର୍ବଳ, ଦୁଃଖରେ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ହୃଷ୍ଟାହୃଷ୍ଟେଵିଷଣ୍ଣାସ୍ଯା ଵିଷଣ୍ଣାସ୍ଯେ ପ୍ରିଯେ ସଦା
ସେ ଖୁସି ହେଉନ୍ କି ଦୁଃଖି, ମୁହଁ ହସୁଥିବା କି ମନ୍ଦ, ସେ ସଦା ପତିପରାୟଣ ରହନ୍ତି।
ସର୍ପିର୍ଲଵଣତୈଲାଦି କ୍ଷଯେପି ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଘିଅ, ଲୁଣ, ତେଲ ଓ ଏପରି ଜିନିଷ ଶେଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ରହନ୍ତି।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନାର୍ଥିନୀ ନାରୀ ପତିପାଦୋଦକଂ ପିବେତ୍
ତୀର୍ଥସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ନାରୀ, ପତିଙ୍କ ପାଦଧୋଆ ପାଣି ପିବିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମଂ ପତିମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଯା ଚରେତ୍
ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ, ପତିଙ୍କୁ ଅଣଦେଖା କରି, ବ୍ରତ, ଉପବାସ କିମ୍ବା ନିୟମ ମାନେ—
ଉକ୍ତା ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ତରଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯା ନାରୀ କ୍ରୋଧତତ୍ପରା
ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ କ୍ରୋଧରେ ଉତ୍ତର ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅନୁଚିତ କାମ କରେ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ହି ପରମଶ୍ଚୈକୋ ନିଯମଃ ସମୁଦାହୃତଃ
ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମାତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିୟମ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ଉଚ୍ଚାସନଂ ନ ସେଵେତ ନ ଵ୍ରଜେତ୍ପରଵେଶ୍ମସୁ
ସେ ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପଵାଦୋ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଃ କଲହଂ ଦୂରତସ୍ତ୍ଯଜେତ୍
ଅପବାଦ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଝଗଡା ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଯା ଭର୍ତାରଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରହଶ୍ଚରତି ଦୁର୍ମତିଃ 4.1.4.
ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଘୁରେ—
ତାଡିତା ତାଡିତୁଂ ଚେଚ୍ଛେତ୍ସା ଵ୍ଯାଘ୍ରୀ ଵୃଷଦଂଶିକା
ଯଦି ତାକୁ ମାଡ଼ିଲେ, ସେ ମାଡ଼ିବାକୁ ଚାହେଁ, ତେବେ ସେ ବାଘିଣୀ କିମ୍ବା ବିଷାଳୁ ପୋକା ପରି।
ଯା ଭର୍ତାରଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମିଷ୍ଟମଽଶ୍ନାତି କେଵଲମ୍
ଯିଏ ପତିକୁ ଛାଡ଼ି, ନିଜେ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ—
ଯା ତ୍ଵଂ(ହୁଂ) କୃତ୍ଯାଽପ୍ରିଯଂ ବ୍ରୂତେ ମୂକା ସା ଜାଯତେ ଖଲୁ
ଯିଏ ଅପ୍ରିୟ କଥା କିମ୍ବା ଶାପ ଦେଉଛି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୌନ ହୋଇଯାଏ।
ଦୃଷ୍ଟିଂ ଵିଲୁପ୍ଯ ଭର୍ତୁର୍ଯା କଂଚିଦନ୍ଯଂ ସମୀକ୍ଷତେ
ସେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ହଟାଇ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଉପରେ ଚାହିଁଥାଏ।
ବାହ୍ଯାଦାଯାଂତମାଲୋକ୍ଯ ତ୍ଵରିତା ଚ ଜଲାଶନୈଃ
ବାହାରୁ କେହି ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି, ସେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପାଣି ପିଏ।
ତଥୈଵ ଚାଟୁଵଚନୈଃ ଖେଦସଂନୋଦନୈଃ ପରୈଃ
ଏହିପରି, ମିଠା କଥା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଦେଇ ସେ ମନକୁ ଅସ୍ଥିର କରେ।
ମିତଂ ଦଦାତି ହି ପିତା ମିତଂ ଭ୍ରାତା ମିତଂ ସୁତଃ
ପିତା କେବଳ ଥୋଡ଼ା, ଭାଇ ଥୋଡ଼ା, ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଥୋଡ଼ା ଦେଇଥାଏ।
ଭର୍ତା ଦେଵୋ ଗୁରୁର୍ଭର୍ତା ଧର୍ମ ତୀର୍ଥ ଵ୍ରତାନି ଚ
ପତି ହେଉଛନ୍ତି ଦେବତା, ପତି ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ, ଧର୍ମ, ତୀର୍ଥ ଓ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ପତି ସମାନ।
ଜୀଵହୀନୋ ଯଥା ଦେହଃ କ୍ଷଣାଦଶୁଚିତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେପରି ଜୀବ ବିନା ଦେହ ତୁରନ୍ତ ଅଶୁଚି ହୁଏ, ସେପରି—
ଅମଂଗଲେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଵିଧଵା ତ୍ଯକ୍ତମଂଗଲା 4.1.4.
ଯେ ବିଧବା ମଙ୍ଗଳ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ଵିହାଯ ମାତରଂ ଚୈକାଂ ସର୍ଵମଂଗଲଵର୍ଜିତାମ
ଏକା ମାଆଁକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ହରାଇଥାଏ।
କନ୍ଯାଵିଵାହସମଯେ ଵାଚଯେଯୁରିତି ଦ୍ଵିଜାଃ
କନ୍ୟା ବିବାହ ସମୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହିପରି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଭର୍ତା ସଦାନୁଯାତଵ୍ଯୋ ଦେହଵଚ୍ଛାଯଯା ସ୍ତ୍ରିଯା
ସ୍ତ୍ରୀ ନିତ୍ୟ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଦେହ ଛାୟାକୁ ଅନୁସରେ।
ଅନୁଵ୍ରଜତି ଭର୍ତାରଂ ଗୃହାତ୍ପିତୃଵନଂ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପିତାଙ୍କ ଘରୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରେ।
ଵ୍ଯାଲଗ୍ରାହୀ ଯଥା ଵ୍ଯାଲଂ ବଲାଦୁଦ୍ଧରତେ ବିଲାତ
ଯେପରି ସାପ ଧରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ସାପକୁ ଜୋରକରି ବିଲୁ ଠାରୁ ଟାଣି ନେଇଥାଏ।
ଯମଦୂତାଃ ପଲାଯଂତେ ସତୀମାଲୋକ୍ଯ ଦୂରତଃ ।। ଅପି ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଚ ତତ୍ପତିମ୍
ଯେତେବେଳେ ଯମଦୂତମାନେ ଦୂରରୁ ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପଳାଇଯାନ୍ତି; ଯଦିଓ ତାଙ୍କର ପତି ଖରାପ କାମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ତଥା ବିଭୀମୋ ଵହ୍ନେର୍ନତଥା ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଯଥା
ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଏତେ ଭୟ କରୁନାହିଁ, ବିଜୁଳିକୁ ମଧ୍ୟ ତେତିକି ନୁହେଁ—