ଵରଂ ଵାରାଣସୀରଂକୋ ନିଃଶଂକୋଯୋ ଯମାଦପି
ଯମଙ୍କ ଅଧୀନ ରହିବାଠାରୁ ବାରାଣସୀରେ ଭୟହୀନ ଏକ ବାଙ୍ଗ ହେବା ଭଲ ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦିଵସାଷ୍ଟାଂଶେଷପଦମୈଂଦ୍ରଂ ଵିନଶ୍ଯତି 4.1.3.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଦିନର ଅଷ୍ଟମାଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଦ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ପରାର୍ଧଦ୍ଵଯନାଶେପି କାଶୀସ୍ଥୋ ଯୋ ନ ନଶ୍ଯତି
ଦୁଇ ପରାର୍ଧ ବିନାଶ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀରେ ଥିବା ଲୋକ କେବେ ବି ନଶ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଯତ୍ସୁଖଂ କାଶିଵାସେତ୍ର ନ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଂଡମଂଡପେ
କାଶୀରେ ବସିଥିବା ଯେଉଁ ସୁଖ ମିଳେ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମହଲରେ ମଧ୍ୟ ମିଳେ ନାହିଁ ।
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମୁପାର୍ଜିତମ୍
ହଜାର ହଜାର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଛି—
ଲବ୍ଧୋପି ସିଦ୍ଧିଂ ନୋ ଯାଯାଦ୍ଯଦି କୁଦ୍ଧ୍ଯେତ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ତାହା ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ତିନିନୟନ ରୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ ନାହିଁ ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଖ୍ଯଂ ପୁରୁଷାର୍ଥଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ—ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ଚାରିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ—
ଆଲସ୍ଯେନାପି ଯୋ ଯାଯାଦ୍ଗୃହାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଲଯମ୍
ଯିଏ ଆଳସ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଘରୁ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏ—
ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵାହିନ୍ଯାଂ ଯାତି ଵିଶ୍ଵେ ଶଦର୍ଶନେ
ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନକୁ ଯିଏ ଯାଏ—
ସ୍ଵର୍ଧୁନୀ ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶାତ୍ସ୍ନାନାଦାଚମନାଦପି
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀକୁ ଦେଖିବା, ଛୁଇଁବା, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ତାହାର ଜଳ ଅଞ୍ଜଳି ନେଇଲେ—
ପଂଚତୀର୍ଥାଵଲୋକାଚ୍ଚ ତତୋ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରେକ୍ଷଣାତ୍
ପଞ୍ଚତୀର୍ଥ ଦେଖିବା ଓ ତା'ପରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଲେ—
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରଜପୈର୍ନମସ୍କାରୈସ୍ତୁ ନର୍ତ୍ତନୈଃ 4.1.3.
ପରିକ୍ରମା, ସ୍ତୁତି, ଜପ, ପ୍ରଣାମ ଓ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
ଧୂର୍ଜଟେ ନୀଲକଂଠେଶ ପିନାକିଞ୍ଶଶିଶେଖର
ହେ ଧୂର୍ଜଟି, ହେ ନୀଳକଣ୍ଠ, ହେ ପିନାକଧାରୀ, ହେ ଶଶିଶେଖର, ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଣାମ ଗ୍ରହଣ କର।
ମୁକ୍ତିମଂଡପିକାଯାଂ ଚ ନିମେଷାର୍ଧୋ ପଵେଶନାତ୍
ମୁକ୍ତିର ମଣ୍ଡପରେ କେବଳ ଆଧା ଚକୁ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ ହୋଇଯାଏ।
ନିତ୍ଯାଦିକର୍ମକରଣାତ୍ତଥାତିଥିସମର୍ଚନୈଃ
ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ମ କରିବାରେ, ଏବଂ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାରେ, ମୁକ୍ତି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଯଥା ଚଂଦ୍ରଃ କଲଯା କଲଯୈଧତେ
ଯେପରି ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାହାର କଳା କଳାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ,
ଶ୍ରଦ୍ଧାବୀଜୋ ଵିପ୍ରପାଦାଂବୁସିକ୍ତଃ ଶାଖାଵିଦ୍ଯାସ୍ତାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଦଶାପି
ଶ୍ରଦ୍ଧାର ବୀଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦଜଳରେ ସିଞ୍ଚିତ ହେଲେ, ଚାରିଟି ବିଦ୍ୟା ଶାଖା ଓ ଦଶଟି ଅବସ୍ଥା ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵାର୍ଥାନାମତ୍ରଦାତ୍ରୀ ଭଵାନୀ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ପୂରଯେଦତ୍ର ଢୁଂଢିଃ
ଏଠାରେ ଭବାନୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ ଢୁଁଢି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
କାଶ୍ଯାଂ ଧର୍ମସ୍ତଚ୍ଚତୁଷ୍ପାଦରୂପଃ କାଶ୍ଯାମର୍ଥଃ ସୋପ୍ଯନେ କପ୍ରକାରଃ
କାଶୀରେ ଧର୍ମ ଚାରି ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, କାଶୀରେ ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଯତ୍ର ନ ତତ୍ର ଚିତ୍ରଂ ଧର୍ମାର୍ଥକାମାମୃତରୂପରୂପଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ରୂପ ନେଇଥାଏ, ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଇତି ବ୍ରୁଵାଣା ଗୀର୍ଵାଣା ଦଦୃଶୁସ୍ତୂଟଜଂ ମୁନେଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ଯାମାକାଂଜଲିଯାଞ୍ଚାର୍ଥମୃଷିକନ୍ଯାନୁଯାଯିଭିଃ 4.1.3.
କଳା ଧାନ ହାତରେ ନେଇ, ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା, ଋଷିକନ୍ୟାମାନେ ସହ ଚାଲିଥିଲେ।
ଵିଧୂଯ ସର୍ଵ ପାପାନି ଜ୍ଞାତ୍ଵାଽଜ୍ଞାତ୍ଵା କୃତାନ୍ଯପି
ସମସ୍ତ ପାପ ଜାଣି ଓ ଅଜାଣି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ତଦାଖ୍ଯାହି ମହାମୁନେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଏହାକୁ ଏବେ କହ, ମହାମୁନି।
ଧିଷଣାଧିପତେରାସ୍ଯଂ ଵିବୁଧା ଵ୍ଯାଲୁଲୋକିରେ
ବିଦ୍ୟାର ନାୟକଙ୍କର ମୁଖକୁ ଦେବତାମାନେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଵାକ୍ପତିରୁଵାଚ ଧନ୍ଯୋସି କୃତକୃତ୍ଯୋସି ମାନ୍ଯୋସି ମହତା ମପି
ବାଣୀର ନାଥ କହିଲେ: ତୁମେ ଧନ୍ୟ, କୃତକୃତ୍ୟ ଓ ମହାନମାନେ ମଧ୍ୟ ମାନ୍ୟ।
ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତିନଗଂ ପ୍ରତ୍ଯରଣ୍ଯଂ ତପୋଧନାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଶ୍ରମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଗର ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅରଣ୍ୟରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ତପୋଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଯୀହାସ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମତେଜସ୍ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିରମ୍
ତୁମରେ ତପସ୍ୟାର ଧନ ଅଛି, ତୁମରେ ବ୍ରହ୍ମାର ତେଜ ଦୃଢ଼ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତେଯଂ କଲ୍ଯାଣୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ଲୋପାମୁଦ୍ରା ତୁମର ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ସତୀ ଓ ସୁଭଗା।
ପତିଵ୍ରତାସ୍ଵରୁଂଧତ୍ଯା ସାଵିତ୍ର୍ଯାପ୍ଯନସୂଯଯା
ସତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସ୍ୱରୁନ୍ଧତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଅନସୂୟା ପରି ଏହିଁ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।