ଗାଵୋ ମେ ପୁରତଃ ସଂତୁ ଗାଵୋ ମେ ସଂତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବରେ ଗାଈମାନେ ଆଗରେ ରହୁନ୍ତୁ, ଗାଈମାନେ ପଛରେ ମଧ୍ୟ ରହୁନ୍ତୁ।
ନୀରାଜଯତି ଯୋଂଗାନି ଗଵାଂ ପୁଚ୍ଛେନ ଭାଗ୍ଯଵାନ୍
ଯିଏ ଗାଈଙ୍କ ପୁଛରେ ତାଲି ଦେଇ ଗାଈଙ୍କ ଅଙ୍ଗର ଆରତି କରେ, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଗୋଭିର୍ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଵେଦୈଶ୍ଚ ସତୀଭିଃ ସତ୍ଯଵାଦିଭିଃ 4.1.2.
ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦ, ସତୀ ଓ ସତ୍ୟବାଦି ଜନନୀମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ହୁଏ।
ମମ ଲୋକାତ୍ପରୋଲୋକୋ ଵୈକୁଂଠ ଇତି ଗୀଯତେ
ମୋ ଲୋକ ଠାରୁ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଜଗତ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶିଵଲୋକସ୍ତଦୁପରି ଗୋଲୋ କସ୍ତତ୍ସମୀପତଃ
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଅଛି ଶିବଙ୍କ ଲୋକ, ତାହାଠାରୁ ସମୀପରେ ଅଛି ଗୋଲୋକ।
ଗଵାଂ ଶୁଶ୍ରୂରୂଷକାଯେ ଚ ଗୋପ୍ରଦାଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ଗାଈଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି, ବଛାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ।
ଯତ୍ର କ୍ଷୀରଵହା ନଦ୍ଯୋ ଯତ୍ର ପାଯସ କର୍ଦମାଃ
ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ଦୁଧ ଭରି ବହେ, ଯେଉଁଠି ମାଟି ଦହିରୁ ତିଆରି, ସେଠି ସଫଳତା ଅଛି।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣଜ୍ଞା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପରିକୀର୍ତିତାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ, ସୃତି ଓ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀ ତୁ ନେତ୍ରେ ଦ୍ଵେ ପୁରାଣଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ମୃତମ୍ ପୁରାଣହୀନାଦ୍ଧୃଚ୍ଛୂନ୍ଯାତ୍କାଣାଂଧାଵପି ତୌ ଵରୌ
ବେଦ ଓ ସୃତି ହେଉଛି ଦୁଇ ଆଖି, ପୁରାଣ ହେଉଛି ହୃଦୟ; ଯଦିଓ କେହି ଅନ୍ଧ ବା ଏକା ଆଖି ଥିବେ, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ, କିନ୍ତୁ ପୁରାଣ ଛାଡିଲେ ହୃଦୟ ଖାଲି।
ତଦ୍ବାହ୍ମଣାଯ ଗୋର୍ଦେଯା ସର୍ଵତ୍ର ସୁଖମିଚ୍ଛତା
ଏହିପରି, ଯିଏ ସବୁଠାରେ ସୁଖ ଚାହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ଯ ଧର୍ମେଽସ୍ତି ଜିଜ୍ଞାସା ଯସ୍ଯ ପାପାଦ୍ଭଯଂ ମହତ୍
ଯିଏ ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ, ଯିଏ ପାପକୁ ଭୟ କରେ, ସେ ଏହି ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ପୁରାଣଂ ଦୀପ ଉତ୍ତମଃ 4.1.2.
ଚଉଦ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପୁରାଣ ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦୀପ।
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମନଯନା ନିର୍ମିତାଃ ସୁକୃତାର୍ଥିନଃ 4.1.2.
ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଭଳି ଆଖି ଥିବା ସେମାନେ, ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକମାନେ ଭଲ କାମର ଫଳ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
ଇହ ଵଂଶଂ ପରିସ୍ଥାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ ସୁଖାନି ଚ
ଏଠାରେ ନିଜ ବଂଶକୁ ଠିକ କରି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି,
ସୂତ ଉଵାଚ ଅଵାପ୍ଯ କାଶୀଂ ଗୀର୍ଵାଣୈଃ କିମକାରି ଵଦାଚ୍ଯୁତ
ସୂତ କହିଲେ: ଦେବତାମାନେ ସହିତ କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ପରେ, ସେମାନେ କଣ କଲେ, ଅଚ୍ୟୁତ? ମୋତେ କୁହ।
ଅଧୀତ୍ଯେମାଂ କଥାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ନ ତୃପ୍ତିମଧିଯାମ୍ଯହମ୍
ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ପଢ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ମନ ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
କଥଂ ଵିଂଧ୍ଯୋପ୍ଯଵାପ ସ୍ଵାଂ ପ୍ରକୃତିଂ ତାଦୃଗୁନ୍ନତଃ
ଏତେ ଉଚ୍ଚ ଥିବା ବିନ୍ଧ୍ୟ କିପରି ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପୁନି ପାଇଲେ?
ଇତି କୃତ୍ସ୍ନଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵ୍ଯାସଃ ପାରାଶରୋ ମୁନିଃ
ଏହା ସବୁ ଶୁଣି, ପାରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ୟାସ ମୁନି,
ପାରାଶର ଉଵାଚ ଶୁକଵୈଶଂପାଯନାଦ୍ଯାଃ ଶୃଣ୍ଵଂତ୍ଵେତେ ଚ ବାଲକାଃ
ପାରାଶର କହିଲେ: ଶୁକ, ବୈଶମ୍ପାୟନ ଓ ଏହି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତତୋ ଵାରାଣସୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୀର୍ଵାଣାଃ ସମହର୍ଷଯଃ
ତାପରେ, ବାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବତାମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ସଚୈଲମଭିମଜ୍ଜ୍ଯାଥ କୃତସଂଧ୍ଯାଦିସତ୍କ୍ରିଯାଃ
ପରେ, ପୋଷାକ ସହିତ ସ୍ନାନ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାଦି ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ,
ତୀର୍ଥଵାସାର୍ଥିନଃ ସର୍ଵାନ୍ସଂତର୍ପ୍ଯ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତୀର୍ଥରେ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ତଥା ପାତ୍ରୈଃ ସ୍ଵର୍ଣରୌପ୍ଯାଦି ନିର୍ମିତୈଃ
ସୁନା, ଚାଁଦି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାତୁର ବିଭିନ୍ନ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା,
ସଗୋରସୈରନ୍ନଦାନୈର୍ଧାନ୍ଯଦାନୈରନେକଧା ।। 4.1.3.
ଗାଁ ସହିତ ଅନ୍ନ ଦାନ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଦାନ କରି,
ସତୂଲୈର୍ମୃଦୁପର୍ଯଂକୈର୍ଦୀପିକାଦର୍ପଣାସନୈଃ
ମୃଦୁ ଓ ତୁଳା ଥିବା ଆସନ, ଦୀପ, ଦର୍ପଣ ଓ ଆସନ ଦେଇ,
ଚିତ୍ରଧ୍ଵଜପତାକାଭିରୁଲ୍ଲୋଚୈଶ୍ଚଂଦ୍ରଚାରୁଭିଃ
ରଙ୍ଗିନ ପତାକା, ଝଣ୍ଡା ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୋଭା ଦେଇ,
ଉପାନତ୍ପାଦୁକାଭିଶ୍ଚ ଯତିନଶ୍ଚ ତପସ୍ଵିନଃ
ଉପାନହ, ପାଦୁକା ଏବଂ ଯତି ଓ ତପସ୍ବୀମାନେ ପାଇଁ,
ଦଂଡୈଃ କମଂଡଲୁଯୁତୈରଜିନୈର୍ମୃଗସଂଭଵୈଃ
ଦଣ୍ଡ, କମଣ୍ଡଳୁ ଏବଂ ମୃଗଚର୍ମ ତିଆରି ଜାମା ପ୍ରଦାନ କରି,
ମଠୈର୍ଵିଦ୍ଯାର୍ଥିନାମନ୍ନୈରତିଥ୍ଯର୍ଥଂ ମହାଧନୈଃ
ମଠ, ଛାତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଅତିଥି ସତ୍କାର ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ ଦେଇ,
ବହୁଧୌଷଧଦାନୈଶ୍ଚ ସତ୍ରଦାନୈରନେକଶଃ
ବହୁ ଔଷଧି ଦାନ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦାନ କରି।