ଯାମଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତଥାଗ୍ନେଯୀଂ ଜ୍ଵଲଂତୀଂ ଵିରହାଦିଵ
ଅଗ୍ନିମୟ ଦକ୍ଷିଣ ପଥ ଦେଇ ଯାଇ, ବିୟୋଗ ଭଳି ତାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତାଂବୂଲୀରାଗରକ୍ତୌଷ୍ଠୀଂ ଦ୍ରାକ୍ଷାସ୍ତବକସୁସ୍ତନୀମ୍
ତାମ୍ବୁଳ ଓ ରାଗର ରଙ୍ଗରେ ଲାଲ ଠୋଠ, ଦ୍ରାକ୍ଷା ଗଛର ଗୁଛରେ ପୋଷିତ।
ମଲଯାନିଲ ନିଃଶ୍ଵାସାଂ କ୍ଷୀରୋଦକଵରାଂବରାମ୍
ମଲୟ ପବନର ଶ୍ୱାସ ଏବଂ କ୍ଷୀରସାଗରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ,
କାଵେରୀଗୌତମୀଜଂଘାଂ ଚୋଲଚୋଲାଂ ଶୁକାଵୃତାମ୍ 4.1.2.
କାବେରୀ ଓ ଗୌତମୀ ନଦୀ ତାଙ୍କର ପାଦ ହେବା ସହ, ଚୋଳ ଓ ଚୋଳା ଦେଶ ରେ ଆବୃତ, ଶୁକା ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ,
ସୁକୋମଲମହାରାଷ୍ଟ୍ରୀଵାଗ୍ଵିଲାସମନୋହରାମ୍
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରୀ ଭାଷାର ମୃଦୁ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆକର୍ଷକ ହୋଇଥିଲେ,
ସୁଦକ୍ଷଦକ୍ଷିଣାମାଶାମାଶାନାଥଃ ପ୍ରତସ୍ଥିଵାନ୍
ସୁଦକ୍ଷ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦିଗପତି ଯାତ୍ରା କଲେ,
ନ ଶେକୁରଗ୍ରତୋ ଗଂତୁଂ ତତୋଽନୂରୁର୍ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତ୍
ସେମାନେ ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଅନୂରୁରୁ କହିଲେ,
ଅନୂରୁରୁଵାଚ ଭାନୋ ମାନୋନ୍ନତୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ନିଦ୍ଧ୍ଯଯ ଗଗନଂ ସ୍ଥିତଃ
ଅନୂରୁରୁ କହିଲେ: 'ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅହଂକାରୀ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଆକାଶକୁ ଅଟକାଇ ଦଉଡ଼ିଛି।'
ଅନ୍ରୂରୁଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ସଵିତା ହୃଦ୍ଯଚିନ୍ତଯତ୍
ଅନୂରୁରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ସୂରଃ ଶୂରୋପି କିଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରାଂତରେ ଵର୍ତ୍ମନିସ୍ଥିତଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: 'ପଥରେ ବାଧା ପଡ଼ିଲେ ଏକ ଶୂରବୀର ମଧ୍ୟ କଣ କରିପାରିବ?'
ଗୃହ୍ଯତ୍ରାପ୍ରତ୍ଯୂଷ୍ଟେଃ କ୍ଷଣଂ ନାଵତିଷ୍ଠତି
ଯାତ୍ରାର ସମୟ ଆସିନଥିଲେ ସେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ଦ୍ଵେ ଶତେ ଦ୍ଵେ ଚ ଯୋଜନେ
ଦୁଇ ହଜାର, ଦୁଇ ଶଏ ଓ ଦୁଇ ଯୋଜନା ଦୂର,
ଗତେ ବହୁତିଥେକାଲେ ପ୍ରାଚ୍ଯୌଦୀଚ୍ଯାଂ ଭୃଶାର୍ଦିତାଃ
ବହୁ ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ, ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ପାଇଲେ,
ପାଶ୍ଚାତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଦ୍ରାମୁଦ୍ରିତଲୋଚନାଃ 4.1.2.
ପଶ୍ଚିମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଅହୋନାହସ୍କରାଭାଵାନ୍ନିଶାନୈଵାଽନିଶାକରାତ୍
ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ନଥିବାରୁ,
ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ କିମକାଂଡେ ଵୈ ଲଯମେଷ୍ଯତି ତତ୍କଥମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯଦି ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ତେବେ ବିଶ୍ୱ କିପରି ଲୟକୁ ପହଁଚିବ?
ସ୍ଵାହାସ୍ଵଧାଵଷଟ୍କାରଵର୍ଜିତେ ଜଗତୀତଲେ
ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଓ ବଷଟ୍ ନଥିବା ବେଳେ ପୃଥିବୀରେ,
ସୂର୍ଯୋଦଯାତ୍ପ୍ରଵର୍ତଂତେ ଯଜ୍ଞାଦ୍ଯାଃ ସକଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଦଯଃ ସର୍ଵେ କାଲଂ ଜାନଂତି ସୂର୍ଯତଃ
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜାଣନ୍ତି।
ତତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଗତିସ୍ତଂଭାତ୍ସ୍ତଂଭିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗତି ରୁକିଯିବାରୁ ତିନି ଭୁବନ ଅଚଳ ହୋଇଗଲା।
ଏକତସ୍ତିମିରାନ୍ନୈଶାଦେକତସ୍ତୁ ଦିଵାତପାତ୍
ଏକ ପାଖରେ ରାତିର ଅନ୍ଧାର ଥିଲା, ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ଦିନର ତାପ ଥିଲା।
ଇତି ଵ୍ଯାକୁଲିତେ ଲୋକେ ସୁରାସୁରନରୋରଗେ
ଏଭଳି ଭାବେ ଦେବତା, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସର୍ପମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଶାନ୍ତ ହେଇଯାଇଥିଲା।
ତତଃ ସର୍ଵେ ସମାଲୋକ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୁଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏହା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯରୂପାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣେ 4.1.2.
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତି ଧାରୀ, ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯନ୍ନ ଦେଵା ଵିଜାନଂତି ମନୋ ଯତ୍ରାପି କୁଂଠିତମ୍
ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଅଗ୍ରହଣୀୟ।
ଯୋଗିନୋ ଯଂ ହୃଦାକାଶେ ପ୍ରଣିଧାନେନ ନିଶ୍ଚଲାଃ
ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ନିଶ୍ଚଳ ଧ୍ୟାନରେ ହୃଦୟ ଆକାଶରେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
କାଲାତ୍ପରାଯ କାଲାଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାପୁରୁଷାଯ ଚ
ସମୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ସମୟର ନାୟକ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିଥିବା ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵିଷ୍ଣଵେ ସତ୍ତ୍ଵରୂପାଯ ରଜୋରୂପାଯ ଵେଧସେ
ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ରଜସ୍ ରୂପୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ବୁଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପାଯ ତ୍ରିଧାହଂକୃତଯେ ନମଃ
ବୁଦ୍ଧିର ଆକୃତି ଧାରୀ, ତିନିପ୍ରକାର ଅହଂକାରର ମୂଳ ହେଉଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ବ୍ରହ୍ମାଂଡରୂପାଯ ତଦଂତର୍ଵର୍ତିନେ ନମଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଆକୃତି ଧାରୀ, ତାହାର ଭିତରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।