ଭ୍ରମଦ୍ଭ୍ରମରମାଲାଭିର୍ମାଲତୀଭିରଲଂକୃତମ୍
ମାଳତୀ ଫୁଲ ଓ ଘୁରୁଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ନାନାମୃଗଗଣାକୀର୍ଣଂ ନାନାପକ୍ଷିଵିନାଦିତମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ପଶୁ ଦଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ତୁଚ୍ଛଶ୍ରିଯଃ ସ୍ଵର୍ଗଭୂମୀଃ ପରିହାଯାଗତୈରିଵ
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ତୁଚ୍ଛ ମହିମାକୁ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉତ୍ସୃଜଂତମିଵାର୍ଘ୍ଯଂ ଵୈ ପତ୍ରପୁଷ୍ପୈରିତସ୍ତତଃ
ପତ୍ର ଓ ଫୁଲରେ ଏଠି ସେଉଁଠି ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ଦେଉଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଥ ସୂର୍ଯଶତାଭାସଂ ନଭସି ଦ୍ଯୋତିତାଂବରମ୍
ତାପରେ, ଆକାଶରେ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମସୂନୁଵପୁସ୍ତେଜୋ ଦୂରୀକୃତଦରୀତମାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଦେହର ତେଜସ୍ୱୀ ଆଲୋକ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲା।
ବ୍ରହ୍ମତେଜଃସମୁଦ୍ଭୂତ ସାଧ୍ଵସଃ ସାଧୁସ ତ୍କ୍ରିଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଭୟ ଓ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୃଦୁଲତାଂ ତସ୍ଯ ଦ୍ଵୈରୂପ୍ଯେପି ସ ନାରଦଃ 4.1.1.
ତାଙ୍କର ମୃଦୁତା ଦେଖି, ଅସାଧାରଣ ଆକୃତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନାରଦ ମନେ କଲେ—
ଗୃହାନାଯାଂତମାଲୋକ୍ଯ ଗୁରୁଂଵାଽଗୁରୁମେଵ ଵା
ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଗୁରୁ ନୁହେଁ ଯେଉଁଠି ଘରକୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ,
ତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଚ୍ଚୈଃ ଶିରାଃସୋପି ଵିନମ୍ରତରକଂଧରଃ
ସେ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଓ ଗର୍ବ ଛାଡି ଗଳା ନମ୍ର କରିଥାଏ ।
ତମୁତ୍ଥାପ୍ଯ କରାଗ୍ରାଭ୍ଯାମାଶୀର୍ଭିରଭିନଂଦ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଉଠାଇ, ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଅଭିନନ୍ଦନ କରେ ।
ସ ଦଧ୍ନାମଧୁନାଜ୍ଯେନ ନୀରାର୍ଦ୍ରାକ୍ଷତଦୂର୍ଵ ଯା
ସେ ଦହି, ମଧୁ, ଘିଅ, ପାଣି, ଭିଜା ଅକ୍ଷତ ଓ ଦୁର୍ବା ଦିଏ ।
ଗୃହୀତାର୍ଘ୍ଯଂକିଲ ଶ୍ରାଂତଂ ପାଦସଂଵାହନାଦିଭିଃ
ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅତିଥିର କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପାଦ ମାସାଜ ଓ ଅନ୍ୟ ସେବା କରେ ।
ଅଦ୍ଯ ସଦ୍ଯଃ ପରିହୃତଂ ତ୍ଵଦଂଘ୍ରିରଜସାରଜଃ
ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ପାଦର ଧୂଳି ସତ୍ବରେ ଦୂର ହୋଇଯାଇଛି ।
ସଫଲର୍ଧିରହଂ ଚାଦ୍ଯ ସୁଦିଵାଦ୍ଯଚ ମେ ମୁନେ
ଆଜି ମୁଁ ନିଜେକୁ ଧନ୍ୟ ଭାବୁଛି ଏବଂ ମୋ ଦିନଟି ଶୁଭ ହୋଇଛି, ମୁନି ।
ଧରାଧରତ୍ଵଂ କୁଲିଷୁମାନ୍ଯଂ ମେଽଦ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଜି ମୋତେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଶକ୍ତି ଓ ବଜ୍ର ସମାନ କଠୋରତା ମିଳିବ ।
ପୁନରୂଚେ କୁଲିଵରଃ ସଂଭ୍ରମାପ ନ୍ନମାନସଃ
ପୁନି ସେ ମହାନ କୁଳିବର, ମନରେ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ନେଇ କଥା କହିଲେ ।
ଅଦୃଷ୍ଟଂ ତଵ ନୋଦୃଷ୍ଟଂ ଯଦିଷ୍ଟଂଵିଷ୍ଟପତ୍ରଯେ 4.1.1.
ଆପଣ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି ଯଦି ଦେଖିପାରିନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା ଆଶା କରିଥିବା କିଛି ମିଳିନାହିଁ,
ତ୍ଵଦାଗମନଜାନନ୍ଦସଂଦୋହୈର୍ମେ ଦୁରାରଵଃ
ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନର ଆନନ୍ଦରେ ମୋର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଗଲା ।
ଧରାଧରଣସାମର୍ଥ୍ଯଂ ମେର୍ଵାଦୌ ପୂର୍ଵପୂରୁଷୈଃ
ମେରୁ ଆଦି ପୁରୁଣା ମହାପୁରୁଷମାନେ ପୃଥିବୀ ବୋହିବାର ଶକ୍ତି ରଖୁଥିଲେ ।
ଗୌରୀଗୁରୁତ୍ଵାଦ୍ଧିମଵାନାଦିପତ୍ଯାଚ୍ଚ ଭୂଭୃତାମ୍
ଗୌରୀଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ହିମବତଙ୍କ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା,
ନମେରୁଃ ସ୍ଵର୍ଣପୂର୍ଣତ୍ଵାଦ୍ରତ୍ନସାନୁତଯାଥଵା
ମେରୁ ପାହାଡ଼ ସୁନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ହେବାରୁ,
ପରଂ ଶତଂ ନ କିଂଶୈଲା ଇଲାକଲନକେଲଯଃ
ଅନ୍ୟ ଶତ ଶତ ପାହାଡ଼ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ କେବଳ ଖେଳନା ଭଳି ଅପରିଗଣ୍ୟ ।
ମନ୍ଦେହଦେହସଂଦେହାଦୁଦଯୈକଦଯାଶ୍ରିତଃ
ମନ୍ଦେହ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦେହ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ଥିବାରୁ, ସେମାନେ ଏକ ମାତ୍ର କିରଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ।
ନୀଲଶ୍ଚ ନୀଲୀନିଲଯୋ ମନ୍ଦରୋ ମନ୍ଦଲୋଚନଃ
ନୀଳ ପାହାଡ଼, ଯାହାର ନିବାସ ନୀଳ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଗୋଲାକାର,
ହେମକୂଟତ୍ରିକୂଟାଦ୍ଯାଃ କୂଟୋତ୍ତରପଦାସ୍ତୁତେ
ହେମକୂଟ, ତ୍ରିକୂଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କ ନାମର ଶେଷରେ 'କୂଟ' ଅଛି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ।
ଇତି ଵିଂଧ୍ଯଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋଽଚିନ୍ତଯଦ୍ଧୃଦି
ବିନ୍ଧ୍ୟର କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ମନରେ ଭାବିଲେ।
ଶ୍ରୀଶୈଲମୁଖ୍ଯାଃ କିଂଶୈଲାନେହ ସଂତ୍ଯମଲଶ୍ରିଯଃ 4.1.1.
ଏଠାରେ ଶ୍ରୀଶୈଳ ଓ କିଂଶୈଳ ଭଳି ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକି ସତ୍ୟରେ ଦୋଷ ଓ ମହିମା ବିହୀନ କି?
ଅଦ୍ଯାସ୍ଯ ବଲମାଲୋକ୍ଯମିତି ଧ୍ଯାତ୍ଵାବ୍ରଵୀନ୍ମୁନିଃ
ଆଜି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଖି, ମୁନି ଭାବିବା ପରେ କହିଲେ।
ପରଂ ଶୈଲେଷୁ ଶୈଲେଂଦ୍ରୋ ମେରୁସ୍ତ୍ଵାମଵମନ୍ଯତେ
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ରାଜା, ମେରୁ ତୁମକୁ ଅପମାନ କରେ।