ଘଟାସ୍ଯୋ ଘଟହାସଶ୍ଚ ଊର୍ଧ୍ଵକେଶୋଽତିଦୀପ୍ତି ମାନ୍
ଘଟା ଭଳି ମୁହଁ, ଘଟା ଭଳି ହସ, ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା କେଶ, ଅସାଧାରଣ ତେଜ,
ଦେଵୀଦତ୍ତାତୁଲବଲୋ ବର୍ବରୀକୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ବର୍ବରୀକ କହିଲେ।
ତଦହଂ ଦର୍ଶଯାମ୍ଯେଷ ପଶ୍ଯଧ୍ଵଂ ସହକେଶଵାଃ ନିଃଶଲ୍ଯଂ ଚାପି ସଂପୂର୍ଣଂ ସିଂଦୂରାଭେଣ ଭସ୍ମନା
ତେବେ ମୁଁ ଏହା ଦେଖେଇବି; ହେ କେଶବଙ୍କ ସହଚରମାନେ, ଦେଖ, ସେନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶର ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି, ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର ଖାକିରେ ଭରିଯାଇଛି।
ଆକର୍ଣମାକୃପ୍ଯ ଚ ତଂ ମୁମୋଚ ମୁଖାଦଥୋଦ୍ଭୂତମଭୂଚ୍ଚ ଭସ୍ମ
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଣି, ସେ ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଖାକି ବାହାରିଲା।
ସେନାଦ୍ଵଯେ ତଚ୍ଚ ପପାତ ଶୀଘ୍ରଂ ଯସ୍ଯୈଵ ଯତ୍ରାସ୍ତି ଚ ମୃତ୍ଯୁମର୍ମ 1.2.66.
ସେ ଖାକି ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ତୁରନ୍ତ ପଡ଼ିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ ଥିଲା।
ଊରୌ ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯାପି ଶଲ୍ଯସ୍ଯାପି ଚ ଵକ୍ଷସି
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଉରୁ ଉପରେ ଏବଂ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ,
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପାଦତଲ ଲକେ କଂଠେ ଦ୍ରୁପଦମତ୍ସ୍ଯଯୋଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦତଳରେ, ଦ୍ରୁପଦ ଓ ମତ୍ସ୍ୟଙ୍କ କଣ୍ଠରେ,
ପପାତ ରକ୍ତଂ ତଦ୍ଭସ୍ମ ଯତ୍ର ଯେଷାଂ ଚ ମର୍ମ ଚ
ସେ ଲାଲ ଖାକି ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ମର୍ମସ୍ଥାନ ଥିଲା, ସେଠି ପଡ଼ିଲା।
ଇତି କୃତ୍ଵା ତତୋ ଭୂଯୋ ବର୍ବରୀକୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ଏଭଳି କରି ବର୍ବରୀକ ପୁଣି କହିଲେ।
ଅଧୁନା ପାତଯିଷ୍ଯାମି ମର୍ମସ୍ଵେଷାଂ ଶିତାଞ୍ଛରାନ୍
ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ିବି।
ଶପଥା ଵଃ ସ୍ଵଧର୍ମସ୍ଯ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ନ ଵଃ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ତୁମର ଧର୍ମର ଶପଥ ଦେଉଛି: କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବା ନାହିଁ।
ତତୋ ଵିସ୍ମିତଚିତ୍ତାନାଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରପୁରୋଗିଣାମ୍
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲା।
ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଶ୍ଚକ୍ରେଣ ନିଶିତେନ ଚ
ବାସୁଦେବ ତେଜରେ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚକ୍ର ଉଠାଇଲେ।
ତତଃ କ୍ଷଣାତ୍ସର୍ଵମାସୀଦାଵିଗ୍ରଂ ରାଜମଂ ଡଲମ୍
ତାପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ରାଜସଭା ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା।
କିମେତଦିତି ପ୍ରାହୁଶ୍ଚ ବର୍ବରୀକଃ କୁତୋ ହତଃ 1.2.66.
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଏହା କଣ?' ବର୍ବରୀକ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ବିନାଶ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା?'
ହାହା ପୁତ୍ରେତି ଚ ଗୃଣନ୍ପ୍ରସ୍ଖଲଂଶ୍ଚ ପଦେପଦେ
'ହା ମୋ ପୁଅ!' ବୋଲି କାନ୍ଦିକି, ସେ ପ୍ରତିଟି ପଦକୁ ଠୋକିଠୋକି ଚାଲିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ ସମାଯଯୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଚଉଦ ଦେବୀ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ସିଦ୍ଧାଂବିକା କ୍ରୋଡମାତା କପାଲୀ ତାରା ସୁଵର୍ଣା ଚ ତ୍ରିଲୋକଜେତ୍ରୀ
ସିଦ୍ଧାମ୍ବିକା, କ୍ରୋଡମାତା, କପାଳୀ, ତାରା, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ଓ ତ୍ରିଲୋକଜେତ୍ରୀ,
ଭୂତାଂବିକା ହରସିଦ୍ଧିସ୍ତଥାମୂଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତସ୍ଥୁର୍ନୃପଵିସ୍ମଯଂକରାଃ
ଭୂତାମ୍ବିକା, ହରସିଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆସି, ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ରଖି ଦଢ଼ି ହେଲେ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣେନ ଵିଦିତାତ୍ମନା
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯିଏ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ମେରୁମୂର୍ଧ୍ନି ପୁରା ପୃଥ୍ଵୀ ସମଵେତାନ୍ଦିଵୌକସଃ
ପୂର୍ବେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ, ପୃଥିବୀ ଦେବମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରାହ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଭଗଵଂସ୍ତ୍ଵମିଦଂ ଶୃଣୁ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ଏହିକଥା ଶୁଣ।'
ତତସ୍ତଥେତି ତନ୍ମେନେ ଵଚନଂ ଵିଷ୍ଣୁରଵ୍ଯଯଃ
ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁ, 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି ସେହି କଥାକୁ ମନେ ରଖିଲେ।
ସୂର୍ଯଵର୍ଚେତି ଯକ୍ଷେଂଦ୍ରଶ୍ଚତୁରାଶୀତିକୋଟିପଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଚ୍ଚ ନାମକ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଚଉରାଶି କୋଟି ଅନୁଚର ଥିଲେ।
ମଯି ତିଷ୍ଠତି ଦୋଷାଣାମନେକାନାଂ ମହାସ୍ପଦେ 1.2.66.
ମୁଁ ରହିଥିବା ବେଳେ, ଅନେକ ଦୋଷର ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି।
ଅହମେକୋଽଵତୀର୍ଯୈତାନ୍ହନିଷ୍ଯାମି ଭୁଵୋ ଭରାନ୍
ମୁଁ ଏକା ଭାବେ ଅବତରି, ପୃଥିବୀର ଏହି ଭାରକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଚନେ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତଂ ସମଭାଷତ
ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ସ୍ଵସାଧ୍ଯଂ ବ୍ରୂଷେ ମୋହାତ୍ତ୍ଵଂ ଶାପଯୋଗ୍ଯୋଽସି ବାଲିଶ
ତୁମେ ମୂଢ଼ତାରେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କହୁଛ, ଏହିପାଇଁ ଶାପ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଵିଚାର୍ଯୈଵ ପ୍ରଭୁଷୁ ଵକ୍ତି ସୋଽର୍ହତି ଦଂଡନମ୍
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଭାବିନା ଦ୍ରୁତ କଥା କହେ, ସେ ଦଣ୍ଡ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶରୀରନାଶଂ କୃଷ୍ଣାତ୍ତ୍ଵମଵାପ୍ସ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶରୀର ନାଶ ପାଇବ।