ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାନ୍ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ସ୍ଵର୍ଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ନ ସଂଶଯଃ ଵତ୍ସରାଜଃ ପାଂଡଵାନାଂ ତୋଷଯିଷ୍ଯତି ଯତ୍ନତଃ
ମୁଁ ପୁଅ ଓ ନାତି ଦେବି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବତ୍ସରାଜ ଏହି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ।
ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନା ତତଃ ଖ୍ଯାତା ଭଵିଷ୍ଯାମି କଲୌ ଯୁଗେ
ତାଙ୍କର ନାମରେ, କଳିଯୁଗରେ ମୁଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବି।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ସ ରାଜା ଵୈ ଭଵନୋତ୍ତାପକାରିଣୀମ୍
ମୋର କୃପାରେ, ସେ ରାଜା ଘରର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚାପି ଵଧସ୍ଥାନମଟ୍ଟାଲଜମିତି ସ୍ଥିତମ୍ 1.2.65.
ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁସ୍ଥଳୀ ଅଟ୍ଟାଳଜ ନାମରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ।
ଅଟ୍ଟାଲଯାଜଗ୍ରାମେ ମାମର୍ଚଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ଜନାଃ
ଯେମାନେ ଅଟ୍ଟାଳୟ ଗାଁରେ ମୋତେ ପୂଜିବେ,
ଵତ୍ସେଶ୍ଵରୀଂ ଚ ଯେ ଦେଵୀଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ଏବଂ ଯେମାନେ ବତ୍ସେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ,
ଇତ୍ଥମଟ୍ଟାଲଯେ ଵାସୋ ଲୋହାଣେ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଭଳି ଭାବେ ଅଟ୍ଟାଳୟ ଓ ଲୋହାଣ ଦୁଇଠିରେ ବାସ ହେବ।
ମମ ଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ଲୋହସ୍ଯ ଚ ନିଶମ୍ଯତାମ୍
ମୋତେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଏବଂ ଲୋହାଣ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଵୃତ୍ରାସୁର ଇଵାଜେଯୋ ଲୋକାନୁତ୍ସାଦଯିଷ୍ଯତି
ବୃତ୍ରାସୁର ଭଳି, ସେ ଅଜୟ ହେବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଯତ୍ର ହଂତା ତତ୍ର ଗ୍ରାମଂ ଲୋହାଟୀତି ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ ହତ୍ୟାକାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଗାଁକୁ ଲୋହାଟ ଭାବରେ ଡାକାଯିବ।
ପ୍ରସ୍ଥାନେ ଲୋହଵଦ୍ଭାଵୀ କରିଷ୍ଯେ ତଂ ନପୁଂସକମ୍
ପ୍ରସ୍ଥାନ ସମୟରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଲୋହା ପରି ନିର୍ବଳ କରିଦେବି।
ଗ୍ରାମଂ ଚାପି ଗଯତ୍ରାଡଂ ତତ୍ର ଖ୍ଯାତଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏବଂ ଗାୟତ୍ରାଡ ନାମକ ଗାଁ ସେଠି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ମାଘାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନ ଶିଷ୍ଯଂତି ତସ୍ଯ ସର୍ଵେଽପ୍ଯୁପଦ୍ରଵାଃ
ମାଘ ମାସର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବ ଅପସାରିଯିବ।
ତେଷାଂ ପୁଂସ୍ତ୍ଵଂ ହରିଷ୍ଯାମି ମହାରୌଦ୍ରାଧିତିଷ୍ଠତି 1.2.65.
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦୂର କରିଦେବି; ମହାଭୟଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ତସ୍ମିନ୍କଲିଯୁଗେ ଘୋରେ ରୌଦ୍ରେ ରୁଦ୍ରେଽତିନିର୍ଘୃଣେ
ସେଇ ଭୟାନକ, କ୍ରୁର ଏବଂ ନିର୍ଦୟ କଳିଯୁଗରେ,
ଭଵତ୍ସୁ ଚ ସ୍ଵର୍ଗତେଷୁ ଗଯୋଽପି ସୁମହତ୍ତପଃ
ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପରେ, ଗୟା ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିବେ।
ଗଯାତୀର୍ଥଂ ଗତଂ ତଂ ଚ ଗଯାଧ୍ଵଂସନକାମ୍ଯଯା
ଗୟା ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ଗୟାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ,
ଇତ୍ଥଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ପୀତଵାସା ଅଵତୀର୍ଯ ବୁଧଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ମହାମାନ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଭୁ ଅବତରିଲେ।
ଇତି ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ପାଂଡଵା ମଯା
ଏଭଳି ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଆସନ୍ତା କାଳର କଥା ତୁମମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କହିଦେଲି।
ଇଦଂ ତୀର୍ଥଵରଂ ମହ୍ଯଂ ସଂସେଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଦା ପ୍ରିଯମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସବୁବେଳେ ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ଏହାକୁ ସଦା ଆଦର ସହିତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୀମସ୍ଯ ଚାପି ପୌତ୍ରେଣ ଦୃଢଂ ସଂତୋଷିତାଽସ୍ମି ଚ
ଭୀମଙ୍କ ନାତି ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଖୁସି କରିଛନ୍ତି।
ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ଚାପି ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ଵୋ ନ କୃତାନି ଚ
ଏବେ ତୁମେ ସେହି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇନାହାଁ।
ଆପୃଚ୍ଛେ ଚାପି ଵଃ ସର୍ଵାନ୍ଯୂଯଂ କୃଷ୍ଣସମା ମମ
ମୁଁ ଏବେ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି, ତୁମେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ।
ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯୈନାଂ ନାପଶ୍ଯନ୍ଦୀପଵଦ୍ଗତାମ୍ ।। 1.2.65.
ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଛି, ତାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାପିତ ଦୀପ ଭଳି ଚାଲିଯିବା ଭାବରେ ଦେଖୁନି।
ତତସ୍ତେ ବର୍ବରୀକଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାତ୍ରୈଵ ନିଷ୍ଠିତମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ବର୍ବରୀକଙ୍କୁ ଏଠାରେ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସଦା ରହିବେ।
ଉପପ୍ଲଵେ ସଂଗତେଷୁ ସର୍ଵରାଜସୁ ପାଂଡଵାଃ
ଉପପ୍ଲବ ନଗରରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେବା ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ—
ଯୋଦ୍ଧୁମାଗତ୍ଯ ସଂତସ୍ଥୁଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ମହାରଥାଃ
—ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସି, ସେଠାରେ ମହାବୀର ରଥୀମାନେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତୋ ଭୀଷ୍ମେଣ ପ୍ରୋକ୍ତାଂ ଚ ନରୈଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ତାପରେ, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର—
ଭୀଷ୍ମେଣ ଵିହିତା କୃଷ୍ଣ ରଥାତିରଥଵର୍ଣନା
—ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଠାରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଶୁଣିଥିଲେ।
ସସୈନ୍ଯାନ୍ପାଂଡଵାନେତାନ୍ହନ୍ଯାତ୍କାଲେନ କେନ କଃ
କେଉଁଠି, କିଏ, କେତେବେଳେ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ?