ଅରୁଣାଖ୍ଯଂ ପୁରଂ ଚାରାତ୍କଲ୍ପଯାମାସତୁଶ୍ଚିରମ୍
ବହୁ ଦିନ ପରେ ସେମାନେ ଅରୁଣା ନାମକ ଏକ ସହର ତିଆରି କଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯୋ ଦେଵା ଗଂଧର୍ଵା ଦିଵ୍ଯଯୋଷିତଃ
ସେଠି ବ୍ରହ୍ମଋଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ବସିଥିଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ଧାର୍ଯ କୂପତ୍ଵଂ ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ସେଠି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ଉଁଆର ଆକାର ନେଲେ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଲେ।
ଗୋଲୋକୋ ଗୋଗୋଷ୍ଠତଯା ନୈଗମତ୍ଵଂ କିଲାଗମାଃ
ଗୋଲୋକ ସେଠି ଗୋଖାଟି ଭାବରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଏବଂ ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ରୂପ ନେଲେ।
ଭୂତାଃ ପ୍ରେତାଃ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ଵେତାଲାଃ କଟପୂତନାଃ
ସେଠି ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, ବେତାଳ ଓ କଟପୂତନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଦେଵୋପି ଧୂର୍ଜଟିସ୍ତସ୍ଯାଂ କୌତୁକୀ ସିଦ୍ଧରୂପଧୃକ୍ 1.3.2.16.
ସେଠି ଦେବତା ଧୂର୍ଜଟି (ଶିବ) ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କୌତୁହଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନ କେନଚିଦଵିଜ୍ଞାତଃ ସଦା ସର୍ଵତ୍ର ଦୀପ୍ଯତି
ସେ କେବେ କାହାରୁ ଅଜଣା ନୁହଁନ୍ତି, ସଦା ସମସ୍ତଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଦାଂତୌ ଶୋଣାଦ୍ରିନାଥଂ ତମର୍ଚଯାମାସତୁଶ୍ଚିରମ୍
ସେମାନେ ବହୁ ଦିନ ଧରି ଦାନ୍ତରେ (ଅର୍ଥାତ୍ ଭକ୍ତିରେ) ଶୋଣାଦ୍ରିର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଦୀକ୍ଷାଦିକାନି ଚକ୍ରାତେ ସ୍ଵଯମାଚାର୍ଯତାଂ ଗତୌ
ସେମାନେ ଦିକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ନିଜେ ନିଜେ ଶିଖି, ନିଜେ ନିଜର ଗୁରୁ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହୃତ୍ଯ ପୁଷ୍ପପତ୍ରାଦିକଂ ଫଲମ୍
ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଆଣିଥିଲେ।
ଜଂଜଲ୍ପାକୌ ଜଜପତୁଃ ସର୍ଵମଂତ୍ରାଧିକଂ ସଦା
ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୈର୍ମୁଦ୍ରାବଂଧୈର୍ନଵୈର୍ନଵୈଃ
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ପ୍ରଣାମ ଓ ନିତନୂତନ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପଂଚବ୍ରହ୍ମଷଡଂଗାଦ୍ଯୈରର୍ଚଯାମାସତୁଃ ଶିଵମ୍
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ, ଷଡଅଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ସେମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଵେଧୋଵିଷ୍ଣୂ ସମାରାଧ୍ଯ ଶିଵଜ୍ଞାନମଵାପତୁଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେମାନେ ଶିବଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ।
ଇତୀଦମଶ୍ରାଵି ମଯା ରହସ୍ଯଂ ପିତୁଃ ଶିଲାଦସ୍ଯ ମୁଖାତ୍ପୁରା ଯତ୍
ଏଭଳି ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ପୂର୍ବେ ମୁଁ ମୋ ବାପା ଶିଳାଦଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି।
ତଥାପି କୌତୁକେନାହମାକ୍ରାଂତୋ ମୁନଯୋଽପ୍ଯମୀ
ତଥାପି, ଏହି ମୁନିମାନେ ଭଳି ମୁଁ ମଧ୍ୟ କୌତୁହଳରେ ପଡ଼ିଛି।
ଶୃଣୁ ତ୍ଵମଵଧାନେନ ମାର୍କଂଡେଯ ମହାମତେ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ତୁମେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଏହି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ।
ନନୁ ଜାନାସି ତତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଥା ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ଶିଵଃ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣୁଛ, ପୂର୍ବରୁ କିପରି ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ଶିବଙ୍କର ଘରବାଳି ହେଲେ।
ଯଥା ଚ ସା କ୍ରୁଧା ଭର୍ତୁର୍ଦ୍ରୁହି ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତୌ
ଏବଂ କିପରି ସେ, ପତିଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ।
ତଦା ହରାଜ୍ଞାନିଘ୍ନେନ ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ଯତ୍କୃତମ୍
ତାପରେ ହରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବୀରଭଦ୍ର ଯାହା କରିବାକୁ କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି କାମ କଲେ।
ଅଶ୍ରୌଷୀସ୍ତସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଗଣୈଃ ଶୀର୍ଷାସଖଂଡନମ୍
ତୁମେ ଶୁଣିଛ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ଗଣମାନେ କାଟିଦେଇଥିଲେ।
ଦଂତଘାତଂ ରଵେଃ ପାଣିପାଟନଂ ଜାତଵେଦସଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଦେବା, ହାତ କାଟିଦେବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହତ କରିବା ଘଟଣା ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା।
ସା ଚ ଦେଵୀ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଲେଭେ ହିମଵତୋ ଗୃହେ
ସେ ଦେବୀ ପୁନିଥରେ ହିମାବତଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵଃ ସ୍ଥାଣୁଵନେ ତାଂ ଚ ପରିଚର୍ଯାପରଂ ରହଃ 1.3.2.17.
ଦେବତା ଗୁପ୍ତରେ ସ୍ଥାଣୁବନରେ ତାଙ୍କ ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଜିତେଂଦ୍ରିଯଂ ଚ ତଂ ଦେଵଂ କ୍ଵାପି ଯାତଂ ଗଣୈଃ ସହ
ସେ ଦେବତା, ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ, ତାଙ୍କ ଗଣମାନେ ସହିତ କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲେ।
ଉପଯମ୍ଯାଥ ତାଂ ଦେଵୋ ଵୃତ୍ତାଂତୈଶ୍ଚିତ୍ତଖଂଡିଭିଃ
ତାପରେ ଦେବତା, ପୂର୍ବ ଘଟଣାରେ ମନ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ସେ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଵୈଧଵ୍ଯଖିନ୍ନଯା ରତ୍ଯା ପ୍ରାର୍ଥିତା ଶୈଲନଂଦିନୀ
ବିଧବାବେଦନାରେ ଦୁଃଖିତ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ତାଙ୍କ ସହ ମିଳନ ଆଶା କଲେ।
ପୁନଶ୍ଚ ମେନଯା ମାତ୍ରା ପିତ୍ରା ଚ ହିମଭୂଭୃତା
ପୁନିଥରେ ତାଙ୍କ ମାଆ ମେନା ଓ ବାପା ହିମାବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
ତଦା ଶୁଂଭନିଶୁଂଭାଖ୍ଯୌ ଲେଭାତେ ଵେଧସୋ ଵରମ୍
ସେତେବେଳେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ନାମକ ଦୁଇଜଣେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କଠାରୁ ବର ପାଇଲେ।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜାତତ୍ରାସୈଃ ସୁପର୍ଵଭିଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ କାଂପିଉଠିଲେ।