ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍କୋଟିଶୋ ଦୈତ୍ଯାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭୀମାତ୍ମଜାତ୍ମଜଃ
ସେଇ କୋଟି କୋଟି ଦାୟତ୍ୟମାନେକୁ ଦେଖି, ଭୀମପୁତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ପାଦଘାତୈସ୍ତତଃ କାଂଶ୍ଚିଦ୍ଭୁଜାଘାତୈସ୍ତଥାପରାନ୍
କିଛିକୁ ପାଦ ଦେଇ ମାଡ଼ିଲେ, ଆଉ କିଛିକୁ ହାତ ଦେଇ ମାଡ଼ିଲେ।
ଯଥା ନଲଵନଂ କ୍ର୍ରୁଦ୍ଧଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମିସମଂ କରୀ
ଯେପରି ରୁଷ୍ଟ ହାତୀ ନଳବନକୁ ଭୂମି ସମାନ କରିଦିଏ, ସେପରି।
ତତୋ ନାଗାଃ ସମାଗମ୍ଯ ଵାସୁକିପ୍ରମୁଖାସ୍ତଦା
ତାପରେ ବାସୁକି ଆଦି ନାଗମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ନାଗାନାଂ ପରମଂ କୃତ୍ଯଂ କୃତଂ ତେ ଭୈମିନଂଦନ
ଭୀମଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମେ ନାଗମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛ।
ଅନେନ ହି ଵଯଂ ଵୀର ସାନୁଗେନ ଦୁରାତ୍ମନା 1.2.63.
ଏହି କାରଣରୁ, ବୀର, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ସହଯୋଗୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ।
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ତସ୍ମାନ୍ନାଗେଭ୍ଯୋଽଭିମତଂ ପରମ୍
ତେଣୁ, ନାଗମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁନିଅ।
ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଜଯଃ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସମସ୍ତ ବାଧାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ତୁମେ ବିଜୟ ଏବଂ ସଫଳତା ପାଅ।
ତତସ୍ତଥେତି ତଂ ପ୍ରୋଚୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ଵାଯୁଭୋଜନାଃ
ତାପରେ, ବାୟୁ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ଵିଵରସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯେନ ସମାଗଚ୍ଛନ୍ମହାପ୍ରଭମ୍
ଗୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ ଯାଇ, ସେମାନେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜନକୁ ନିକଟରେ ଆସିଲେ।
ଅର୍ଚ୍ଯମାନଂ ସୁଵହ୍ନୀଭିର୍ନାଗକନ୍ଯାଭିରୈକ୍ଷତ
ସେ ନାଗ କନ୍ୟାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଉପହାରରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କେନେଦଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରପ୍ରଭମ୍
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲିଙ୍ଗ କିଏ ଏଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ?
ଇତି ଵୀରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବୃହତ୍କଟିପଯୋଧରା
ବୀରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିସ୍ତୃତ କଟି ଓ ବଡ଼ ଛାତିଥିବା ଜନୀ,
ସର୍ଵପନ୍ନଗରାଜେନ ଶେଷେଣ ସୁମହାତ୍ମନା
ସମସ୍ତ ପନ୍ନଗରାଜ ଶେଷ, ଯିଏ ଅତି ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା,
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାଦ୍ଧ୍ଯାନାଦର୍ଚନାତ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ, ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଏଲାପତ୍ରେଣ ଵିହିତୋ ନାଗାନାଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତଯେ 1.2.63.
ଏହିଥିରେ ନାଗମାନେ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏଲାପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
କର୍କୋଟକେନ ନାଗେନ କୃତୋଽଯଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତଯେ
ଏହା କର୍କୋଟକ ନାଗଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ କରାଯାଇଥିଲା।
ଐରାଵତେନ ଵିହିତୋ ନାଗାନାଂ ଗମନାଯ ଚ
ଏହିଥିରେ ନାଗମାନେ ଆସିପାରିବା ପାଇଁ ଏହା ଏଇରାବତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରେ ସିଦ୍ଧଲିଂଗଂ ଯାତି ଶକ୍ତିଗୁହାଽଽକୃତଃ
ସୁରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗ ଶକ୍ତି ଗୁହାକୁ ଯାଏ, ଯାହା ତିଆରି ହୋଇଛି।
ଇତୀଦଂ ଵର୍ଣିତଂ ଵୀର ଵିଜ୍ଞପ୍ତିଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମମ ଅଧୁନୈଵ ତଥୈକାକୀ ସମାଯାତୋଽତ୍ର ନୋ ଵଦ
ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଲା, ବୀର, ଏବେ ମୋର ଉପଦେଶ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଏକାକି ଆସିଛ, ଆମକୁ କହ।
ଵଯଂ ଚ ସର୍ଵାସ୍ତେ ଦାସ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ପତିଂ ପ୍ରଵୃଣୀମହେ
ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଆମ ପତି ଭାବେ ଚୟନ କରୁଛୁ ଏବଂ ସେବା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ବର୍ବରୀକ ଇତି ଖ୍ଯାତସ୍ତଂ ଦୈତ୍ଯଂ ହଂତୁମାଗତଃ
ସେ ବର୍ବରୀକ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯିଏ ସେଇ ଦାନବକୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଛି।
ସ ଚ ଦୈତ୍ଯୋ ହତଃ ପାପଃ ପୁନର୍ଯାସ୍ଯେ ମହୀତଲମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବଟିଏ ମରିଗଲାପରେ ପୁଣିଥରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିପଡ଼ିବ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଵ୍ରତଂ ଯସ୍ମାଦହଂ ସତତମାସ୍ଥିତଃ
ମୁଁ ସଦା ନିରନ୍ତର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିଛି।
ଊର୍ଧ୍ଵମାଚକ୍ରମେ ଵୀରଃ କାତରଂ ତାଭିରୀକ୍ଷିତଃ
ସେ ସାହସୀ ପୁରୁଷ, ଭୟଭୀତ ମହିଳାମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ।
ପ୍ରହର୍ଷେଣୈଵ ପୂର୍ଵସ୍ଯା ଵିଜଯଂ ଦଦୃଶେ ଦିଶଃ 1.2.63.
ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗର ବିଜୟ ଦେଖିଲେ।
କାଂତ୍ଯା ସୂର୍ଯସମାଭାସ ଊର୍ଧ୍ଵମାଚକ୍ରମେ କ୍ଷଣାତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ, ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ।
ଜଗୁର୍ଗଂଧର୍ଵମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ତଵ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵୀରେଶ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ମଯାତୁଲା
ହେ ବୀରମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ଅପୂର୍ବ ସଫଳତା ପାଇଛି।
ଅତ ଏଵ ହି ସାଧୃନାଂ ସଂଗମିଚ୍ଛଂତି ସାଧଵଃ
ଏହିକାରଣରୁ ଭଲମନ୍ୟେ ଭଲମନ୍ୟଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଚାହାନ୍ତି।