ନାଥଃ ଶ୍ମଶାନସ୍ଯାଵନ୍ତ୍ଯା ଵିଘ୍ନକୃନ୍ନିହତୋଽଭଵତ୍
ଅବନ୍ତୀ ଶ୍ମଶାନର ନାଥ, ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ବଧ ହେଲେ।
ତତସ୍ତୃତୀଯଯାମେ ଚ ପ୍ରତୀଚ୍ଯା ଦିଶ ଆଯଯୌ
ତାପରେ ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ସେ ଆସିଲେ।
ଦୁହଦ୍ରୁହାଖ୍ଯାଶ୍ଵତରୀ ମେଘଭ୍ରଷ୍ଟା ତଡିଦ୍ଯଥା
ଦୁହଦ୍ରୁହା ନାମକ ଏକ ଖଚ୍ଚର, ମେଘରୁ ଝରିପଡ଼ିଥିବା ବିଜୁଳି ଭଳି, ଦେଖାଦେଲା।
ଉପସୃତ୍ଯ ଜଵାଦ୍ଭୈମୀ ରୁରୋହ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ
ତୀବ୍ର ଗତିରେ ନିକଟକୁ ଆସି, ଭୂମିଜା ତାହାକୁ ଚଢ଼ିଲେ, ହସୁଥିବା ପରି।
ସ୍ଥାପଯାମାସ ତତ୍ରୈଵ ତସ୍ଥୌ ସା ଚାତିପୀଡିତା
ସେ ତାକୁ ସେଠାରେ ରଖିଲେ, ଏବଂ ସେ ଅତି କଷ୍ଟରେ ରହିଗଲେ।
ଜଗତ୍ଯାମାଶୁ ଚିକ୍ଷେପ ବର୍ବରୀକଂ ତଥେଚ୍ଛକମ୍ 1.2.63.
ସେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାମତେ ବର୍ବରୀକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପାଦୌ ଚ ଵୀରଃ ସଂଗୃହ୍ଯ ଚିକ୍ଷେପ ଭୁଵି ଲୀଲଯା
ବୀର ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି ସହଜରେ ଭୂମିରେ ଛାଡିଦେଲେ।
ମୁଷ୍ଟିନା ପାତଯିତ୍ଵୈଵ ଦଂତାନ୍କଂଠମପୀଡଯତ୍
ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ମାଡ଼ି, ସେ ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ଗଳା ଚେପିଦେଲେ।
ଏଵଂ ସୀକୋତ୍ତରସ୍ଥାନେ ସ୍ମଶାନୈକପଦୋ ଦ୍ଭଵା
ଏଭଳି ଭାବେ ସୀମା ଉପରେ ଥିବା ଶ୍ମଶାନରେ, ଏକା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଦେଖାଗଲେ।
ହତ୍ଵା ତାଂ ଚାପି ଚିକ୍ଷେପ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାମେଵ ଲୀଲଯା
ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ, ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଛାଡିଦେଲେ।
ତତସ୍ତଥୈଵ ସଂତସ୍ଥୌ ବର୍ବରୀକୋଽଭିରକ୍ଷଣେ
ତାପରେ ବର୍ବରୀକ ଏହିପରି ଭାବେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ ଏବଂ ସତର୍କ ରହି ରକ୍ଷା କଲେ।
ମୁଂଡୀ ନଗ୍ନୋ ମଯୂରାଣାଂ ପିଚ୍ଛଧାରୀ ମହାଵ୍ରତଃ
ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା, ନଗ୍ନ ଦେହ, ମୟୂର ପିଛା ଧାରିଥିବା, ମହାବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା।
ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମସ୍ତଦଗ୍ନିର୍ଜ୍ଵାଲ୍ଯତେ କୁତଃ
ଅହିଂସା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ; ତେବେ ଏହି ଅଗ୍ନି କାହିଁକି ଜଳାଯାଉଛି?
ଶ୍ରୁତ୍ଵେଦଂ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ବର୍ବରୀକୋଽବ୍ରଵୀତ୍ସ୍ମଯନ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବର୍ବରୀକ ହସି କହିଲେ।
ଅନୃତଂ ଭାଷସେ ପାପ ଶିକ୍ଷାଯୋଗ୍ଯୋଽସି ଦୁର୍ମତେ
ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଛ, ପାପୀ; ତୁମେ ଶିକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି।
ଦନ୍ତାନ୍ମୁଷ୍ଟିପ୍ରହାରୈଶ୍ଚ ସମାହତ୍ଯାଭ୍ଯପାତଯତ୍ 1.2.63.
ସେ ମୁଷ୍ଟି ମାଡ଼ରେ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ।
ସ କ୍ଷଣାଚ୍ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଘୋରଦୈତ୍ଯଵପୁର୍ଧରଃ
କିଛି ଖଣ୍ଡରେ ସେ ସଚେତନ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ଦାୟତ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ବହୁପ୍ରଭେତି ନଗରୀ ଷଷ୍ଟିଯୋଜନମାଯତା
ବହୁପ୍ରଭା ନାମକ ଏକ ସହର ଅଛି, ଯାହାର ଲମ୍ବ ଷଷ୍ଟି ଯୋଜନ।
ବର୍ବରୀକଂ ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଦୋଽଭୂଚ୍ଚ ପଲାଶିନାମ୍
ବର୍ବରୀକଙ୍କୁ ଦେଖି, ପଳାଶ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍କାର ହେଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯଵୀରାଣାଂ କୋଟଯୋ ନଵ ଭୀଷଣାଃ
ଏହା ଶୁଣି, ଦାୟତ୍ୟ ବୀରମାନଙ୍କର ନବ କୋଟି ଭୟଙ୍କର ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍କୋଟିଶୋ ଦୈତ୍ଯାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭୀମାତ୍ମଜାତ୍ମଜଃ
ସେଇ କୋଟି କୋଟି ଦାୟତ୍ୟମାନେକୁ ଦେଖି, ଭୀମପୁତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ପାଦଘାତୈସ୍ତତଃ କାଂଶ୍ଚିଦ୍ଭୁଜାଘାତୈସ୍ତଥାପରାନ୍
କିଛିକୁ ପାଦ ଦେଇ ମାଡ଼ିଲେ, ଆଉ କିଛିକୁ ହାତ ଦେଇ ମାଡ଼ିଲେ।
ଯଥା ନଲଵନଂ କ୍ର୍ରୁଦ୍ଧଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମିସମଂ କରୀ
ଯେପରି ରୁଷ୍ଟ ହାତୀ ନଳବନକୁ ଭୂମି ସମାନ କରିଦିଏ, ସେପରି।
ତତୋ ନାଗାଃ ସମାଗମ୍ଯ ଵାସୁକିପ୍ରମୁଖାସ୍ତଦା
ତାପରେ ବାସୁକି ଆଦି ନାଗମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ନାଗାନାଂ ପରମଂ କୃତ୍ଯଂ କୃତଂ ତେ ଭୈମିନଂଦନ
ଭୀମଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମେ ନାଗମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛ।
ଅନେନ ହି ଵଯଂ ଵୀର ସାନୁଗେନ ଦୁରାତ୍ମନା 1.2.63.
ଏହି କାରଣରୁ, ବୀର, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ସହଯୋଗୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ।
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ତସ୍ମାନ୍ନାଗେଭ୍ଯୋଽଭିମତଂ ପରମ୍
ତେଣୁ, ନାଗମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁନିଅ।
ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଜଯଃ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସମସ୍ତ ବାଧାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ତୁମେ ବିଜୟ ଏବଂ ସଫଳତା ପାଅ।
ତତସ୍ତଥେତି ତଂ ପ୍ରୋଚୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ଵାଯୁଭୋଜନାଃ
ତାପରେ, ବାୟୁ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ଵିଵରସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯେନ ସମାଗଚ୍ଛନ୍ମହାପ୍ରଭମ୍
ଗୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ ଯାଇ, ସେମାନେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜନକୁ ନିକଟରେ ଆସିଲେ।